![]() |
![]() |
|
| جمع آوری اطلاعات رفتار و پرورش کودکان و نوزادان توسط " ال آی خانوم " |
|
دکتر نسرین براهنی متخصص کودکان و نوزادان
تب معمولا نشانهای از این است که بدن با عفونت ویروسی یا میکروبی مبارزه میکند. گاهی گرم کردن بیش از حد کودک نیز موجب بروز تب میشود. در دو سه روز اول زندگی در اکثر مادران اولزا شیر مادر بخوبی جریان پیدا نکرده و ترشح شیر کم است و در این حالت ممکن است نوزاد به علت عدم دریافت شیر کافی و کاهش آب بدن دچار تب ناشی از کم آبی شود که در این حالت کاهش دمای محیط و شیر دادن مکرر باعث کاهش تب نوزاد میشود. بطور کلی در نوزاد تبدار توصیه میشود که از هر گونه خود درمانی و استفاده از تببر خودداری شود و نوزاد هر چه سریعتر توسط پزشک معاینه شود. فقط در صورت شک به گرمای محیط و کم آبی است که میتوان یک ساعت پس از انجام اقدامات گفته شده مجددا تب را کنترل کرد. اگر نوزاد شیر را با ولع بخورد و دمای بدن کاهش یافته باشد تب او علت عفونی ندارد ولی در غیر این صورت باید به پزشک مراجعه شود. در نوزادان ملاج قدامی باز است که تا سن 18-9 ماهگی باز باقی مي ماند. در سر نوزادان و در مجاورت ملاج قدامی شبکه عروقی وجود دارد که به علت مجاورت با پوست سر میتواند باعث انتقال حرارت مرکزی به سطح گردد. در نتیجه سرنوزاد گرمتر از سایر نواحی حس میشود. در صورتی که پیشانی نوزاد که یک قسمت استخوانی است گرم باشد، بیشتر با تبدار بودن نوزاد ارتباط دارد. در هر حال چون آستانه افراد مختلف از نظر درک گرما متفاوت است در هر موردی که به تبدار بودن نوزاد شک دارید بهتر است دمای بدن با دماسنج کنترل شود و در صورت تایید وجود تب به پزشک متخصص مراجعه شود. درجه حرارت طبیعی بدن بین 36 و 37 درجه سانتیگراد است. حرارت 38 درجه سانتیگراد یا بالاتر مشخص کننده تب است. شما باید به سایر علایمی که می تواند به تشخیص پزشک کمک کند نیز توجه نمایید. برای تعیین دمای بدن نوزاد راههای مختلفی وجود دارد. سادهترین راه استفاده از نوارهایی است که روی پیـشانی نوزاد چسـبانده میشود و براساس تغییر رنگی که روي نوار ایـجاد میشود، دمای بدن نوزاد تـعیین میشود. بکارگیری این نوارها خیلی راحت ولی دقت تشخیصی این روش کم است. در صورت کهنه بودن نوارها و یا نحوه نگهداری نامناسب نوارها و تغییرات فیزیکی یا شیمیایی قابلیت اعتماد این روش خیلی کم خواهد شد. روش دیگراستفاده از تب سنج جیوهای است که دماسنجهای شیشهای هستند ودارای یک مخزن جیوه ای میباشند. با گرم شدن مخزن جیوهای، جیوه داخل ستون شیشهای بالا رفته دمای بدن را نشان خواهد داد. قبل از کاربرد این تب سنجها حتماً باید تب سنج تکان داده شود تا جیوه وارد مخزن جیوهای شود. این تب سنج را میتوان در زیر بغل، زیر زبان و یا مقعد نوزاد مورد استفاده قرار داد. برای استفاده سرپایی و در منزل فقط استفاده از روش زیربغل توصیه میشود که قسمت مخزن تبسنج در چین زیربغل نوزاد قرار داده میشود و بعد از حدود 5 دقیقه تب نوزاد را میتوان از روی عـددی که جیوه در مقـابل آن قرار گرفته است قرائت کرد. این روش کمخطرتر از سایر روشها است. استفاده از روش زیر زبانی به علت خطر شکسته شدن تب سنج و روش مقعدی به علت احتمال آسیب مخاط آن قسمت در منزل توصیه نمیشود. در صورت تبدار بودن فرزندتان سعی کنید نگران نشوید. چرا که تب بخشی از واکنش طبیعی بدن نسبت به عفونت است. با این حال پائین آوردن دمای بدن باعث میشود که حال فرزندتان بهتر شود. ضمنا پائین آوردن تب در کودکان 6 ماهه تا 5 ساله باعث کاهش احتمال بروز تشنج در زمینه تب میشود. اقدامات زیر نکات سادهای هستند که شما میتوانید برای پائین آوردن تب و کنترل دمای بدن فرزندتان آنها را بکار ببرید: · دمای بدن کودک را با تب سنج اندازه گیری کنید. از ترمومترهای(تب سنج) دیجیتالی و یا ترمومترهای جیوهای استفاده کنید. · مقدار مناسبی شربت استامینوفن به او بدهید. در صورت وجود استفراغ ازشیاف استامینوفن استفاده کنید. گاهی در کودکان بالای 6 ماه میتوان از شربت ایبوپروفن بجای استامینوفن استفاده کرد. · لباسهای اضافی کودک را تا حد لباس زیر و یا پوشک درآورید. · در صورتی که با توجه به حال عمومی، کودک در بستر خوابیده است، هر نوع ملافه و یا پتو را از روی کودک بردارید. · اطمینان حاصل کنید که هوای اتاق خنک و دارای تهویه است(در حدود 15 درجه سانتیگراد) · با آب ولرم پوست بدن و سر کودک را پاشویه کنید. بجای این کار میتوانید کودک را با آب ولرم حمام بدهید و بجای خشک کردن بدن با حوله، بگذارید تا آب از روی پوست بدن کودک بخار شود که این کار به خنک کردن بدن وی کمک میکند. از آب سرد برای پاشویه استفاده نکنید زیرا موجب افزایش درجه حرارت میشود. · مطمئن شوید که کودک مقادیر زیادی مایعات مینوشد. بطور منظم مقادیر کمی مایعات به او برسانید در غیر این صورت کودک به سهولت دچار استفراغ میشود.
جدول زیر با توجه به علایم همراه با تب، شما را برای اقدام مناسب راهنمایی میکند ولی بطور کلی علایم زیر نشانههای خطر بوده و در صورت مشاهده یک یا چند علامت زیر باید فورا کودک را به پزشک برسانید:
· تنفس تند یا صدادار یا مشکل · خواب آلودگی غیرطبیعی · تحریک پذیری که بطور معمول در فرزند شما دیده نمیشود. · امتناع از خوردن · استفراغی که 6 ساعت یا بیشتر طول بکشد. · تب بالای 39 درجه ![]()
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و نهم تیر 1389ساعت 9:3 توسط ال آی خانوم |
|
|
صداي گريههاي نوزاد تازه به دنيا آمده به گوش ميرسد. او نيازمند و محتاج آغوش گرم مادر است. هنگامي كه او را به آغوش گرم مادر ميسپارند، آرام ميشود اما زردي پوست صورت نوزاد مادر را نگران كرده و او را دچار دغدغهها و نگرانيهاي پس از تولد ميكند. اكثراً نوزادان در روزها و هفته اول زندگيشان دچار «زردي» ميشوند اما طبق نظر پزشكان و متخصصان تشخيص به موقع اين مشكل، در همان روزهاي اول رفع ميشود و براي آگاهي و اطلاع بيشتر از چگونگي پديدآمدن و تشخيص و رفع آن احتياج به راهكارها و توصيههاي متخصصان است. منبع : روزنامه ایران |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و چهارم تیر 1389ساعت 11:19 توسط ال آی خانوم |
|
|
درست است که نوزادان قادر به صحبت کردن نیستند، اما احساسات نهفته در حرفهای طرف مقابل، برای آنها پنهان نمیماند. تحقیقی درباره مغز کودکان نشان داده است که آنان حتی در ۷ ماهگی به احساسات یک صدا پی میبرند.
در کنار کلمات و واژهها، ملودی یک جمله، اطلاعات زیادی درباره وضعیت احساسی فرد سخنگو میدهد. این اطلاعات در بخشی از مغز جمع آوری میشوند. اما تا کنون مشخص نبود که مغز انسان از چه زمانی این توانایی را پیدا میکند که دادههای مربوط به احساسات را رمزگشایی کند. محققان به این نتیجه رسیدهاند که نوزادان از سن ۷ ماهگی میتوانند صدای انسان و احساسات پیوسته با آن را تشخیص دهند. یک گروه علمی بینالمللی از موسسهای در دانشگاه لایپزیک، در این رابطه به دو آزمایش مختلف دست زده است. در اولین آزمایش، محققان برای نوزادان ۴ تا ۷ ماهه، صدای انسان و سرو صدای عادی دیگر را پخش کردند. آنها فعالیت مغزی این نوزادان را با روشی خاص اندازهگیری کردند. در این روش، شعاع نوری نزدیک به مادون قرمز به جمجمهی نوزادان تابانده میشود و با اطلاعاتی که از این طریق به دست میآید، میزان اکسیژن خون مشخص میشود. این روش برای نوزادان خطرناک نیست. محققان در این تحقیق به این نتیجه رسیدند که تنها نوزادان ۷ ماهه توانایی تشخیص تفاوت صدای یک انسان با صداهای دیگر را دارند. برای مثال یک کودک ۴ ماهه هنوز توانایی پی بردن به احساسات نهفته در یک صدا را ندارد. دومین آزمایش به واکنشهایی میپرازد که کودکان به احساسات نهفته در ملودی یک جمله نشان میدهند. محققان برای کودکان ۷ ماهه صداهایی را با لحنی خنثی، خوشحال یا عصبانی پخش کردند. آنان در این آزمایش مشاهده کردند که بخشهای مربوطه در مغز کودکان، به صداهای دارای "احساس" واکنشی متفاوت نشان میدهند تا به صداهای خنثی. در کل محققان معتقدند که نتایج این تحقیقات میتوانند به تشخیص سریع بیماریهای مربوط به اختلالات رشد کودک کمک کنند. |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و سوم تیر 1389ساعت 9:13 توسط ال آی خانوم |
|
|
برای هوشیار کردن کودکان بهترین راه این است که خطراتی را که در کمین آنهاست را با زبانی قابل فهم توضیح داد. آموختن روشهای محافظت از خود، شاید مهمترین کاری باشد که والدین برای فرزندانشان انجام میدهند؛ حتی مهمتر از فراهم کردن خورد و خوراک و پوشاک مناسب. البته همین مهمترین وظیفه، سختترین هم هست؛ چون اگر قرار باشد همه خطرات پیرامون کودک را به او توضیح بدهید، این کار آثار روانی نامطلوبی به جا میگذارد. در واقع کودک دیگر به هیچ چیز و هیچ کس اعتماد نخواهد داشت و یک احساس اضطراب و ترس همیشگی، با او همراه خواهد بود. اما اگر از گفتن این خطرات صرفنظر کنید، باز هم این کارتان عواقب خاص خودش را خواهد داشت. به گفته کارشناسان، در چنین مواردی باید خیلی حساب شده و منطقی با بچهها صحبت کرد. بهترین راه این است که خطراتی را که در کمین بچههاست با زبانی قابل فهم برای آنها توضیح داد و بلافاصله روشهای پیشگیری از این خطرات را هم به آنها آموزش داد. هیچ گاه نباید برای هوشیار کردن کودکان قصههای ترسناک برای آنها تعریف کرد چون این داستانها بچهها را در وحشت و اضطراب رها میکند و هیچ راهحلی به آنها یاد نمیدهد. در این خصوص میتوان به 10 مهارت مهمی که پدران و مادران وظیفه دارند به فرزند خود آموزش بدهند، اشاره کرد. 1.احساس امنیت باید به فرزند خود بیاموزید که هر انسانی حق و حقوقی دارد؛ از جمله حق نفس کشیدن، حق زنده ماندن و بسیاری حقوق دیگر. کودک باید بداند که حق امن ماندن و امنیت داشتن جزو حقوق طبیعی اوست و دیگران وظیفه دارند این حق او را به رسمیت بشناسند و رعایت کنند. 2.محافظت از بدن خود کودک باید بداند که صاحب تمام بدن خود است و کسی حق ندارد بدون رضایت او و والدیناش، بدن وی را لمس کند. 3.کمک گرفتن از دیگران در برابر باجگیرها افرادی که از بچهها باجگیری میکنند از لحاظ روانی افرادی ترسو هستند که در برابر جمع هراسان میشوند و پا به فرار میگذارند. باید به کودک خود آموزش دهید که در چنین مواردی از دوستان نزدیک خود کمک بگیرد و حتما مساله را با مسوولان مدرسه یا با پدر و مادر در میان بگذارد. البته حتما به کودک بگویید در مواردی که باجگیرها برای او تهدید جانی داشتند مقاومت نکند. گاهی بچهها از ترس اینکه به خاطر از دست دادن وسایلشان توسط والدین خود تنبیه شوند، به هیچ عنوان تسلیم نمیشوند و این بسیار خطرناک است. 4.گفتن حقیقت اگر با فرزند خود مرتب صحبت کنید و همیشه به او یادآور شوید که پشتیبان همیشگی او در زندگی هستید، کودک هم یاد میگیرد مشکلات و رازهای خود را با شما در میان بگذارد و از شما کمک بگیرد. 5.مورد قبول قرارگرفتن اگر فرزند شما مسالهای را که او را آزار میدهد یا باعث اضطراب او میشود برای شما تعریف کرد حتی اگر خیلی هم پیشپا افتاده بود هیچگاه به او نخندید یا واکنشی نشان ندهید که او احساس حماقت کند چون این کار شما باعث میشود کودک کمکم مشکلات خود را بروزندهد و اگر زمانی مورد آزار و اذیت واقعی هم قرار گرفت با شما مشورت نکند. 6.رازدار نبودن همیشه برنامههای تلویزیونی بچهها یا حتی خود والدین، کودکان را به رازدار بودن تشویق میکنند و به کودکان میآموزند این رازداری باعث اعتماد دیگران به آنها میشود اما باید به فرزندان خود تاکید کنید که هیچ رازی نباید بین آنها و افراد بزرگتر دور از چشم والدین وجود داشته باشد چون اکثر افرادی که کودک آزاری میکنند، به کودک میگویند بوسیدن یا تماس بدنی بین ما، رازی است که غیر از ما دو نفر کسی نباید آن را بفهمد. 7.مهارت " نه " گفتن برخی والدین به فرزندان خود میآموزندکه همیشه باید به حرف بزرگترها گوش کرد و همیشه حق با بزرگترهاست اما در واقع، این آموزش کاملا غلط است و کودک باید یاد بگیرد که گاهی هم به خواستههای دیگران «نه» بگوید چون در غیر این صورت کودک خود را تسلیم هر نوع خواسته بیمارگونه و آزاردهندهای خواهد کرد. 8.مخالفت با تماس بدنی هر کودکی باید بداند که هیچ کس حق ندارد او را به زور ببوسد یا در آغوش بگیرد. باید به فرزند خود بیاموزیم که اگر فردی او را مجبور به انجام چنین کارهایی کرد، حتما به پدر و مادر یا بقیه اعضای خانواده اطلاع دهد. 9.صحبت نکردن با غریبهها کودکان هیچگاه نباید با افراد غریبه صبحت کنند یا هدیهای از آنها دریافت کنند حتی یک شکلات یا آدامس. البته به کودک خود آموزش دهید که گاهی استثناهایی هم وجود دارد. مثلا اگر در خیابان گم شد، باید پیش مغازهدارها یا پلیس برود و از آنها کمک بخواهد. 10.قانونشکنی به کودکان خود آموزش بدهید که در مواقع خطر اجازه دارند هر قانونی را زیر پا بگذارند. حتما به آنها بفهمانید که در شرایط بحرانی هر کاری برای نجات خود انجام دهند، با پشتیبانی کامل شما همراه است. مثلا میتوانند فرار کنند، خیلی بلند فریاد بکشند، دروغ بگویند و... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و سوم تیر 1389ساعت 8:41 توسط ال آی خانوم |
|
|
توجه كودك خود را با حبابهاي صابوني جلب كنيد. كودكان از پايان يك ماهگي بانگاه، هر شيء متحرك را در اطراف خود دنبال ميكنند كه اين خود تمريني براي پويايي ذهن به شمار ميرود. والدين نبايد تمام وقت خود را صرف پرداختن به كارهاي شخصي كنند و هر فرصتي را براي فعال نگه داشتن ذهن كودك خود غنيمت بشمارند. درست كردن حباب با استفاده از حلقه، سبد توري و كف و صابون درخانه يا فضاي بيرون، از فعاليتهايي است كه براي كودكان خيلي جالب است. آنها حبابهاي صابوني را دوست دارند و هنگامي كه حبابها از لابهلاي انگشتانشان عبور ميكند، حواس شان تحريك شده و كنجكاوي شان برانگيخته ميشود. چنانچه كودك سن كمي دارد او را روي صندلي بنشانيد و حبابهايي با استفاده از شامپو و حلقه بسازيد. مراقب باشيد حبابها به چشم كودك صدمه نزند. به او فرصت دهيد حبابها را لمس كند. تلاش براي تركاندن حبابها، ذهن كودك را فعال كرده و مهارت ذهنياش را ارتقا ميدهد. چنانچه كودك به سني رسيده باشد كه توانايي ساخت حبابهاي صابوني را با دميدن به دست آورده باشد، با او مخالفت نكنيد. به كودك فرصت دهيد و او را در ساخت حباب همراهي كنيد. تلاش براي ساخت حبابهاي غول پيكر و يا درست كردن تعداد هرچه بيشتر حباب روش خوبي براي مسابقه است كه كودك را مجبور ميكند حداکثر توان فكري و سرعت عملش را به كار برد. |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و دوم تیر 1389ساعت 11:33 توسط ال آی خانوم |
|
|
«كودك سه ساله من بيشتر از آنكه وقت خود را به بازي اختصاص دهد نسبت به تماشاي برنامههاي كارتوني تلويزيون علاقه پيدا كرده است. البته از اينكه او ساعتها جلوي تلويزيون آرام و ساكت مينشيند، روي برنامهها تمركز ميكند و گاه جملات يا لغات آن را در زندگي كودكانهاش بهكار ميگيرد بسيار خوشحالم اما او بطور وسواسگونهاي نسبت به تماشاي برنامههاي تلويزيوني اصرار دارد. او پس از تماشاي كارتونهاي برنامه كودك علاقه شديدي به تماشاي پيامهاي بازرگاني پيدا كرده است. البته ما سيديهاي كارتوني براي او تهيه كردهايم و به نظر ميرسد او از آنها درسهاي زيادي ميگيرد اما تماشاي كارتون يك عادت هميشگي براي او شده بطوري كه شبها دير ميخوابد و صبح با بهانهگيري از خواب بيدار ميشود.» |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و دوم تیر 1389ساعت 11:21 توسط ال آی خانوم |
|
|
باكتريهاي پروبيوتيك موجود در شير مادر با اثر مثبت بر سلولهاي عصبي روده، دردهاي دستگاه گوارش نوزادان را بهبود ميبخشد.
باكتريهاي پروبيوتيك، ميكروارگانيسمهاي مفيدي هستند كه در واقع دوست دستگاه گوارش انسان بوده و مقاديري از آن به طور طبيعي در معده و روده يافت ميشود. تحقيقات بيانگر آن است اين قبيل باكتريها كمك زيادي به درمان اسهال، عفونتهاي مجاري ادراري، سندروم روده تحريكپذير و اگزما در كودكان ميكند و خطر ابتلا به سرطان مثانه را به ميزان قابل توجهي كاهش ميدهد. محققان به تازگي دريافتهاند، لاكتوباسيلوس ازجمله باكتريهاي پروبيوتيك مفيد است كه در شير مادر نيز وجود داشته و با اثر مستقيم و فوري بر سلولهاي عصبي روده، دردهاي آن را تسكين ميدهد. اين ميكروارگانيسمها مانع از انقباضات عضلاني دستگاه گوارش در دوران نوزادي شده و علاوه بر كاهش گريههاي نوزادي تأثير بسزايي در پيشگيري از اضافه وزن كودكان دارد. بيماري التهابي روده نيز از ديگر عوارض شايع دستگاه گوارش است كه نوزادان تغذيهكننده از شير مادر كمتر به آن مبتلا ميشوند زيرا باكتريهاي پروبيوتيك موجود در شير مادر، با تأثير بر رشد باكتريهاي مفيد تعداد ميكروارگانيسمهاي روده را تعادل ميبخشد. |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه شانزدهم تیر 1389ساعت 10:20 توسط ال آی خانوم |
|
|
12 ماه از تولد او می گذرد، درست یک سال پیش بود که او پای به خانه گذاشت. آن روزها با وجود او پر از خستگی می شدید، ولی اکنون در برابر او احساس شادمانی می کنید و به وجود پر ارزش او بیشتر از گذشته پی می برید، وجودی که سراسر شور و هیجان است. حالا می دانید که او زیباترین تجربه ها را با وجود خودش به شما بخشیده است. |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه شانزدهم تیر 1389ساعت 10:12 توسط ال آی خانوم |
|
|
تعداد والدين تك فرزند روز به روز در حال افزايش است؛ اما نبايد از ياد برد كه داشتن يك فرزند، بهتر يا بدتر از داشتن چند فرزند نيست و تك فرزندي نيز چون چند فرزندي مزايا و معايبي دارد.خانواده هاي تك فرزندي بر مسائلي خاص تأكيد دارند كه ممكن است در خانواده هاي چند فرزندي وجود نداشته باشد. تک فرزندها نمي توانند نااميدي ها و فشارهاي روحي را تحمل كنند. چنانچه توهيني به آنها شود، بي آن كه قصد و غرضي در كار باشد اين توهين را رفتاري عمدي و به پشتوانه نيتي خاص تفسير مي كنند. چنانچه از مسئله اي رنجيده خاطر شوند اين حالت را تا مدت هاي مديد در درون خود زنده نگاه مي دارند. آنها فقط به برقراري روابطي علاقه مندند كه دربرگيرنده منافع آنان باشد و احساساتشان را نيز جريحه دار نكند. آنها ممكن است ناراحتي هاي خود را براي ديگران بيان نكنند و فردي درون گرا شوند. پرورش كودك از ۲ عامل تأثير مي گيرند، عواملي كه حضور دارند و عواملي كه غايب هستند. كودك تك فرزند در خانواده اي رشد مي كند كه افراد بالغ در آن حضور دارند و كودك ديگري نيست كه بتواند با او ارتباط برقرار كند. هر دوي اين عوامل، نقشي مهم در پرورش كودكان تك فرزند دارند. كودك تك فرزند به طور كامل مورد توجه و علاقه والدين است. اين عامل سبب مي شود كودك احساس كند شخصي مهم است. مزاياي بزرگ شدن در خانواده هاي تك فرزند چنان است كه كودك مي گويد من دوست دارم تنها فرزند خانواده باشم، هيچ رقيبي نداشته باشم و كسي حسادت مرا تحريك نكند. نياز نباشد با كسي دعوا كنم تا بتوانم وسيله اي را كه دوست دارم، تصاحب كنم. " كودكاني كه در خانواده تك فرزند زندگي مي كنند احساس امنيت و اعتماد به نفس زيادي دارند. " عامل ديگري كه در زندگي كودك مؤثر است، حضور در خانواده اي است كه فقط شامل افراد بالغ است. اين كودكان پيش از زمان معمول سخن گفتن را آغاز مي كنند و روحيه اجتماعي نيرومندتري دارند. آنان از والدين خود تقليد و همچون بزرگسالان رفتار مي كنند، به گونه اي كه تحسين و تعجب ديگران را برمي انگيزند. كودكان خانواده هاي تك فرزند معمولاً بلوغ زودرس دارند. بلوغ اجتماعي اين كودكان نيز ممكن است به حال آنان مفيد باشد. آنها زودتر از ديگر كودكان با مسائلي مواجه مي شوند كه برخورد با آنها در سنين بالاتر ناگزير است. مسائل و ديدگاه هاي خود را به راحتي بيان مي كنند و قادرند به والدين خود كمك كنند. آنها زودتر از ديگر كودكان به فعاليت اقتصادي مشغول مي شوند و از كار كردن خجالت نمي كشند. اين كودكان با آمادگي و تجربه زياد به سن بلوغ پا مي گذارند. معايب يكــــــي بودن يكي از معايب تك فرزند بودن، تأثير آن بر مراحل رشد كودك است. اين كودكان كسي را ندارند تا با او رقابت يا بازي و دعوا كنند. آنها دوست و همدمي در منزل ندارند، بنابراين برخي از احساسات را تجربه نمي كنند و فرصتي براي كنترل و مديريت آنها نخواهند داشت. بلوغ روحي و رواني، پديده اي كاملاً ارثي نيست بلكه اكتسابي است. اين بلوغ مواردي همچون شناخت خود، ميزان واقع بيني و انتخاب مؤثر را شامل مي شود و به راحتي به دست نمي آيد، بلكه به تجربه هايي سخت و طاقت فرسا نياز دارد. كودكي كه تك فرزند خانواده است كمتر با مشكلات مواجه مي شود و در معرض تجربه كردن شكست، ناكامي، رانده شدن و... قرار نمي گيرد و شرايطي را كه لازمه بلوغ روحي، رواني است، تجربه نمي كند. اگر والدين، مراقبتي افراطي از تك فرزند خود به عمل آورند و او را به فردي ضعيف و كم تحمل تبديل كنند، فرزندشان از ديگران نيز انتظار خواهد داشت با او چنين رفتاري داشته باشند كه اين موضوع ناتواني او را شدت خواهد بخشيد. اگر والدين اجازه ندهند فرزندشان با احساسات سخت و ناراحت كننده رو به رو شوند يا امكان آشكار كردن اين نوع احساسات را براي او فراهم نكنند، تحمل وي را برابر اين نوع احساسات ضعيف خواهند كرد. تمايل والدين به حمايت از تنها فرزندشان، مانع از آن مي شود كه فرزندشان عواقب اشتباهات خود را بيازمايد و مسئوليت عمل خود را بپذيرد. آنها هيچ گاه در مقام انتقاد از فرزندشان بر نمي آيند، با او مخالفت نمي كنند و همواره تسليم خواسته هاي او مي شوند تا از اين طريق مانع ناراحت شدن او شوند. اين والدين مي گويند: فرزندمان هم مثل ما دوست ندارد ناراحت شود؛ بنابراين با هم معامله مي كنيم تا هيچ يك از ما آزار نبيند. حمايت بيش از حد اين والدين، فرزند را با روحيه حساس و ضعيف تربيت مي كند. هرچه حمايت آنها از تنها فرزندشان بيشتر شود، قدرت و تحمل وي در رويارويي با مشكلات كاهش مي يابد و از اين رو بسيار شكننده و آسيب پذير مي شوند. در چنين روابط حساس و پر اضطرابي است كه تك فرزند از آزمودن احساساتي كه در روابط بين خواهر و برادر شكل مي گيرد، محروم مي ماند: مسابقه براي چيرگي يافتن بر ديگران، رقابت با خواهر يا برادر در جلب رضايت والدين، مسخره كردن ديگران براي تحقير آنها، توهين به ديگران براي اثبات برتري خود، درگيري براي كسب حق تقدم و بهره مندي بيشتر از مزايا، درددل كردن با خواهر يا برادر، مشاجره درباره اختلاف و تبعيضي كه بين او و خواهر يا برادرش وجود دارد، درگيري با خواهر يا برادر براي تسكين فشارهاي روحي، دفاع از منافع شخصي در ارتباط با ديگران. در خانواده هاي تك فرزند، والدين و فرزندان هر دو احساس مي كنند نياز شديدي به يكديگر دارند. پس ناگزير به مراعات يكديگر هستند، ولي خانواده هاي چند فرزندي چنين نيستند، دعواهاي مكرر، جريحه دار شدن احساسات و عصبانيت در خانواده هاي چند فرزندي رايج است و كودكان معمولاً براي كنترل اين احساسات راهي مناسب مي يابند و بار ديگر با هم بازي مي كنند. ويژگـــــــــي هاي تك فــــــــــرزندان تک فرزندها نمي توانند نااميدي ها و فشارهاي روحي را تحمل كنند. چنانچه توهيني به آنها شود، بي آن كه قصد و غرضي در كار باشد اين توهين را رفتاري عمدي و به پشتوانه نيتي خاص تفسير مي كنند. چنانچه از مسئله اي رنجيده خاطر شوند اين حالت را تا مدت هاي مديد در درون خود زنده نگاه مي دارند. آنها فقط به برقراري روابطي علاقه مندند كه دربرگيرنده منافع آنان باشد و احساساتشان را نيز جريحه دار نكند. آنها ممكن است ناراحتي هاي خود را براي ديگران بيان نكنند و فردي درون گرا شوند. ممكن است تبحر لازم را نداشته باشند تا بتوانند دعواهاي خود را با ديگران به گونه اي مديريت كنند كه در نهايت هر دو طرف راضي شوند. اين نوع احساسات ناپخته معمولاً با تجربه هايي كه فرد در زندگي خود كسب مي كند، درمان مي شود؛ فردي كه تنها فرزند خانواده اش بود مي گويد: سال ها طول كشيد تا دريافتم رفتار والدينم با من مناسب نبوده است. آنها به شدت از من حمايت كردند. تمام خواسته هايم را تأمين مي كردند. به همين دليل نتوانستم ميزان تحملم را در دست نيافتن به خواسته هايم تقويت كنم. اكنون دريافته ام كه ناراحت و نااميد شدن بخشي از مشكلات دوران رشد كودك است و كودك نياز دارد چنين احساساتي را تجربه كند. اگرچه كودكان تك فرزند اجتماعي تر از ديگر كودكان به نظر مي رسند و اعتماد به نفس بيشتري در برقراري ارتباط با بزرگسالان دارند، اما به دليل احساسات ناپخته خود ممكن است از همبازي هاي خود خجالت بكشند و ترجيح دهند با كودكان بزرگتر از خود دوست شوند. جلوگيــــري از انــــزواي تك فــــرزندان والدين بايد به فرزند خود كمك كنند تا او بتواند با كودكان هم سن و سالش بازي كند. مدرسه يكي از مكان هايي است كه چنين فرصتي را در اختيار كودكان قرار مي دهد، ولي كافي نيست و بايد فرصت هاي ديگري را نيز مهيا كرد تا كودك بتواند با دوستان همسن و سالش ارتباط برقرار و به بلوغ و عاقلانه شدن احساسات خود كمك كند. مهدكودك و آمادگي، مكاني است كه در آن كودك مي تواند احساسات نابهنجار را در بازي با كودكان هم سن و سال خود تجربه كند. دعوت دوستان به منزل و رفتن به منزل دوستان يا داشتن همبازي هايي در همسايگي، از ديگر فرصت هاي مناسب است. كودكان در سنين مهدكودك دوست دارند بيشتر اوقات را با والدين خود سپري كنند، به همين دليل گاه مهدكودك براي آنان ناراحت كننده است؛ اما آنها نياز دارند در اصطكاك و صميميت با كودكان هم سن و سال خود تجربه كسب و احساسات خود را عاقلانه كنند. هنگامي كه كودكان مشغول بازي با دوستان هم سن خود هستند، ممكن است به رفتارهايي چون مشاركت و مصالحه نكردن، ناتواني در صحبت يا بحث كردن با ديگران براي دفاع از حقوق خود و... تمايل داشته باشند، پس والدين بايد در اين باره با تك فرزند خود صحبت كنند. يكي از مسئوليت هاي والدين اين است كه دنياي پيرامون را براي فرزند خود شرح دهند. «داشتن روابط مطلوب با ديگران كار مشكلي است. اگر هر يك از شما كمي كوتاه بياييد مي توانيد با هم بازي كنيد. بهتر است علايق و حساسيت هاي خودت را براي ديگران روشن كني. در غير اين صورت آنها متوجه نمي شوند كه تو از چه چيزهايي ناراحت مي شوي.» والدين در محيط خانواده مي توانند فرزند خود را تشويق كنند تا احساسات خود را به آنها بگويند. والدين بايد خود نمونه اين رفتار باشند. آنها همچنين بايد به فرزند خود بياموزند كه از درگيري نگريزد و با صراحت و اطمينان با مشكلات و اختلافات روبه رو شود. اگر والدين، مراقبتي افراطي از تك فرزند خود به عمل آورند و او را به فردي ضعيف و كم تحمل تبديل كنند، فرزندشان از ديگران نيز انتظار خواهد داشت با او چنين رفتاري داشته باشند كه اين موضوع ناتواني او را شدت خواهد بخشيد. اگر والدين اجازه ندهند فرزندشان با احساسات سخت و ناراحت كننده رو به رو شوند يا امكان آشكار كردن اين نوع احساسات را براي او فراهم نكنند، تحمل وي را برابر اين نوع احساسات ضعيف خواهند كرد. تربيت فرزند يك روند آماده سازي و حمايت كردن نوعي اقدام پيشگيري كننده است. " حمايت افراطي از كودكان اجازه نمي دهد كه آنان خود را براي رشد و بلوغ احساسات تقويت كنند. " |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:58 توسط ال آی خانوم |
|
|
آخرين باري كه با فرزندتان صحبت كرديد چه موقع بود؟ اين جملات به حساب نميآيد: «اتاقت را مرتب كردي؟»، «مشقهايت را انجام دادي؟»، «دندانهايت را مسواك زدي؟» يا «مدرسه چطور بود؟» سوالاتي كه به طور خودكار به ذهن والدين ميآيد زماني كه در حال رانندگي يا درست كردن شام هستند. آخرين باري كه با فرزندتان در مورد مسائلي كه براي او مهم است صحبت كرديد، چه موقع بود؟
البته، هر قدر شما بيشتر فرزندانتان را عزيز بداريد و براي آنها وقت بگذاريد، ارتباط برقرار كردن با آنها سختتر خواهد بود. با بزرگتر شدن فرزندان اين كار بمراتب سختتر هم ميشود. چرا بايد ارتباط بر قرار كردن با فرزندانمان اين قدر سخت شود؟ آيا به اين دليل است كه فرزندانمان در طبقهبندي افكارشان مهارت ندادند؟ يا اين كه والدين سوالات اشتباهي ميپرسند؟ بسياري از والدين وقت زيادي را صرف اداره كردن امور مربوط به كودكان ميكنند: عجله كن، آمادهاي؟ اين كار را نكن، آن كار را بكن. اگر اين فقط شما باشيد كههميشه با كودك صحبت ميكنيد، او هميشه ساكت ميماند. والدين بايد گوش دادن را ياد بگيرند. اولين گام براي آموختن هنر گوش دادن اين است كه به كودك اجازه دهيد احساساتش چه خوب، چه بد را ابراز كند. والدين سعي ميكنند اغلب با جملاتي مانند: «چيزي نيست، چرا گريه ميكني؟»، «شما اصلا منظوري از گفتن اين حرف نداشتي، فقط خسته هستي!» احساسات بد را از كودك دور كنند و او را سر كيف بياورند. ما ميخواهيم فرزندانمان خوشحال باشند، بنابراين، احساسات منفي آنها را ناديده ميگيريم. اين كار اصلا درست نيست و بدتر از همه كودك را ساكتتر ميكند. او با خود فكر ميكند، چرا حرف بزنم وقتي كسي به خود زحمت گوش دادن به صحبتهاي مرا نميدهد. يكي از مهمترين كارها در تربيت كودك، كمك به او براي درك بهتر احساساتش است. اگر آنها احساسات خود را بشناسند، براحتي ميتوانند با آنها كنار بيايند. صحبت با كودك در مورد مسائل جدي و پرسيدن نظر آنها، درهاي يك ارتباط سالم و دو طرفه را باز ميكند. وقتي شما افكار و احساسات فرزندتان را قبول كنيد، آنها احساس ميكنند مورد احترام قرار گرفتهاند و احساساتشان درك ميشود پس بيشتر به برقراري ارتباط با والدين رغبت نشان ميدهند. علاوه براين، شما مطالب جالبي را كه آنها ميگويند از دست نميدهيد. صحبت كردن با كودكان جذابتر از صحبت كردن با بسياري از افراد بزرگسال است. كودكان سوالات جالبي در مورد زندگي، جهان و به طور كلي هم چيز ميپرسند، مانند: «گلها هم ميتوانند خوشحال شوند؟»، «درد كجا ميرود؟»، «آخر دنيا كجاست؟.» اين سوالات را جدي بگيريد و هرگز به كودك نخنديد بلكه با جديت به او پاسخ دهيد. كودكان دنيا را جايي تازه و هيجانانگيز ميبينند و شما اگر از دريچه چشم آنها به جهان بنگريد و دقيقا به آنچه آنها ميگويند گوش دهيد، بسيار لذت خواهيد برد. علاوه بر اين، اگر كودك احساس كند بزرگترها نسبت به آنچه او ميگويد علاقه نشان نميدهند، صدمه جبرانناپذيري بر روح شكننده او وارد ميشود. چگونه با كودكان صحبت كنيم حتي اگر والدين آنها نيستيم؟ براي همه ما اوقاتي وجود داشته كه با كودكي تنها باشيم كه والدينش بنا به دلايل گوناگوني در آن لحظه قادر به نگهداري از او نيستند و متوجه شدهايم كه حقيقتا حرفي براي گفتن با كودك نداريم. نترسيد. اغلب افرادي مانند شما بهترين و شورانگيزترين مكالمهها ر ا با كودك دارند. در اينجا نكاتي براي شروع يك مكالمه خوب به شما توصيه ميكنيم: كارهايي را كه كودك دوست دارد پيدا كنيد، فوتبال؟ شعر؟ برنامههاي تلويزيوني؟ با تحريك علاقه كودك توجه او را جلب كنيد. آنها را تشويق كنيد با داستانهايي در مورد آنچه ياد گرفتهاند يا به دست آوردهاند، براي شما تعريف كنند. اين يك باور جهاني است كه همه كودكان ميخواهند شما فكر كنيد آنها بچههاي خوبي هستند. بگذاريد به شما بگويند كه چقدر در فوتبال، ژيمناستيك يا بازيهاي ويديويي تبحر دارند. آنها با اين كار، عاشق شما خواهند شد. نظر آنها را در مورد يك موضوع خاص مانند برنامه تلويزيوني، يك ستاره سينما يا يك تيم فوتبال بپرسيد. با دقت به حرفهايشان گوش دهيد. اين نشان ميدهد كه شما تا چه حد آنها را جدي گرفتهايد. براي صحبت با كودكان صداي خود را تغيير ندهيد، عادي صحبت كنيد. كودكان كم سن هستند، اما احمق نيستند. |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:51 توسط ال آی خانوم |
|
|
ورزش براي نوزادان بايد به گونهاي باشد كه به آنها بياموزد چگونه بتدريج از حواس پنجگانه خود براي شناسايي محيط اطرافشان استفاده كنند. طبيعي است كه هر نوزاد به سمت رنگهاي شاد و براق جذب شود. بايد فعاليتهاي ورزشي را كه براي آنها انتخاب ميكنيد به گونهاي باشند كه نوزاد هرچه بهتر و واضح محيط نزديك خود را بشناسد سپس بتدريج موفق به كشف دنياهاي دورتر شود. ورزش صدا اين فعاليتي است كه بسياري از والدين آن را انجام ميدهند بدون آن كه بدانند اين كار چقدر براي كودك مفيد است. بسياري از والدين هنگام عوض كردن پوشك، حمام يا بازي با كودك خود حرف ميزنند اين كار به كودك كمك ميكند تا بفهمد اين صدا از دهان فردي پدر يا مادر خارج ميشود. علاوه بر اين ميتوانيد پيوسته اسم او را صدا كنيد در ابتدا او به صداي شما پاسخي نميدهد اما رفته رفته هرگاه او را صدا كنيد عكسالعملي از او خواهيد ديد. فعاليتي كه شما ميتوانيد در اين رابطه انجام دهيد اين است كه سعي كنيد هر گاه كسي اسم نوزاد شما را صدا ميزند، او را به سمت صدا برگردانيد. اين فعاليت باعث تحريك و پرورش حس شنوايي كودك ميشود. ورزش بينايي چند اسباببازي با رنگهاي جذاب براي بازي كودك بخريد متوجه خواهيد شد، هرگاه، كودك با اين اسباببازيهاي رنگارنگ بازي ميكند لبخند ميزند يا به نوعي احساس رضايت خود را نشان ميدهد. براي تقويت حس بينايي، كتابهاي مخصوص نوزادان، با رنگهاي شاد و فريبنده بخريد. هنگام لباس پوشيدن، چند دست لباس در رنگهاي مختلف جلوي كودك بگذاريد، اجازه دهيد خودش رنگ دلخواهش را انتخاب كند و حتما همان لباس را بپوشد. اين روشي است كه كودك به وسيله آن به رنگها پاسخ ميدهد. ورزش دهاني امروزه در بسياري از كودكان، رشد بسيار سريعتر از گذشته است و شما ميتوانيد در تولد يك سالگي 1 يا 2 دندان در دهان كودك مشاهده كنيد طي مرحله رشد دندان و جوانه زدن آن در لثه، لثهها خارش زيادي دارند از اينرو كودك هر آنچه در نزديك دست خود مييابد، فورا براي ماليدن به لثه و رفع خارش به دهان ميبرد. در اين سن سعي كنيد اسباببازيهايي را كه براي اين كار در بازار وجود دارد، براي كودك بخريد چون جويدن باعث قوي شدن ماهيچههاي آرواره و لثههاي كودك ميشود. علاوه بر اين ميتوانيد غذاهاي مناسب كودك با مزههاي مختلف به كودك بدهيد تا او طعم همه چيز را امتحان كند. ورزش لمسي اين فعاليت شامل لمس انواع مختلف اسباببازيها توسط كودك است. كودك با اين روش تفاوت بين سطوح سخت، نرم و پنبهاي را درمييابد. در اين مرحله براي تقويت عضلات پا و گردن نوزاد ميتوانيد به نرمي پاهاي كودك را خم و راست كنيد يا به آرامي اسباببازي محبوبش را جلوي چشمانش تكان دهيد به نحوي كه كودك گردنش را به آرامي با تكان دست شما حركت دهد. ورزش بويايي اين سن براي درك تفاوت بوهاي مختلف توسط نوزاد كمي زود است، اما با اين حال شما ميتوانيد براي تحريك اين حس در نوزاد از پوست پرتقال و وانيل يا غذا و سوپي كه كودك ميخورد استفاده كنيد. اين فعاليتها بايد به طريقي انجام گيرد كه براي كودك لذتبخش و نوعي بازي باشد و به محض اين كه دريافتيد كودك ديگر توجهي به اين فعاليتها ندارد بايد آن را متوقف كنيد. |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:46 توسط ال آی خانوم |
|
|
خواب يك نوزاد به طور كل با خواب بزرگسالان تفاوت دارد و ما نمي توانيم توقع داشته باشيم كه بتوانيم نوزاد را به خواب منظمي عادت دهيم ، خواب نوزاد قبل از 3 ماهگي خيلي سبك است و نوزاد مي تواند بر اثر گرسنگي و سر و صدا از خواب بپرد ، در واقع اين به اين دليل است كه خواب نوزاد در اين مرحله به اين صورت است كه او در جريان خواب ، در مرحله خواب سبك و سپس خواب سنگين در تناوب است و تدريجا با رشد سني او اين خواب به مراحل عميقتري تبديل مي گردد ، معمولا از 3 ماهگي خواب كودك ريتم پيدا مي كند و در 6 ماهگي كودك مي تواند تمام شب را يكسره به خواب رود و در صبح و بعد ظهر خواب كوتاهي داشته باشد
در مورد كودكان بين 9 تا 12 ماه مي توان گفت كه اين كودكان در اين سن به اين دليل كه مي خواهند محيط اطراف را شناسائي كنند و ميل به شناخت محيط اطراف آنها را فعال مي كند ، معمولا دير به خواب فرو مي روند |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:43 توسط ال آی خانوم |
|
|
چندي پيش، يکي از دوستانام صاحب فرزند زيبايي شد که از همان ابتداي نوزادي دلدرد و نفخ را تجربه کرد....
بيشتر بچههاي ايراني به شيرگاو، تخممرغ، گندم و آجيل آلرژي دارند |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:41 توسط ال آی خانوم |
|
|
والدین جدید به طور مکرر نگرانیهایي در مورد رفتار نوزاد، گریهکردن یا ناآرامی او دارند.
اما چگونه زوجهایی که تازه بچهدار شدهاند، بفهمند که چه وضعیتی طبیعی است و چه وقت باید به دکتر زنگ زد؟ اگر این نشانهها در کودکتان بروز کرد، زمان آن فرا رسیده است که با متخصص اطفال تماس بگیرید: ۰ هنگامی که نوزاد دوماهه یا کمسنتر تب 38 درجه یا بالاتر دارد. |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:34 توسط ال آی خانوم |
|
|
خواب منظم ، مدت از زمان بیداری تا خواب را با به وجود آوردن احساس امنیت و راحتی بیشتر برای كودكتان دلپذیرتر می سازد . برای نتیجه بخش بودن زمان خواب منظم ، و استمرار آن تا آینده ، به نحوی كه نه تنها برای كودكتان ، بلكه برای خود شما نیز ثمر بخش باشد ، سلسله اتفاقات قابل پیش بینی را كه هر شب و همواره به یك صورت دنبال می كنید ، كنارهم قراردهید . نظم حقیقی شكل خواهد گرفت و با بزرگتر شدن كودكتان ، تغییر خواهد كرد ، اما اصول به همان صورت باقی می ماند . در این مرحله سنی ، برنامه منظم زمان خواب ، ممكن است شامل مراحل پوشیدن لباس خواب ، مسواك زدن دندان های كودك و خواندن قصه جذابی برای او باشد . همچنین ممكن است برنامه منظم خواب از نظر شما شامل حمام كردن ، داستان گفتن ، نوشیدن یك لیوان آب و گفتن داستان دیگری باشد . این بستگی به خود شما دارد ، كه بخواهید عمل خوابیدن سریعتر و آسانتر انجام شود ، و یا برای تنوع ، 20 تا 30 دقیقه را به كودكتان اختصاص داده و برایش قصه بگویید ، او را در آغوش بگیرید و با هم باشید . اگر قبل از خواب ، ساعتی را به بازی آرامی اختصاص دهید ، برنامه خواب منظم به بهترین نحوه انجام خواهد شد . این عمل باعث پایین آوردن سطح فعالیت كودكتان شده و سیستم عصبی او را آرام می سازد . بازی های پر تحرك ، بدو بدو ، غلغلك دادن و حتی تماشای فیلمی پر تحرك ، باعث تأخیر در عمل خوابیدن و ایجاد بد خوابی می شود . مثال های زیر ، باعث ایجاد نظم در جریان خوابیدن شده و نه تنها برای كودكتان ، بلكه برای شما نیز مفید خواهد بود :
منبع: تبیان |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:32 توسط ال آی خانوم |
|
|
گشت و گذار با ني ني فهرستي از وسايل ضروري براي مواقع نياز را به همراه داشته باشيد. هر چيز را جداگانه در كيسه هاي پلاستيكي بسته بندي كنيد تا هم وسايل شما مرتب باشد خوراكي هايي براي ميان وعده هاي غذايي و كرم ضد آفتاب از وسايل ضروري براي نوزاد است و مي تواند براي مادران نيز مورد استفاده قرار گيرد. فهرستي از وسايل ضروري براي مواقع نياز را به همراه داشته باشيد. هر چيز را جداگانه در كيسه هاي پلاستيكي بسته بندي كنيد تا هم وسايل شما مرتب باشد و هم بتوانيد از آنها براي قرار دادن پوشک هاي كثيف و لباس هاي خيس شده استفاده كنيد.
در وسايل نقليه زميني زمان تهيه بليط و رزرو صندلي اين نكات را بخاطر داشته باشيد: - صندلي هاي جلو را رزرو کنيد براي اين كه جاي بيشتري براي دراز كردن پاي خود داشته باشيد. - در زمان هايي سفر كنيد كه مسافر كمتر است و در نتيجه شما شانس بيشتري داريد تا از صندلي هاي خالي مجاور براي گذاشتن وسايل و ساک بچه خود بهره بگيريد و تا حد امكان از پروازهاي مستقيم استفاده نكنيد. از آنجا كه محيط ها و وسايل ناآشنا ممكن است الگوي خواب كودک شما را به هم بزند، پتوي مورد علاقه يا اسباب بازي كه به او آرامش مي دهد را به همراه داشته باشيد. اگر مسافرت شما هوايي است با پزشك كودك خود مشورت كنيد تا مطمئن شويد پرواز براي نوزادتان مضر نيستبراي جلوگيري از گوش دردهاي كودک كه در نتيجه تغييرات فشار هوا ايجاد مي شود، نوزادان بايد در زمان نشست و برخاست هواپيما در حال مكيدن باشند. بنابراين سعي كنيد برنامه تغذيه او را بر اساس زمان بندي خاصي طراحي كنيد يا در هنگام برخاستن و يا فرود آمدن هواپيما به او پستانک يا خوراكي هاي ديگر بدهيد. اگر نياز است تخت بچه را به همراه بياوريد. نخ ها و طناب هاي خطرناک و وسايل شكستني را دور از دسترس او بگذاريد. وسايل نظافت را در قفسه هاي بالائي كمدها قرار دهيد و مواظب پريزهاي برق باشيد. صندلي نوزاد به خصوص اتومبيل به حمل و نقل راحت نوزاد و كودک در سفر بسيار كمک مي كند. كرم ضد آفتاب، عينک ضد آفتاب، اسباب بازي و خوراكي كافي همراه داشته باشيد. چراغ قوه، بطري آب، پتو و پوشاک مورد نياز و اضافي در صندوق عقب داشته باشيد. هر چند ساعت يكبار توقف و كمي استراحت كنيد. كودك از اين كه در صندلي بنشيند و فقط يك منظره ببيند خسته خواهد شد و نياز به تنوع را در او در نظر بگيريد. |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:15 توسط ال آی خانوم |
|
|
چند روز اول بعد از تولد، نوزاد احتمالاً تمام شبانه روز را خواهد خوابید و به ندرت گریه خواهد کرد. البته هنوز زود است که به این خاطر به خودتان تبریک بگویید. گریه ی نوزاد اغلب چند هفته بعد از تولد شروع و در شش هفتگی به اوج می رسد.
کودکی که گریه می کند در تلاش است تا چیزی به شما بگویید ممکن است بخواهد گرسنگی یا پرخوری و شکم دردش را به شما اطلاع دهد و ممکن است بخواهد بگوید پوشکش خیس و از این بابت ناراحت است. یا بر عکس او آن پوشک مرطوب و گرم را دوست می داشت و حالا که آن را تعویض کرده اند سردش شده است و عصبانی است! ممکن است خسته باشد و دوست دارد به تکان تکان دادن او را بخوابانید یا حوصله اش سر رفته است و انتظار دارد با چیزی او را سرگرم کنید شاید هم می خواهد بگوید از اینکه نمی تواند روی فرش بخزد و به همه چیز دست بزند عصبانی است که البته در این صورت او تمام شش هفت ماه آینده را به گریه می گذارند (اما احتمالاً خزیدن را زودتر شروع خواهد کرد) هنگامی که برای اولین بار نوزادتان را در آغوش می گیرید، تصوری از هیچ یک از این موارد ندارید. در حقیقت هر چه زودتر نسبت به گریه های او واکنش نشان دهید بهتر است؛ زیرا آرام کردن کودک در ابتدای شروع گریه آسان تر از آرام کردن او در مرحله ی هیستریک و عصبانیت و ناراحتی شدید است. وظیفه شما چیست؟ گریه ی کودک موجب افزایش ضربان قلب، بالا رفتن فشار خون و عرق کردن کف دست های مادر و پدر می شود همچنین شنیدن صدای گریه ی نوزاد ممکن است موجب ترشح شیر شود. وظیفه شما درک زبان گریه ی نوزادتان است، زیرا گریه نوعی زبان است با درک هر چه زودتر این زبان، فرصت بیشتری برای گوش دادن به قان و غون او دارید و زمان کمتری را به شنیدن جیغ و فریاد او خواهید گذراند. در این مرحله، آنچه نباید انجام دهید. آموزش صبر و حوصله به کودکتان است. لطفاً ترجمه کنید اگر چه هیچ کس تاکنون فرهنگ لغتی برای ترجمه ی گریه ی کودک تهیه کرده است، اماریتم و زیر و بم گریه نوزادتان می تواند کلیه جستجو برای یافتن مشکل باشد. خسته: گریه ی زوزه مانند و به نوعی آهنگین، که ممکن است غیر عادی و گاهی همراه با مالش چشم ها و گونه ها باشد. درد شدید ناگهانی: جیغ و به دنبال آن یک سکوت طولانی و سپس یک جیغ دیگر (این حالت را بدون شک بعد از واکسیناسیون فرزندتان خواهید شنید). این نوع گریه و جیغ ممکن است به علت نفخ شکم، گیر کردن پای کودک در فاصله ی نرده های تخت یا فرو رفتن سنجاق پوشک در بدنش باشد. گرسنگی: گریه های کوتاه و موزون و ریتم دار که ناامیدانه به نظر می رسند. اجابت مزاج: بیشتر با یک گریه یا خرناس شروع می شود و اغلب حین غذا خوردن صورت می گیرد. احساس گرمای زیاد، بیماری یا تب داشتن. گریه ی ناله مانند. عصبانیت یا استیصال: کودک ممکن است هنگام خارج کردن پستانک از دهانش، باز کردن پوشکش یا بدون هیچ دلیل موجهی فریاد های گوش خراشی سر دهد. ملالت و بی حوصلگی: از غرولند شروع و به ضجه و زاری ختم می شود از جا برداشتن کودک بی حوصله موجب قطع فوری گریه اش می شود. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:36 توسط ال آی خانوم |
|
|
تک فرزندها اجتماعی تر هستند
تعداد والدين تك فرزند روز به روز در حال افزايش است؛ اما نبايد از ياد برد كه داشتن يك فرزند، بهتر يا بدتر از داشتن چند فرزند نيست و تك فرزندي نيز چون چند فرزندي مزايا و معايبي دارد.خانواده هاي تك فرزندي بر مسائلي خاص تأكيد دارند كه ممكن است در خانواده هاي چند فرزندي وجود نداشته باشد. تک فرزندها نمي توانند نااميدي ها و فشارهاي روحي را تحمل كنند. چنانچه توهيني به آنها شود، بي آن كه قصد و غرضي در كار باشد اين توهين را رفتاري عمدي و به پشتوانه نيتي خاص تفسير مي كنند. چنانچه از مسئله اي رنجيده خاطر شوند اين حالت را تا مدت هاي مديد در درون خود زنده نگاه مي دارند. آنها فقط به برقراري روابطي علاقه مندند كه دربرگيرنده منافع آنان باشد و احساساتشان را نيز جريحه دار نكند. آنها ممكن است ناراحتي هاي خود را براي ديگران بيان نكنند و فردي درون گرا شوند. پرورش كودك از ۲ عامل تأثير مي گيرند، عواملي كه حضور دارند و عواملي كه غايب هستند. كودك تك فرزند در خانواده اي رشد مي كند كه افراد بالغ در آن حضور دارند و كودك ديگري نيست كه بتواند با او ارتباط برقرار كند. هر دوي اين عوامل، نقشي مهم در پرورش كودكان تك فرزند دارند. كودك تك فرزند به طور كامل مورد توجه و علاقه والدين است. اين عامل سبب مي شود كودك احساس كند شخصي مهم است. مزاياي بزرگ شدن در خانواده هاي تك فرزند چنان است كه كودك مي گويد من دوست دارم تنها فرزند خانواده باشم، هيچ رقيبي نداشته باشم و كسي حسادت مرا تحريك نكند. نياز نباشد با كسي دعوا كنم تا بتوانم وسيله اي را كه دوست دارم، تصاحب كنم. " كودكاني كه در خانواده تك فرزند زندگي مي كنند احساس امنيت و اعتماد به نفس زيادي دارند. " عامل ديگري كه در زندگي كودك مؤثر است، حضور در خانواده اي است كه فقط شامل افراد بالغ است. اين كودكان پيش از زمان معمول سخن گفتن را آغاز مي كنند و روحيه اجتماعي نيرومندتري دارند. آنان از والدين خود تقليد و همچون بزرگسالان رفتار مي كنند، به گونه اي كه تحسين و تعجب ديگران را برمي انگيزند. كودكان خانواده هاي تك فرزند معمولاً بلوغ زودرس دارند. بلوغ اجتماعي اين كودكان نيز ممكن است به حال آنان مفيد باشد. آنها زودتر از ديگر كودكان با مسائلي مواجه مي شوند كه برخورد با آنها در سنين بالاتر ناگزير است. مسائل و ديدگاه هاي خود را به راحتي بيان مي كنند و قادرند به والدين خود كمك كنند. آنها زودتر از ديگر كودكان به فعاليت اقتصادي مشغول مي شوند و از كار كردن خجالت نمي كشند. اين كودكان با آمادگي و تجربه زياد به سن بلوغ پا مي گذارند. معايب يكــــــي بودن يكي از معايب تك فرزند بودن، تأثير آن بر مراحل رشد كودك است. اين كودكان كسي را ندارند تا با او رقابت يا بازي و دعوا كنند. آنها دوست و همدمي در منزل ندارند، بنابراين برخي از احساسات را تجربه نمي كنند و فرصتي براي كنترل و مديريت آنها نخواهند داشت. بلوغ روحي و رواني، پديده اي كاملاً ارثي نيست بلكه اكتسابي است. اين بلوغ مواردي همچون شناخت خود، ميزان واقع بيني و انتخاب مؤثر را شامل مي شود و به راحتي به دست نمي آيد، بلكه به تجربه هايي سخت و طاقت فرسا نياز دارد. كودكي كه تك فرزند خانواده است كمتر با مشكلات مواجه مي شود و در معرض تجربه كردن شكست، ناكامي، رانده شدن و... قرار نمي گيرد و شرايطي را كه لازمه بلوغ روحي، رواني است، تجربه نمي كند. اگر والدين، مراقبتي افراطي از تك فرزند خود به عمل آورند و او را به فردي ضعيف و كم تحمل تبديل كنند، فرزندشان از ديگران نيز انتظار خواهد داشت با او چنين رفتاري داشته باشند كه اين موضوع ناتواني او را شدت خواهد بخشيد. اگر والدين اجازه ندهند فرزندشان با احساسات سخت و ناراحت كننده رو به رو شوند يا امكان آشكار كردن اين نوع احساسات را براي او فراهم نكنند، تحمل وي را برابر اين نوع احساسات ضعيف خواهند كرد. تمايل والدين به حمايت از تنها فرزندشان، مانع از آن مي شود كه فرزندشان عواقب اشتباهات خود را بيازمايد و مسئوليت عمل خود را بپذيرد. آنها هيچ گاه در مقام انتقاد از فرزندشان بر نمي آيند، با او مخالفت نمي كنند و همواره تسليم خواسته هاي او مي شوند تا از اين طريق مانع ناراحت شدن او شوند. اين والدين مي گويند: فرزندمان هم مثل ما دوست ندارد ناراحت شود؛ بنابراين با هم معامله مي كنيم تا هيچ يك از ما آزار نبيند. حمايت بيش از حد اين والدين، فرزند را با روحيه حساس و ضعيف تربيت مي كند. هرچه حمايت آنها از تنها فرزندشان بيشتر شود، قدرت و تحمل وي در رويارويي با مشكلات كاهش مي يابد و از اين رو بسيار شكننده و آسيب پذير مي شوند. در چنين روابط حساس و پر اضطرابي است كه تك فرزند از آزمودن احساساتي كه در روابط بين خواهر و برادر شكل مي گيرد، محروم مي ماند: مسابقه براي چيرگي يافتن بر ديگران، رقابت با خواهر يا برادر در جلب رضايت والدين، مسخره كردن ديگران براي تحقير آنها، توهين به ديگران براي اثبات برتري خود، درگيري براي كسب حق تقدم و بهره مندي بيشتر از مزايا، درددل كردن با خواهر يا برادر، مشاجره درباره اختلاف و تبعيضي كه بين او و خواهر يا برادرش وجود دارد، درگيري با خواهر يا برادر براي تسكين فشارهاي روحي، دفاع از منافع شخصي در ارتباط با ديگران. در خانواده هاي تك فرزند، والدين و فرزندان هر دو احساس مي كنند نياز شديدي به يكديگر دارند. پس ناگزير به مراعات يكديگر هستند، ولي خانواده هاي چند فرزندي چنين نيستند، دعواهاي مكرر، جريحه دار شدن احساسات و عصبانيت در خانواده هاي چند فرزندي رايج است و كودكان معمولاً براي كنترل اين احساسات راهي مناسب مي يابند و بار ديگر با هم بازي مي كنند. ويژگـــــــــي هاي تك فــــــــــرزندان تک فرزندها نمي توانند نااميدي ها و فشارهاي روحي را تحمل كنند. چنانچه توهيني به آنها شود، بي آن كه قصد و غرضي در كار باشد اين توهين را رفتاري عمدي و به پشتوانه نيتي خاص تفسير مي كنند. چنانچه از مسئله اي رنجيده خاطر شوند اين حالت را تا مدت هاي مديد در درون خود زنده نگاه مي دارند. آنها فقط به برقراري روابطي علاقه مندند كه دربرگيرنده منافع آنان باشد و احساساتشان را نيز جريحه دار نكند. آنها ممكن است ناراحتي هاي خود را براي ديگران بيان نكنند و فردي درون گرا شوند. ممكن است تبحر لازم را نداشته باشند تا بتوانند دعواهاي خود را با ديگران به گونه اي مديريت كنند كه در نهايت هر دو طرف راضي شوند. اين نوع احساسات ناپخته معمولاً با تجربه هايي كه فرد در زندگي خود كسب مي كند، درمان مي شود؛ فردي كه تنها فرزند خانواده اش بود مي گويد: سال ها طول كشيد تا دريافتم رفتار والدينم با من مناسب نبوده است. آنها به شدت از من حمايت كردند. تمام خواسته هايم را تأمين مي كردند. به همين دليل نتوانستم ميزان تحملم را در دست نيافتن به خواسته هايم تقويت كنم. اكنون دريافته ام كه ناراحت و نااميد شدن بخشي از مشكلات دوران رشد كودك است و كودك نياز دارد چنين احساساتي را تجربه كند. اگرچه كودكان تك فرزند اجتماعي تر از ديگر كودكان به نظر مي رسند و اعتماد به نفس بيشتري در برقراري ارتباط با بزرگسالان دارند، اما به دليل احساسات ناپخته خود ممكن است از همبازي هاي خود خجالت بكشند و ترجيح دهند با كودكان بزرگتر از خود دوست شوند. جلوگيــــري از انــــزواي تك فــــرزندان والدين بايد به فرزند خود كمك كنند تا او بتواند با كودكان هم سن و سالش بازي كند. مدرسه يكي از مكان هايي است كه چنين فرصتي را در اختيار كودكان قرار مي دهد، ولي كافي نيست و بايد فرصت هاي ديگري را نيز مهيا كرد تا كودك بتواند با دوستان همسن و سالش ارتباط برقرار و به بلوغ و عاقلانه شدن احساسات خود كمك كند. مهدكودك و آمادگي، مكاني است كه در آن كودك مي تواند احساسات نابهنجار را در بازي با كودكان هم سن و سال خود تجربه كند. دعوت دوستان به منزل و رفتن به منزل دوستان يا داشتن همبازي هايي در همسايگي، از ديگر فرصت هاي مناسب است. كودكان در سنين مهدكودك دوست دارند بيشتر اوقات را با والدين خود سپري كنند، به همين دليل گاه مهدكودك براي آنان ناراحت كننده است؛ اما آنها نياز دارند در اصطكاك و صميميت با كودكان هم سن و سال خود تجربه كسب و احساسات خود را عاقلانه كنند. هنگامي كه كودكان مشغول بازي با دوستان هم سن خود هستند، ممكن است به رفتارهايي چون مشاركت و مصالحه نكردن، ناتواني در صحبت يا بحث كردن با ديگران براي دفاع از حقوق خود و... تمايل داشته باشند، پس والدين بايد در اين باره با تك فرزند خود صحبت كنند. يكي از مسئوليت هاي والدين اين است كه دنياي پيرامون را براي فرزند خود شرح دهند. «داشتن روابط مطلوب با ديگران كار مشكلي است. اگر هر يك از شما كمي كوتاه بياييد مي توانيد با هم بازي كنيد. بهتر است علايق و حساسيت هاي خودت را براي ديگران روشن كني. در غير اين صورت آنها متوجه نمي شوند كه تو از چه چيزهايي ناراحت مي شوي.» والدين در محيط خانواده مي توانند فرزند خود را تشويق كنند تا احساسات خود را به آنها بگويند. والدين بايد خود نمونه اين رفتار باشند. آنها همچنين بايد به فرزند خود بياموزند كه از درگيري نگريزد و با صراحت و اطمينان با مشكلات و اختلافات روبه رو شود. اگر والدين، مراقبتي افراطي از تك فرزند خود به عمل آورند و او را به فردي ضعيف و كم تحمل تبديل كنند، فرزندشان از ديگران نيز انتظار خواهد داشت با او چنين رفتاري داشته باشند كه اين موضوع ناتواني او را شدت خواهد بخشيد. اگر والدين اجازه ندهند فرزندشان با احساسات سخت و ناراحت كننده رو به رو شوند يا امكان آشكار كردن اين نوع احساسات را براي او فراهم نكنند، تحمل وي را برابر اين نوع احساسات ضعيف خواهند كرد. تربيت فرزند يك روند آماده سازي و حمايت كردن نوعي اقدام پيشگيري كننده است. " حمايت افراطي از كودكان اجازه نمي دهد كه آنان خود را براي رشد و بلوغ احساسات تقويت كنند. " تبیان |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:34 توسط ال آی خانوم |
|
|
||||||
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:31 توسط ال آی خانوم |
|
|
نتايج يك پژوهش جديد نشان داده است كه تعليم موسيقي ميتواند، مغز در حال رشد كودك را شكل دهد. يك دانشمند علوم اعصاب در دانشگاه نورت وسترن در نشست سالانه انجمن پيشرفتهاي علمي آمريكا اعلام كرد كه آموزش موسيقي، اثرات فوقالعادهاي دارد كه سيستم حسي را شكل ميدهد و بايد در سيستم آموزشي و تحصيلي گنجانده شود. نينا كرائوس پروفسور نوروبيولوژي، فيزيولوژي و علوم ارتباطات در اين رابطه اظهار داشت: نواختن يك ساز به كودكان كمك ميكند، پردازش كلامي بهتري در كلاسهاي پر سر و صدا داشته باشند و دقيقتر زبان گفتاري را تعبير كنند. پروفسور كرائوس خاطرنشان كرد كه آموزش موسيقي ميتواند راه كاري موثر در كمك به كودكان سالم در حال رشد و نيز كمك به بهبود توانمنديهاي گفتاري در كودكان مبتلا به اوتيسم يا مشكلات رشدي باشد. اين محققان براي اولين بار به شواهد علمي دقيق و موجهي دست يافتهاند كه نشان ميدهد؛ نواختن ساز موسيقي به ميزان قابل توجهي، حساسيت مغز را نسبت به اصوات كلامي تقويت ميكند. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:26 توسط ال آی خانوم |
|
|
||
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:21 توسط ال آی خانوم |
|
|
نتایج مطالعات نشان داده است، میوههای دانهدار همچون كیوی و توت فرنگی و نیز سفیده تخم مرغ به دلیل ایجاد حساسیت و آلرژی و خوردن عسل به دلیل ایجاد مسمومیت برای كودكان زیر یك سال ممنوع است. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:18 توسط ال آی خانوم |
|
|
مادران خوب و مهربان لطفا برای درست کردن و گرم کردن غدای کودکانتان از مایکرو ویو استفاده نکنید چون: ارتعاشات شدید مایکرو ویو موجب پاره شدن دیواره سلولهای غذاها و در هم ریختن ساختمان ظریف برخی مواد غدایی و ویتامین ها شده و انها را از بین میبرد برخی ظروف خصوصا ظروف پلاستیکی غیر استاندارد هنگام تماس با مواد داغ پلیمرهای شیمیایی را منتشر میکنند که در بدن تولید سم میکند و مصرف غذاهای گرم در این ظروف خطرناک است. قرار گرفتن در برابر امواج مایکروویو در دراز مدت موجب نابودی برخی سلولهای بدن و ایجاد مرگ و سرطانهای مختلف میشود. اگر از مایکروویو استفاده میکنید هر روز برای تهیه غدا استفاده نکنید حتما از ظروف استاندارد استفاده کنید ظروف کم عمق و در دار بهترند اگر گوشت را داخل مایکروویو میپزید انرا به قطعات ریز خرد کنید گوشتها را از استخوان جدا کنید و در طول پخت غدا را هم بزنید تا گرما به یکسان به تمام ظرف غذای شما برسد. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:16 توسط ال آی خانوم |
|
|
۰ خواب راحت برای ۲ تا ۴ ساعت بعد از شیر خوردن
۰ افزایش وزن مطلوب شیر خوار بر اساس منحنی رشد ۰ دفع ادار ۶ تا ۸ بار به صورت کهنه کاملا” خیس در ۲۴ساعت ( درصورتیکه شیر خوار به جز شیر مادر مایعات دیگری مصرف نکند) ۰ دفع مدفوع ۲ تا ۵ بار در روز (با افزایش سن تعداددفعات آن کم میشود ۰ شادابی پوست، هوشیاری و سلامت ظاهری شیرخوار |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:7 توسط ال آی خانوم |
|
|
بنا بر توصیه کمیته کشوری تغذیه :
از روز ۱۵ بعد از تولد شروع میشود. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:5 توسط ال آی خانوم |
|
برخی از قطرههای ویتامین D که در بازار دارویی موجود است با قطرهچکانهایی فروخته میشود که ممکن است باعث شود مقدار زیانباری از این ویتامین به نوزادان داده شود
به گفته کارشناسان سازمان غذا و داروی آمریکا برخی از قطرهچکانها مقداری از مایع دارویی را بالا میکشند که ممکن است حاوی مقداری از این ویتامین بیش از مقدار مجاز 400 واحد بینالمللی در روز باشد. در بیانیه این سازمان امده است: "والدین و مراقبان نوزادان تنها باید از قطرهچکانهای استانداردی که درون بسته دارویی قرار دارد استفاده کنند. مقدار بیش از حد ویتامین D میتواند باعث تهوع، استفراغ، بیاشتهایی، تشنگی شدید، ادارار مکرر، یبوست، درد شکمی، ضعف عضلات، درد عضلات و مفاصل و خستگی و حتی وارد آمدن آسیب جدید به کلیهها شود. دادن ویتامین D در دروزهای مناسب برای رشد و نمو نوزاد، تشدید جذب کلسیم در رودهها و ایجاد استخوانهای محکم ضروری است. مکملهای ویتامین D به خصوص برای نوزادانی که از شیرمادر- که به طور نسبی مقدار این ویتامین در آن کم است- تجویز میشوند. کمبود ویتامین D میتواند به مشکلات استخوانی ا زجمله نازک و نرم شدن و بدشکلی استخوانها منجر شود؛ علائمی که در بیماری نرمی استخوان یا ریکتز دیده میشود. سازمان غذا و داروی آمریکا میگوید سازندگان قطرههای ویتامین D باید قطرهچکانهایی را همراه این دارو کنند به طور واضح و دقیق حد 400 واحد بینالمللی روی آن مشخص شده باشد. و در مورد فراوردههای مخصوص نوزادان این قطرهچکان نباید بیش از 400 واحد ویتامین ظرفیت داشته باشد. این اعلامیه پس از آن انتشار مییابد که در چند ماه گذشته شمار انواع مکملهای مایع ویتامین D در این کشور افزایش یافته است. سازمان غذا و داروی آمریکا از تولیدکنندگان خواسته است که مراقبتهای لازم را به عمل آورند تا مانع دادن دوزهای خطرناک ویتامین D به نوزادان شوند. |
||
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 13:57 توسط ال آی خانوم |
|
|
||
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 13:52 توسط ال آی خانوم |
|
|
افرادي كه از اندام مناسبي برخوردارند، براي سوزاندن بيشتر كالري ها از راهكارهاي خاصي بهره ميگيرند. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 8:28 توسط ال آی خانوم |
|
|
اهميت نقش پدر در تربيت و پرورش كودكان در دهه گذشته مورد توجه بسيار قرار گرفته است. مطالعات نشان داده است كه پدران در هدايت كودكان براي كسب اطلاعات در دنياي خارج، جستوجو در جهان، ملاقات افراد جديد و ريسكپذيري تأثير گذارند. در حالي كه مادران بيشتر به تقويت روابط احساسي و عاطفي با كودكان مشغول بوده و نقش انعطافپذير در بازي برعهده گرفته و اداره بازي را به كودك ميسپارند، پدران به هدايت بازي تمايل بيشتري داشته و كودكان را به ريسكپذيري تشويق ميكنند. مادران به كودك كمك ميكنند تا احساس مرتبط بودن، انتظار و درخواست را درك كند در حالي كه پدران روش تعامل با ديگران و كنترل احساسات هنگام شكست را آموزش ميدهند. پژوهشگران در آزمايشي تعامل بين پدر و مادرها را با كودك 12 تا 18 ماهه خود در مواجهه با شرايط ريسك مورد بررسي قرار دادهاند. براي مثال در يك بخش از آزمايش حضور يك فرد غريبه و در بخش ديگر قرار دادن اسباببازيها بالاي پله مورد توجه قرار گرفت. نتايج بررسيها حاكي از آن بود كه پدران نسبت به مادران، كودك را تا مراحل بيشتري دنبال كرده و او را به جستوجوي بيشتر تشويق ميكنند. آنها در ضمن تشويق خود كمتر به ايفاي نقش حامي پرداخته و او را به غلبه بر محدوديتها و ريسكپذيري، در شرايطي كه اطمينان از مصون ماندن در برابر خطر بالقوه وجود دارد، ترغيب ميكنند. به گفته پژوهشگران تأثير اين ترغيب تا بزرگسالي نيز ادامه پيدا كرده و برخلاف تصور عموم كه باعث افزايش خشونت در پسران ميشود، همدلي آنها را بيشتر خواهد كرد. علاوه بر اينكه تأثير گفتار پدر را در برابر خطر مصرف سيگار و... افزايش ميدهد. به گفته برخي از پدران بازي با كودك اعتمادبهنفس را در كودكان بيشتر كرده و توانايي كنترل بدن را در آنها افزايش ميدهد. علاوه بر اينكه روش تعامل با ديگران و فروخوردن خشم را نيز به آنها آموزش ميدهد. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 8:19 توسط ال آی خانوم |
|
|
از خود گذشتگی و صبر کلید رسیدن به اندامی متناسب بعد از زایمان است، درست مثل قبل از بارداری. اگر فکر می کنید حتی تصور داشتن اندام زیبا و متناسب بعد از زایمان، احمقانه است، سخت در اشتباهید. فقط کافی است که امیدوار باشید. در ادامه به نکاتی اساسی در مورد رسیدن به این هدف پرداخته می شود. بعضی از خانم ها تصور می کنند که اگر بلافاصله بعد از زایمان از روی بستر برخواسته وبه طرف دستگاه ترید میل بروند، به موفقیت دست می یابند. همیشه به خاطر داشته باشید که شرایط زندگی بعد از زایمان به گونه ای نیست که بتوانید به سرعت وزن کم کنید. این حقیقت باعث می شود که زنان نسبت ظاهر خود کمی صبور تر باشند و بعلاوه احساس بهتری داشته باشند. ممکن است با دیدن بعضی از خانم ها که حتی بعد از زایمان اندام متناسبی دارند، دچار تردید شوید. در صورتی که باید بدانید که این گونه افراد ممکن است در طول بارداری دچار اضافه وزنی که اغلب زنان می شوند، نبوده اند و یا اینکه بعد از زایمان از یک رژیم فوق العاده سخت و البته احمقانه پیروی کرده اند که متخصصان کاملا با آن مخالف هستند. متخصصان هشدار می دهند که برای رسیدن به اندام متناسب بعد از زایمان به هیچ عنوان از رژیم های سخت خوراکی و برنامه های ورزشی شدید استفاده نکنید ، به خصوص اگر دوران بارداری سختی را سپری کرده اید یا به صورت سزارین زایمان کرده اید و از همه مهم تر اینکه بچه شیر می دهید. بدترین چیز از نظر متخصصان این است که زنان بخواهند برنامه ای کاملا سخت را به صورت سریع در پیش بگیرند و زود به هدف برسند. |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سیزدهم تیر 1389ساعت 23:38 توسط ال آی خانوم |
|
|
صفحه نخست پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
| پیوندها |
|
شبكه مجازي كودكان پرفسور سلطان زاده متخصص كودكان و نوزادان مجله خنوادگي مادران |
|
RSS
|