تجربياتي كه كودك از بدو تولد كسب ميكند بسيار شگفتانگيز بوده و با دنياي بزرگسالي متفاوت است. در شش هفته اول زندگي كودك و مادر رابطه عاطفي عميقي با يكديگر پيدا كرده و ارتباط مؤثر ميان آنها برقرار ميشود.
بينايي كودك در شش هفته اول تكامل نيافته و موضوعاتي قابل ديدن هستند كه در محدوده 20 تا 30 سانتيمتري چشمان كودك قرار گرفته باشند. براي نمونه كودك تنها قادر به ديدن چهره فردي است كه او را بغل كرده و زماني كه افراد به او نزديك ميشوند، چهره آنها را ميبيند. بزودي والدين متوجه خواهند شد كه كودك، حركاتشان را با چشمان خود دنبال ميكند. نوزاد در اين سن از ديدن نورهاي رنگي و اسباببازيها يا تصاوير متشكل از رنگ هاي سفيد يا سياه لذت برده و نمايش تصاوير شطرنجي باعث افزايش و رشد هوش شناختي او خواهد شد.
نوزاد تا شش هفتگي تنها قادر به شنيدن اصواتي خواهد بود كه در فاصله كمي از آن توليد ميشوند. شيرخوار هنگام تولد، صداي مادرش را از ساير آواها به خوبي تشخيص ميدهد و مشاهده تغييراتي كه در چهره او هنگام شنيدن صداهاي مختلف ايجاد ميشود، هيجانانگيز است. با در آغوش گرفتن، محبت كردن و استفاده از تكنيكهاي ماساژ نوزاد به كودك گفته ميشود كه والدين او را دوست داشته و در محيطي امن رشد خواهد كرد. هر چه بيشتر كودك در اين سن مورد محبت والدين قرار گرفته و از تماسهاي عاطفي و حسي آنها بهرهمند شود، مهارتهاي شناختي او بهتر شكل خواهد گرفت و كودك احساس امنيت بيشتري ميكند.
در اين سن، كودك به آرامي مهارت كنترل و استفاده از ماهيچهها را ميآموزد. در شش هفته اول زندگي، كودك به حمايت والدين براي حركت نياز دارد. بايد مراقب بود سر كودك زياد تكان نخورد. زماني كه نوزاد دست يا پاي خود را حركت ميدهد، ممكن است، نشاندهنده هيجان او از اتفاقات محيطي باشد.
هنگامي كه كودك از خواب بلند ميشود، بهتر است به او فرصت داده شود تا سرش را به اطراف چرخانده و به كشف دنياي پيرامون خود بپردازد.
گريه كردن نخستين مهارتي است كه پل ارتباطي ميان كودك و دنياي اطراف او محسوب ميشود. نوزاد بوسيله گريه كردن نيازهاي خود را به اطرافيان بازگو ميكند. از طرف ديگر توليد اصوات مختلف و برقراري نگاه چشمي از راههايي است كه نوزاد براي برقراري ارتباط با اطرافيان به كار ميگيرد.
در چند هفته نخست پس از تولد، نوزاد زمان زيادي را در خواب سپري ميكند. از اينرو بهتر است مادر در آن ساعات به استراحت پرداخته و زماني كه كودك بيدار است با او سرگرم شود. خواندن لالايي و يا اشعار كودكانه، صحبت كردن با نوزاد، محبت كردن و در آغوش گرفتن شيرخوار، برقراري ارتباط چشمي و پاسخ مؤثر و زودهنگام به نيازهاي اول باعث ميشود كودك به والدين خود اعتماد كرده و رشد مهارتهاي كلامي و ذهني در او به سرعت شكل گيرد.