جمع آوری اطلاعات رفتار و پرورش کودکان و نوزادان توسط " ال آی خانوم "

دکتر نسرین براهنی

متخصص کودکان و نوزادان

 

تب معمولا نشانه‌ای از این است که بدن با عفونت ویروسی یا میکروبی مبارزه می‌کند. گاهی گرم کردن بیش از حد کودک نیز موجب بروز تب می‌شود. در دو سه روز اول زندگی در اکثر مادران اول‌زا شیر مادر بخوبی جریان پیدا نکرده و ترشح شیر کم است و در این حالت ممکن است نوزاد به علت عدم دریافت شیر کافی و کاهش آب بدن دچار تب ناشی از کم آبی شود که در این حالت کاهش دمای محیط و شیر دادن مکرر باعث کاهش تب نوزاد می‌شود. بطور کلی در نوزاد تب‌دار توصیه می‌شود که از هر گونه خود درمانی و استفاده از تب‌بر خودداری شود و نوزاد هر چه سریع‌تر توسط پزشک معاینه شود. فقط در صورت شک به گرمای محیط و کم آبی است که می‌توان یک ساعت پس از انجام اقدامات گفته شده مجددا تب را کنترل کرد. اگر نوزاد شیر را با ولع بخورد و دمای بدن کاهش یافته باشد تب او علت عفونی ندارد ولی در غیر این صورت باید به پزشک مراجعه شود.

  در نوزادان ملاج قدامی باز است که تا سن 18-9 ماهگی باز باقی مي ماند. در سر نوزادان و در مجاورت ملاج قدامی شبکه عروقی وجود دارد که به علت مجاورت با پوست سر می‌تواند باعث انتقال حرارت مرکزی به سطح گردد. در نتیجه سرنوزاد گرمتر از سایر نواحی حس می‌شود. در صورتی که پیشانی نوزاد که یک قسمت استخوانی است گرم باشد، بیشتر با تب‌دار بودن نوزاد ارتباط دارد. در هر حال چون آستانه افراد مختلف از نظر درک گرما متفاوت است در هر موردی که به تب‌دار بودن نوزاد شک دارید بهتر است دمای بدن با دماسنج کنترل شود و در صورت تایید وجود تب به پزشک متخصص مراجعه شود.

درجه حرارت طبیعی بدن بین 36 و 37 درجه سانتیگراد است. حرارت 38 درجه سانتیگراد یا بالاتر مشخص کننده تب است. شما باید به سایر علایمی که می تواند به تشخیص پزشک کمک کند نیز توجه نمایید.

برای تعیین دمای بدن نوزاد راه‌های مختلفی وجود دارد. ساده‌ترین راه استفاده از نوارهایی است که روی پیـشانی نوزاد چسـبانده می‌شود و براساس تغییر رنگی که روي نوار ایـجاد می‌شود، دمای بدن نوزاد  تـعیین می‌شود. بکارگیری این نوارها خیلی راحت ولی دقت تشخیصی این روش کم است. در صورت کهنه بودن نوارها و یا نحوه نگهداری نامناسب نوارها و تغییرات فیزیکی یا شیمیایی قابلیت اعتماد این روش خیلی کم خواهد شد.

روش دیگراستفاده از تب سنج جیوه‌ای است که دماسنج‌های شیشه‌ای هستند ودارای یک مخزن جیوه ای می‌باشند. با گرم شدن مخزن جیوه‌ای، جیوه داخل ستون شیشه‌ای  بالا رفته دمای بدن را نشان خواهد داد. قبل از کاربرد این تب سنج‌ها حتماً باید تب سنج تکان داده شود تا جیوه وارد مخزن جیوه‌ای شود. این تب سنج را می‌توان در زیر بغل، زیر زبان و یا مقعد نوزاد مورد استفاده قرار داد. برای استفاده سرپایی و در منزل فقط استفاده از روش زیربغل توصیه می‌شود که قسمت مخزن تب‌سنج در چین زیربغل نوزاد قرار داده می‌شود و بعد از حدود 5 دقیقه تب نوزاد را می‌توان از روی عـددی که جیوه در مقـابل آن قرار گرفته است  قرائت کرد. این  روش کم‌خطرتر از سایر روش‌ها است. استفاده از روش زیر زبانی به علت خطر شکسته شدن تب سنج و روش مقعدی به علت احتمال آسیب مخاط آن قسمت در منزل توصیه نمی‌شود.

در صورت تب‌دار بودن فرزندتان سعی کنید نگران نشوید. چرا که تب بخشی از واکنش طبیعی بدن نسبت به عفونت است. با این حال پائین آوردن دمای بدن باعث می‌شود که حال فرزندتان بهتر شود. ضمنا پائین آوردن تب در کودکان 6 ماهه تا 5 ساله باعث کاهش احتمال بروز تشنج در زمینه تب می‌شود.

اقدامات زیر نکات ساده‌ای هستند که شما می‌توانید برای پائین آوردن تب و کنترل دمای بدن فرزندتان آنها را بکار ببرید:

·         دمای بدن کودک را با تب سنج اندازه گیری کنید. از ترمومترهای‌(تب سنج) دیجیتالی و یا ترمومترهای جیوه‌ای استفاده کنید.

·         مقدار مناسبی شربت استامینوفن به او بدهید. در صورت وجود استفراغ ازشیاف استامینوفن استفاده کنید. گاهی در کودکان بالای 6  ماه می‌توان از شربت ایبوپروفن بجای استامینوفن استفاده کرد.

·         لباس‌های اضافی کودک را تا حد لباس زیر و یا پوشک درآورید.

·         در صورتی که با توجه به حال عمومی، کودک در بستر خوابیده است، هر نوع ملافه و یا پتو را از روی کودک بردارید.

·         اطمینان حاصل کنید که هوای اتاق خنک و دارای تهویه است(در حدود 15 درجه سانتیگراد)

·         با آب ولرم پوست بدن و سر کودک را پاشویه کنید. بجای این کار می‌توانید کودک را با آب ولرم حمام بدهید و بجای خشک کردن بدن با حوله، بگذارید تا آب از روی پوست بدن کودک بخار شود که این کار به خنک کردن بدن وی کمک می‌کند. از آب سرد برای پاشویه استفاده نکنید زیرا موجب افزایش درجه حرارت می‌شود.

·         مطمئن شوید که کودک مقادیر زیادی مایعات می‌نوشد. بطور منظم مقادیر کمی مایعات به او برسانید در غیر این صورت کودک به سهولت دچار استفراغ می‌شود.

 

جدول زیر با توجه به علایم همراه با تب، شما را برای اقدام مناسب راهنمایی می‌کند ولی بطور کلی علایم زیر نشانه‌های خطر بوده و در صورت مشاهده یک یا چند علامت زیر باید فورا کودک را به پزشک برسانید:

 

·         تنفس تند یا صدادار یا مشکل

·         خواب آلودگی غیرطبیعی

·         تحریک پذیری که بطور معمول در فرزند شما دیده نمی‌شود.

·         امتناع از خوردن

·         استفراغی که 6 ساعت یا بیشتر طول بکشد.

·         تب بالای 39 درجه

 منبع : http://donyayekoodak.blogfa.com

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم تیر 1389ساعت 9:3  توسط ال آی خانوم | 

 

صداي گريه‌هاي نوزاد تازه به دنيا آمده به گوش مي‌رسد. او نيازمند و محتاج آغوش گرم مادر است. هنگامي كه او را به آغوش گرم مادر مي‌سپارند، آرام مي‌شود اما زردي پوست صورت نوزاد مادر را نگران كرده و او را دچار دغدغه‌ها و نگراني‌هاي پس از تولد مي‌كند. اكثراً نوزادان در روزها و هفته اول زندگي‌شان دچار «زردي» مي‌شوند اما طبق نظر پزشكان و متخصصان تشخيص به موقع اين مشكل، در همان روزهاي اول رفع مي‌شود و براي آگاهي و اطلاع بيشتر از چگونگي پديدآمدن و تشخيص و رفع آن احتياج به راهكارها و توصيه‌هاي متخصصان است.
روزهاي اول
بيش از 70 تا 80 درصد از نوزادان از روز دوم تولد تا روزهاي پنجم و ششم هفته اول زندگي رنگ چهره‌شان زرد مي‌شود. اين رنگدانه‌هاي زرد به مرور زمان از بين مي‌رود اما اگر زردي پوست زياد باشد و مدت طولاني در كودك باقي بماند خطرناك بوده و مي‌بايست نوزادان تحت مراقبت بيشتر قرار گيرند.
دكتر مسعود اميديان، فوق‌تخصص نوزادان درباره زردي نوزادان مي‌گويد: علت زردي نوزادان ناشي از رسوب ماده‌اي به نام بيلي‌روبين است كه در پوست نوزادان به‌وجود مي‌آيد. بسياري از نوزادان در چند روز اول زندگي رنگ پوستشان زرد شده و احتمال بروز زردي در نوزادان نارس بيشتر از نوزادان رسيده است. زردي نوزاد ابتدا در چشم ديده شده و به‌تدريج سينه، شكم و پاهاي نوزادان را درگير مي‌كند. بيلي‌روبين در كبد نوزادان با ماده‌اي ديگر تركيب شده كه قابل دفع است.
اگر نوزاد نارس باشد و ميزان دفع از طريق كبد كمتر صورت گيرد، به علت اينكه كبد نوزاد نارس است آنزيم‌هاي مورد نياز دفع را نداشته و باعث زردي پوستش مي‌شود زيرا ماده بيلي‌روبين از طريق صفرا دفع شده و درون روده تجزيه و دوباره جذب و در نهايت از كبد دفع مي‌شود. سپس اين ماده داخل خون رسوب كرده و مشكلاتي را براي كودك پديد مي‌آورد.
اين متخصص ادامه مي‌دهد: اگر به زردي نوزاد اهميت داده نشود رسوب ماده بيلي‌روبين در مغز باعث عوارض عصبي نوزادان مي‌شود. تحقيقات نشان داده ماده بيلي‌روبين خاصيت آنتي‌اكسيداني دارد اما خواص اين ماده كمتر از مضراتش است.
وسعت زردي
بيلي‌روبين ماده شيميايي است كه در اثر تخريب گلبول‌هاي قرمز خون توليد مي‌شود و به علت اينكه نوزادان سطح بيلي‌روبين بالاتري داشته و تعداد گلبول‌هاي قرمز آنها زيادتر است كبدشان توانايي دفع بيلي‌روبين اضافي را نداشته و به زردي مبتلا مي‌شود.
دكتر حسين درياني‌نژاد، فوق‌تخصص اطفال و مدرس دانشگاه در اين‌باره مي‌گويد: هر چه سطح بيلي‌روبين در خون نوزاد بالاتر رود زردي از ناحيه سر او به سمت گردن و سپس قفسه سينه و نهايتاً به‌دست و پاها مي‌رسد. 60 درصد نوزادان تازه متولد شده و 80 درصد نوزادان نارس در طول هفته اول زندگي با اين مشكل روبه‌رو خواهند شد اما زردي نوزادان در اكثر موارد خطرناك نبوده و خيلي زود رفع مي‌شود.
تغذيه در دوران بارداري
تغذيه مادر در دوران بارداري هيچ تأثيري در ابتلاي زردي نوزاد نداشته و بطور كلي تغذيه و مصرف موادغذايي در دوران بارداري افراد به سه دوره، سه ماهه تبديل مي‌شود كه در سه ماه اول بارداري از لحاظ انرژي مورد نياز بدن فرد، ميزان دريافت كالري تفاوتي با تغذيه قبل از بارداري نيست.
دكتر محمدمهدي شكوري، متخصص تغذيه در اين رابطه و تغذيه مادران مي‌گويد: در سه ماه اول بارداري بهتر است ميزان دريافت كالري و حجم غذاها نسبت به قبل از بارداري افزايش كمي داشته باشد. اما در سه ماه دوم و سوم بارداري با توجه به افزايش حجم جنين و وزن جنين زن باردار بايد مقدار كالري بيشتري دريافت كند. بهتر است در اين دوران با رژيم غذايي مناسب همه املاح و مواد مغذي موردنياز براي رشد و نمو جنين دريافت شود. استفاده از اسيد فوليك و آهن براي تمايز سلولي جنين، رشد سلول و تقسيم سلولي در دوران بارداري مؤثر و لازم است. معمولاً افراد در اوايل بارداري به دليل مطلع نبودن از بارداري‌شان متوجه كمبود اسيد فوليك و آهن بدنشان نمي‌شوند و اين مسئله باعث مي‌شود اسيد فوليك بدن مادر كم شده و در تقسيمات سلولي جنين مشكلاتي به وجود آيد و جنين را دچار نقص عضو كند.
انواع زردي
زردي نوزادان به دو دسته تقسيم مي‌شود يكي زردي‌هاي كم‌خطر يا فيزيولوژيك و ديگري زردي ناشي از شير مادر.
دكتر مسعود اميديان درباره اينگونه زردي‌ها مي‌گويد: زردي‌هاي كم‌خطر يا فيزيولوژيك زردي است كه براي اولين بار در روز دوم و سوم بعد از تولد به وجود آمده و در روز چهارم تولد نوزاد به اوج مي‌رسد و در روزهاي پنجم تا هفتم تولد كمتر شده و با شرح حال نوزاد و معاينات باليني و تست‌هاي آزمايشگاهي رفع مي‌شود. زردي ناشي از شير مادر، به اين دليل است كه درصدي از نوزادان از شير مادر تغذيه مي‌شوند و بعد از گذشت هفت روز از تولد، نوزاد دچار افزايش شديد ماده بيلي روبين شده و در هفته‌هاي دوم و سوم تولدشان ادامه پيدا مي‌كند كه اگر دفعات شيردهي مادران بيشتر باشد و نوزاد با شير مادر تغذيه شود زردي به مرور كاهش پيدا مي‌كند.
دكتر شكوري درباره تغذيه مادران ادامه مي‌دهد: مادراني كه قصد باردار شدن دارند بهتر است سه ماه قبل از بارداري شروع به مصرف اسيد فوليك و آهن كنند افرادي كه از داروهاي كاهنده اسيد فوليك مصرف مي‌كنند مي‌بايست 6 تا 9 ماه قبل از اقدام به بارداري اسيد فوليك و آهن را شروع كرده و به مقدار 2 ميلي‌گرم در روز مصرف كنند. لازم به ذكر است به دليل افزايش 50 درصدي حجم خون در بدن مادر نياز به مكمل آهن نيز در اين دوران وجود دارد.
افراد بهتر است براي دريافت مواد مغذي مناسب با رژيم غذايي از مواد مفيد ديگر مانند لبنيات، غلات، نان‌ها، پروتئين‌ها، سبزيجات و... استفاده بيشتري كنند.
با اين تفاسير تغذيه در دوران بارداري ارتباطي با زردي كودكان پس از تولد ندارد اما رعايت اصول تغذيه‌اي براي زنان باردار همچنان يك اصل اول است.
دكتر اميديان درباره زردي نوزاد اضافه مي‌كند: زردي نوزادان در روزهاي اول زندگي بايد توجه دقيقي به آن شود زيرا ممكن است به علت ناسازگاري‌هاي خوني، خونريزي مخفي، عفونت‌هاي داخل رحم مثل سفليس، سرخك، توكسوپلاسما و... مي‌شود و خطرناكترين بيماري ناشي از ماده بيلي روبين بالا در نوزادان ايجاد كرنيكتروس يا يرقان مغزي است كه به علت غلظت بسيار بالاي بيلي روبين به وجود مي‌آيد. در اكثر موارد زردي نوزاد را با دستگاه فوتوتراپي درمان مي‌كنند.
دكتر درياني‌نژاد نيز مي‌گويد: بهتر است نوزاد را براي يك يا دو روز برهنه در حالي كه چشمانش با يك پوشش محافظ بسته شده است زير نور فلورسنت قرار دهند البته لامپ‌ها بايد فلورسنت‌هاي مخصوص باشند زيرا اين نور باعث تخريب بيلي روبين اضافي خون شده و باعث مي‌شود از طريق كبد نوزاد دفع شود.
دكتر شكوري توصيه مي‌كند: در دوران بارداري تنوع و تناسب همه گروه‌هاي غذايي بهتر است رعايت شود و با بررسي آزمايشات ماهيانه تحت مراقبت پزشك مربوطه قرار گيرند و هرچه چگالي كالري پائين باشد مواد مغذي در بدن افراد افزايش پيدا مي‌كند.

منبع : روزنامه ایران

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم تیر 1389ساعت 11:19  توسط ال آی خانوم | 
درست است که نوزادان قادر به صحبت کردن نیستند، اما احساسات نهفته در حرف‌های طرف مقابل، برای آنها پنهان نمی‌ماند. تحقیقی درباره مغز کودکان نشان داده است که آنان حتی در ۷ ماهگی به احساسات یک صدا پی می‌برند.

در کنار کلمات و واژه‌ها، ملودی یک جمله، اطلاعات زیادی درباره وضعیت احساسی فرد سخنگو می‌دهد. این اطلاعات در بخشی از مغز جمع آوری می‌شوند. اما تا کنون مشخص نبود که مغز انسان از چه زمانی این توانایی را پیدا می‌کند که داده‌های مربوط به احساسات را رمزگشایی کند.

محققان به این نتیجه رسیده‌اند که نوزادان از سن ۷ ماهگی می‌توانند صدای انسان و احساسات پیوسته با آن را تشخیص دهند. یک گروه علمی بین‌المللی از موسسه‌ای در دانشگاه لایپزیک، در این رابطه به دو آزمایش مختلف دست زده است.

در اولین آزمایش، محققان برای نوزادان ۴ تا ۷ ماهه، صدای انسان‌ و سرو صدای عادی دیگر را پخش کردند. آنها فعالیت مغزی این نوزادان را با روشی خاص اندازه‌گیری کردند. در این روش، شعاع نوری نزدیک به مادون قرمز به جمجمه‌ی نوزادان ‌تابانده می‌شود و با اطلاعاتی که از این طریق به دست می‌آید، میزان اکسیژن خون مشخص می‌‌شود. این روش برای نوزادان خطرناک نیست. محققان در این تحقیق به این نتیجه رسیدند که تنها نوزادان ۷ ماهه توانایی تشخیص تفاوت صدای یک انسان با صداهای دیگر را دارند. برای مثال یک کودک ۴ ماهه هنوز توانایی پی بردن به احساسات نهفته در یک صدا را ندارد.

دومین آزمایش به واکنش‌هایی می‌پرازد که کودکان به احساسات نهفته در ملودی یک جمله نشان می‌دهند. محققان برای کودکان ۷ ماهه صداهایی را با لحنی خنثی، خوشحال یا عصبانی پخش کردند. آنان در این آزمایش مشاهده کردند که بخش‌های مربوطه در مغز کودکان، به صداهای دارای "احساس" واکنشی متفاوت نشان می‌دهند تا به صداهای خنثی.

در کل محققان معتقدند که نتایج این تحقیقات می‌توانند به تشخیص سریع بیماری‌های مربوط به اختلالات رشد کودک کمک کنند.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم تیر 1389ساعت 9:13  توسط ال آی خانوم | 
برای هوشیار کردن کودکان بهترین راه این است که خطراتی را که در کمین آنهاست را با زبانی قابل فهم توضیح داد.

آموختن روش‌های محافظت از خود، شاید مهم‌ترین کاری باشد که والدین برای فرزندان‌شان انجام می‌دهند؛ حتی مهم‌تر از فراهم کردن خورد و خوراک و پوشاک مناسب.

البته همین‌ مهم‌ترین وظیفه، سخت‌ترین هم هست؛ چون اگر قرار باشد همه خطرات پیرامون کودک را به او توضیح بدهید، این کار آثار روانی نامطلوبی به جا می‌گذارد. در واقع کودک دیگر به هیچ چیز و هیچ کس اعتماد نخواهد داشت و یک احساس اضطراب و ترس همیشگی، با او همراه خواهد بود.

اما اگر از گفتن این خطرات صرف‌نظر کنید، باز هم این کارتان عواقب خاص خودش را خواهد داشت. به گفته کارشناسان، در چنین مواردی باید خیلی حساب شده و منطقی با بچه‌ها صحبت کرد. بهترین راه این است که خطراتی را که در کمین بچه‌هاست با زبانی قابل فهم برای آنها توضیح داد و بلافاصله روش‌های پیشگیری از این خطرات را هم به آنها آموزش داد.

هیچ‌ گاه نباید برای هوشیار کردن کودکان قصه‌های ترسناک برای آنها تعریف کرد چون این داستان‌ها بچه‌ها را در وحشت و اضطراب رها می‌کند و هیچ راه‌حلی به آنها یاد نمی‌دهد. در این خصوص می‌توان به 10 مهارت مهمی که پدران و مادران وظیفه دارند به فرزند خود آموزش بدهند، اشاره کرد.

1.احساس امنیت

باید به فرزند خود بیاموزید که هر انسانی حق و حقوقی دارد؛ از جمله حق نفس کشیدن، حق زنده ماندن و بسیاری حقوق دیگر. کودک باید بداند که حق امن ماندن و امنیت داشتن جزو حقوق طبیعی اوست و دیگران وظیفه دارند این حق او را به رسمیت بشناسند و رعایت کنند.

2.محافظت از بدن خود

کودک باید بداند که صاحب تمام بدن خود است و کسی حق ندارد بدون رضایت او و والدین‌اش، بدن وی را لمس کند.

3.کمک گرفتن از دیگران در برابر باج‌گیرها

افرادی که از بچه‌ها باج‌گیری می‌کنند از لحاظ روانی افرادی ترسو هستند که در برابر جمع هراسان می‌شوند و پا به فرار می‌گذارند. باید به کودک خود آموزش دهید که در چنین مواردی از دوستان نزدیک خود کمک بگیرد و حتما مساله را با مسوولان مدرسه یا با پدر و مادر در میان بگذارد. البته حتما به کودک بگویید در مواردی که باج‌گیرها برای او تهدید جانی داشتند مقاومت نکند. گاهی بچه‌ها از ترس اینکه به خاطر از دست دادن وسایل‌شان توسط والدین خود تنبیه شوند، به هیچ عنوان تسلیم نمی‌شوند و این بسیار خطرناک است.

4.گفتن حقیقت

اگر با فرزند خود مرتب صحبت کنید و همیشه به او یادآور شوید که پشتیبان همیشگی او در زندگی هستید، کودک هم یاد می‌گیرد مشکلات و رازهای خود را با شما در میان بگذارد و از شما کمک بگیرد.

5.مورد قبول قرارگرفتن

اگر فرزند شما مساله‌ای را که او را آزار می‌دهد یا باعث اضطراب او می‌شود برای شما تعریف کرد حتی اگر خیلی هم پیش‌پا افتاده بود هیچ‌گاه به او نخندید یا واکنشی نشان ندهید که او احساس حماقت کند چون این کار شما باعث می‌شود کودک کم‌کم مشکلات خود را بروزندهد و اگر زمانی مورد آزار و اذیت واقعی هم قرار گرفت با شما مشورت نکند.

6.رازدار نبودن

همیشه برنامه‌های تلویزیونی بچه‌ها یا حتی خود والدین، کودکان را به رازدار بودن تشویق می‌کنند و به کودکان می‌آموزند این رازداری باعث اعتماد دیگران به آنها می‌شود اما باید به فرزندان خود تاکید کنید که هیچ رازی نباید بین آنها و افراد بزرگ‌تر دور از چشم والدین وجود داشته باشد چون اکثر افرادی که کودک آزاری می‌کنند، به کودک می‌گویند بوسیدن یا تماس بدنی بین ما، رازی است که غیر از ما دو نفر کسی نباید آن را بفهمد.

7.مهارت " نه " گفتن

برخی والدین به فرزندان خود می‌آموزندکه همیشه باید به حرف بزرگ‌ترها گوش کرد و همیشه حق با بزرگ‌ترهاست اما در واقع، این آموزش کاملا غلط است و کودک باید یاد بگیرد که گاهی هم به خواسته‌های دیگران «نه» بگوید چون در غیر این صورت کودک خود را تسلیم هر نوع خواسته‌ بیمارگونه و آزاردهنده‌ای خواهد کرد.

8.مخالفت با تماس بدنی

هر کودکی باید بداند که هیچ کس حق ندارد او را به زور ببوسد یا در آغوش بگیرد. باید به فرزند خود بیاموزیم که اگر فردی او را مجبور به انجام چنین کارهایی کرد، حتما به پدر و مادر یا بقیه اعضای خانواده اطلاع دهد.

9.صحبت نکردن با غریبه‌ها

کودکان هیچ‌گاه نباید با افراد غریبه صبحت کنند یا هدیه‌ای از آنها دریافت کنند حتی یک شکلات یا آدامس. البته به کودک خود آموزش دهید که گاهی استثناهایی هم وجود دارد. مثلا اگر در خیابان گم شد، باید پیش مغازه‌دارها یا پلیس برود و از آنها کمک بخواهد.

10.قانون‌شکنی

به کودکان خود آموزش بدهید که در مواقع خطر اجازه دارند هر قانونی را زیر پا بگذارند. حتما به آنها بفهمانید که در شرایط بحرانی هر کاری برای نجات خود انجام دهند، با پشتیبانی کامل شما همراه است. مثلا می‌توانند فرار کنند، خیلی بلند فریاد بکشند، دروغ بگویند و...

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم تیر 1389ساعت 8:41  توسط ال آی خانوم | 
توجه كودك خود را با حباب‌هاي صابوني جلب كنيد. كودكان از پايان يك ماهگي بانگاه، هر شيء متحرك را در اطراف خود دنبال مي‌كنند كه اين خود تمريني براي پويايي ذهن به شمار مي‌رود. والدين نبايد تمام وقت خود را صرف پرداختن به كارهاي شخصي كنند و هر فرصتي را براي فعال نگه داشتن ذهن كودك خود غنيمت بشمارند. درست كردن حباب با استفاده از حلقه، سبد توري و كف و صابون درخانه يا فضاي بيرون، از فعاليت‌هايي است كه براي كودكان خيلي جالب است. آنها حباب‌هاي صابوني را دوست دارند و هنگامي كه حباب‌ها از لابه‌لاي انگشتانشان عبور مي‌كند، حواس شان تحريك شده و كنجكاوي شان برانگيخته مي‌شود. چنانچه كودك سن كمي دارد او را روي صندلي بنشانيد و حباب‌هايي با استفاده از شامپو و حلقه بسازيد. مراقب باشيد حباب‌ها به چشم كودك صدمه نزند. به او فرصت دهيد حباب‌ها را لمس كند. تلاش براي تركاندن حباب‌ها، ذهن كودك را فعال كرده و مهارت ذهني‌اش را ارتقا مي‌دهد. چنانچه كودك به سني رسيده باشد كه توانايي ساخت حباب‌هاي صابوني را با دميدن به دست آورده باشد، با او مخالفت نكنيد.
به كودك فرصت دهيد و او را در ساخت حباب همراهي كنيد. تلاش براي ساخت حباب‌هاي غول پيكر و يا درست كردن تعداد هرچه بيشتر حباب روش خوبي براي مسابقه است كه كودك را مجبور مي‌كند حداکثر توان فكري و سرعت عملش را به كار برد.
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم تیر 1389ساعت 11:33  توسط ال آی خانوم | 

«كودك سه ساله من بيشتر از آنكه وقت خود را به بازي اختصاص دهد نسبت به تماشاي برنامه‌هاي كارتوني تلويزيون علاقه پيدا كرده است. البته از اينكه او ساعت‌ها جلوي تلويزيون آرام و ساكت مي‌نشيند، روي برنامه‌ها تمركز مي‌كند و گاه جملات يا لغات آن را در زندگي كودكانه‌اش به‌كار مي‌گيرد بسيار خوشحالم اما او بطور وسواس‌گونه‌اي نسبت به تماشاي برنامه‌هاي تلويزيوني اصرار دارد. او پس از تماشاي كارتون‌هاي برنامه كودك علاقه شديدي به تماشاي پيام‌هاي بازرگاني پيدا كرده است. البته ما سي‌دي‌هاي كارتوني براي او تهيه كرده‌ايم و به نظر مي‌رسد او از آنها درس‌هاي زيادي مي‌گيرد اما تماشاي كارتون يك عادت هميشگي براي او شده بطوري كه شب‌ها دير مي‌خوابد و صبح با بهانه‌گيري از خواب بيدار مي‌شود.»
نه تنها كودكان سه ساله بلكه كودكان بزرگتر هم اگر در معرض تماشاي زياد تلويزيون قرار گيرند ممكن است دچار مشكل شوند. عده‌اي از والدين تصور مي‌كنند اگر كودكشان مشغول تماشاي تلويزيون شود بسيار باهوش شده و همين آرامش نسبي به او كمك مي‌كند تا وضعيت رواني مطلوبي براي زندگي آينده‌اش پيدا كند اما متخصصان روانشناسي و جامعه‌شناسي نظرات ديگري در اين‌باره دارند.
دكتر شمس‌الدين كهاني روانشناس و استاد دانشگاه در مورد ارتباط يكسويه تلويزيون با كودكان مي‌گويد: «كارتون به عنوان يك هنر توانسته چه از نظر شكل ظاهري و چه ارتباطي با كودك ارتباط برقرار كند. البته اين ارتباط يكسويه است و اين مسئله سبب شده تلويزيون كودك را به عنوان گيرنده منفعل پيام درآورد. خصوصاً كارتون‌هاي تلويزيوني كه بيشترين تأثير را در كودك دارند و او بيشترين آموزه‌ها را از كارتون‌هاي تلويزيوني دارد. آنچه مهم است اين است كه سازندگان فيلم‌ها و كارتون‌هاي تلويزيوني چه اهدافي را دنبال مي‌كنند و كودك چه موضوعاتي را از اين كارتون‌ها آموزش مي‌بيند. زيرا كودكان در سن شكل‌گيري شخصيت قرار دارند و ذهنشان بيشتر از بزرگسالان در حال شكل‌گيري با موضوعات پيرامون است. بنابراين اين خانواده‌ها و رسانه‌ها و تلويزيون هستند كه بايد اهداف تربيتي كودكان را در نظر بگيرند. بخصوص وقتي كه كودك مشغول تماشاي تلويزيون شده و اهداف اصلي و حاشيه‌اي آن را بيش از پيش برداشت مي‌كند، رابطه برقرار كردن، كمك كردن، مشاركت گروهي در انجام كارها، تقسيم وظايف و ايفاي نقش از جمله موارد آموزشي است كه كودكان ياد مي‌گيرند لذا اگر برنامه‌هاي تلويزيوني ويژه كودكان جذابيت داشته باشد ولي كودك از هيجانات محتواي آنها چيزي به دست نياورد و حتي تأثير منفي از آنها بگيرد مسلماً كودك رشد ذهني مناسبي را از تماشاي اين كارتون‌ها دريافت نمي‌كند.
الگوبرداري از برنامه‌هاي تلويزيون
در تست‌هاي روانشناسي TAT كودكان تصاويري كارتون مانند به آنها ارائه مي‌شود و كودك به بيان كودكانه آن مي‌پردازد. در نتيجه كودك اميال و آرزوهايش را از طريق ابراز احساسات و بيان افكار نسبت به تصاوير كارتوني دنبال مي‌كند.»
دكتر امان‌اللـه قرايي مقدم، جامعه‌شناس در مورد تماشاي فيلم‌هاي كارتوني مي‌گويد: «يكي از انواع وسايل كمك آموزشي و تربيتي و يا به عبارتي وسايل ارتباط سمعي و بصري كارتون‌هايي است كه از رسانه ها به نمايش گذاشته مي‌شود. در واقع با تماشاي كارتون‌ها كودك از آنها جهت فكري مي‌گيرد. از ديدگاه متخصصان «ذهن كودك مانند لوح سفيدي است كه روي آن خط و شكلي كشيده نشده است» بنابراين كودك به‌راحتي به وسيله رنگ، شكل، حركات، رفتار و فلسفه اين كارتون‌ها تأثير مي‌پذيرد. كودك به وسيله كارتون‌هايي كه ساعت‌ها وقت خود را براي تماشاي آن صرف كرده در سراسر زندگي تأثير مي‌پذيرد. او با همسان‌سازي، الگوبرداري و همانندسازي رفتار الگوها را در حركاتش اجرا و تقليد مي‌كند.
از اين رو كشورهاي سازنده اين كارتون‌ها سعي مي‌كنند مغز كودكان جهان سوم را كه داراي فرهنگ‌ها، ارزش‌ها و هنجارهايي متفاوت هستند، شست‌وشو دهند. با اين كار اذهان كودكان تحت تأثير قرار مي‌گيرد و با نوعي رفتار اعتيادآور كودكان را به تماشاي انواع كارتون‌ها و بازي‌هاي رايانه‌اي دعوت كرده و كم‌كم آنها را غربزده مي‌كنند و در نتيجه رنگ و بوي كشورهاي غربي را در باور كودكان جهان سوم مي‌گنجانند.»
دكتر كهاني روانشناس و استاد دانشگاه مي‌گويد: در فيلم‌هاي كارتوني كه عموماً براي كودكان طراحي مي‌شود بايد به ويژگي‌هاي روانشناسي، شناختي و ذهني كارتون‌ها توجه شود. اغلب مادران به دليل مشغله كاري استفاده از اين كارتون‌ها را براي كودكان راهي مناسب براي جذب كودك مي‌دانند زيرا كودك ساعتي را به آرامي به تماشاي آن اختصاص مي‌دهد و ديگر كاري با مادر ندارد اما همزمان تجاربي به كودك از طريق كارتون‌ها انتقال داده مي‌شود كه ممكن است در مراحل بعدي مادر با آنها سر و كار بيشتري پيدا كند. بعضي از كارتون‌هايي كه براي كودك جنبه تخيلي دارند خلاقيت كودك را افزايش مي‌دهد و سوررئاليسم هستند به‌گونه‌اي كه اين خلاقيت را در جاهاي ديگر به كار مي‌گيرند و مهم است.
اما اگر در كارتون‌ها پيام‌هايي مثل دشمني، سركشي و نافرماني آموزش داده شود مسلماً در رفتار كودك اثر نامطلوب مي‌گذارد زيرا ذهن كودك مانند دوربين عكاسي است كه هرچه مي‌آموزد عين آن را ثبت مي‌كند.
زمانبندي مناسب
يكي از مشكلات الگوي تربيتي والدين اين است كه ساعت خاصي را براي تماشاي كودك در نظر نمي‌گيرند. زمان‌بندي مناسب براي تماشاي تلويزيون از سوي كودكان با نظارت والدين به مدت يك يا دو ساعت در روز كافي است. اما متأسفانه امروزه كودكان ساعت‌ها به تماشاي تلويزيون و پلي‌استيشن و انواع فيلم‌هاي سه بعدي مي‌نشينند و توجهي به انجام تكاليف و كارهاي ديگر مانند ورزش و كتابخواني ندارند.
در نتيجه خستگي ناشي از تماشاي كارتون‌ها و برنامه‌هاي غيرضروري رايانه‌اي روي فرآيند يادگيري و ذهني كودك اثر منفي گذاشته و او را حتي از انجام كارهاي ضروري و فعاليت ذهني بازمي‌دارد.
بنابراين والدين كودك مي‌بايست بر مدت زمان تماشاي فيلم‌هاي كارتوني نظارت مستقيم داشته باشند. مواقعي كه كودك بيش از اندازه به تماشاي تلويزيون علاقه نشان مي‌دهد، او را از ديدن طولاني‌مدت كارتون‌ها منع كرده و يا فرصت تماشاي آن را محدودتر كنند.
زيرا كودك مي‌بايست فرصت بيشتري را براي مطالعه و انجام كارهاي ديگر اختصاص دهد. در اين صورت ممكن است تماشاي طولاني‌مدت كارتون ذهن او را كليشه‌اي كرده و او با افت تحصيلي روبه‌رو شود. از اين رو بهتر است هفته‌اي 4-3 ساعت براي ديدن فيلم‌هاي كارتوني به كودك وقت داده شود و نه بيشتر. كودك مي‌بايست حتي‌المقدور روزي يك ساعت با نظارت پدر و مادر به تماشاي كارتون‌ها بنشيند. البته تماشاي صرف كارتون مهم نيست. والدين در پايان فيلم بايد از او بخواهند تا راجع به آنچه ديده و شنيده صحبت كند. اگر كودك اصرار به تماشاي كارتون بيش از زمان معين شده دارد بايد به او آموخت كه درخواستش را به تأخير بيندازد. زيرا به تأخير انداختن درخواست در فرايند رشد او اثر مي‌گذارد و تجربه كافي را براي پاسخ به نيازهاي او براي رشد رواني و اجتماعي كودك در اختيارش مي‌گذارد.
دكتر قرايي مقدم با اشاره به جنبه‌هاي مثبت و منفي تماشاي فيلم‌هاي كارتوني مي‌گويد: جنبه منفي اينگونه فيلم‌هاي كارتوني اين است كه افكار كودك را از اصالت فرهنگي دور مي‌كند. اما جنبه مثبت آنها، آن است كه افكار نو و تازه‌اي را به ذهن كودك تزريق مي‌كند؛ هرچند ممكن است ديدگاه كارتون‌ها با ديدگاه، طرز تفكر و آمال كودك فرق داشته باشد.
بنابراين كارتون‌ها به عنوان يك رسانه مهم و تأثيرگذار آموزشي و پرورشي نقش بسيار مهم و عميقي بر كودك دارد. از اين رو كارتون‌ها به عنوان يك وسيله سمعي و بصري داراي نقشي در بازي‌هاي فردي و گروهي كودك دارد. كودك با تماشاي كارتون ياد مي‌گيرد كه چگونه در زندگي نقش داشته باشد.
دكتر قرايي مقدم همچنين مي‌افزايد: بايد به كودكان از دوران كودكي خوبي و بدي را آموزش داد. سازندگان كارتون در كشورهاي مبدأ بايد با ارزش‌ها و هنجارهاي جهاني كارتون را ساخته تا كودك مصرف كننده ساير كشورها با دوگانگي و تضاد شخصيتي و فرهنگي روبه‌رو نشود.
دكتر كهاني همچنين مي‌گويد: كودكان در كنار تماشاي تلويزيون به تحرك فيزيكي نياز دارند، از اين رو تماشاي طولاني مدت رايانه و تلويزيون بر شكل‌بندي استخوان‌هايشان اثر مي‌گذارد. همچنين تماشاي برنامه‌هاي كودك بر چشم و روان كودك نيز اثرگذاشته و منجر به برانگيختگي و هيجان زدگي كودك مي‌شود و براي او مشكلاتي را ايجاد مي‌كند.
بايد در انتخاب برنامه‌هاي كودك به يادگيري درسي و اهميت آن بر كودك نيز توجه داشت و در تابستان با انتخاب برنامه‌هايي مانند: شنا و انواع ورزش‌ها و كارهاي فرهنگي كه متناسب با سن كودك و توان كودك است او را به سمت درست هدايت كرد. البته تماشاي كارتون‌ها توسط كودك با فرهنگ خانواده رابطه مستقيم دارد.
هرچه والدين مدت زمان طولاني‌تري را به تماشاي فيلم‌هاي تلويزيوني بپردازند كودكان نيز تمايل بيشتري به تلويزيون پيدا مي‌كنند.
ارتقاي توانمندي فكري كودك
گرچه عده‌اي از متخصصان معتقدند تلويزيون بر وضعيت فكري و تمركز كودكان اثر بد مي‌گذارد اما عده‌اي ديگر از روانشناسان بر اين باورند تماشاي تلويزيون بر توانمندي‌هاي فكري آنها اثر خوب و مفيد هم دارد.
به همين دليل دكتر محمدرضا ساعي، روانشناس در اين باره مي‌گويد: كودكان امروز به دليل ارتباط گسترده‌شان با جهان پيرامون توانمندي ذهني بالاتري نسبت به نسل‌هاي قبل‌تر خود دارند. اين كودكان وقتي چند ساعت از روز را به تماشاي برنامه‌هاي تلويزيوني مي‌پردازند علاوه بر اينكه شيوه ارتباطات اجتماعي را فرامي‌گيرند، ياد مي‌گيرند كه چگونه به خلق جهان پيرامون‌شان بپردازند و چگونه از دنياي تخيلي كارتون براي خود دنياي واقعي ساخته و تجربيات موجود در آن را در زندگي‌شان به كار گيرند. از اين رو برنامه‌هاي سازنده، علمي، فرهنگي و تربيتي كه در آن موازين اخلاقي، رواني و اجتماعي به درستي شكل مي‌گيرد براي كودك مفيد است. اما نبايد فراموش كرد آن ذهني در نهايت فعال و توانمند است كه جاري باشد و چون مرداب يك جا نماند. اگر كودك در روز تنها كارتون نگاه كند و يا تنها بازي كند و ارتباط اجتماعي و بيروني نداشته باشد ذهن فعال و توانمندي پيدا نخواهد كرد. مهم اين است كه كودك بعد از تماشاي كارتون و برنامه‌هاي تلويزيوني و بازي‌هاي كامپيوتري بتواند تجربيات كسب كرده‌اش را بازي كرده و تمرين كند تا به مهارت دست پيدا كند. البته تماشاي برنامه‌هاي تلويزيوني بيشتر از سه ساعت براي كودكان مجاز نيست.
دكتر ساعي همچنين مي‌گويد: «بهتر است كودكان به جاي تماشاي مكرر سي‌دي‌هاي كارتوني از برنامه‌هاي زنده كودك در تلويزيون استفاده كنند زيرا كودكان در اين حالت تجربيات بيشتري كسب كرده و خلاقيت ذهني و فكري‌شان بالا مي‌رود. علاوه بر آن كودك در تماشاي برنامه‌ها زمان‌بندي پيدا كرده و تا هنگامي كه برنامه تلويزيوني و كارتوني در حال پخش است آن را تماشا خواهد كرد و مجبور نيست ساعت‌ها وقت خود را پاي برنامه‌هاي كارتوني ويدئويي صرف كند و به اين وضعيت عادت نامطلوب پيدا كند.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم تیر 1389ساعت 11:21  توسط ال آی خانوم | 
باكتري‌هاي پروبيوتيك موجود در شير مادر با اثر مثبت بر سلول‌هاي عصبي روده، دردهاي دستگاه گوارش نوزادان را بهبود مي‌بخشد.
باكتري‌هاي پروبيوتيك، ميكروارگانيسم‌هاي مفيدي هستند كه در واقع دوست دستگاه گوارش انسان بوده و مقاديري از آن به طور طبيعي در معده و روده يافت مي‌شود.
تحقيقات بيانگر آن است اين قبيل باكتري‌ها كمك زيادي به درمان اسهال، عفونت‌هاي مجاري ادراري، سندروم روده تحريك‌پذير و اگزما در كودكان مي‌كند و خطر ابتلا به سرطان مثانه را به ميزان قابل توجهي كاهش مي‌دهد.
محققان به تازگي دريافته‌اند، لاكتوباسيلوس ازجمله باكتري‌هاي پروبيوتيك مفيد است كه در شير مادر نيز وجود داشته و با اثر مستقيم و فوري بر سلول‌هاي عصبي روده، دردهاي آن را تسكين مي‌دهد.
اين ميكروارگانيسم‌ها مانع از انقباضات عضلاني دستگاه گوارش در دوران نوزادي شده و علاوه بر كاهش گريه‌هاي نوزادي تأثير بسزايي در پيشگيري از اضافه وزن كودكان دارد.
بيماري التهابي روده نيز از ديگر عوارض شايع دستگاه گوارش است كه نوزادان تغذيه‌كننده از شير مادر كمتر به آن مبتلا مي‌شوند زيرا باكتري‌هاي پروبيوتيك موجود در شير مادر، با تأثير بر رشد باكتري‌هاي مفيد تعداد ميكروارگانيسم‌هاي روده را تعادل مي‌بخشد.
+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم تیر 1389ساعت 10:20  توسط ال آی خانوم | 

12 ماه از تولد او می گذرد، درست یک سال پیش بود که او پای به خانه گذاشت. آن روزها با وجود او پر از خستگی می شدید، ولی اکنون در برابر او احساس شادمانی می کنید و به وجود پر ارزش او بیشتر از گذشته پی می برید، وجودی که سراسر شور و هیجان است. حالا می دانید که او زیباترین تجربه ها را با وجود خودش به شما بخشیده است.
او در طول این مدت مجموعه‌ای از تغییرات جسمی، ذهنی، زبانی و اجتماعی را مرحله به مرحله پشت سر گذاشته است.
12 ماهگی زمانی است که او احساس بودنش را متوجه می‌شود.
در این زمان او پی می برد که فردی متفاوت است. او در این زمان به آنچه که علاقه‌مند است و به تمام آنچه که نیاز دارد، آگاه است.
بیشتر بچه ها در یک سالگی قادر به راه رفتن هستند،ولی دسته دیگری از بچه ها در این زمان تنها قدرت دارند که روی پای خود بایستند و هنوز نمی توانند راه بروند.
با این همه حتی کودکانی که قادر به راه رفتن هستند، بارها روی زمین می افتند. در این دوره کوچولو با این که قدرت راه رفتن دارد، گاه به عادت‌های گذشته‌اش یعنی چهار دست و پا رفتن متوسل می شود.
غذا خوردن کوچولو
کوچولو دوست دارد غذایش را خودش بخورد. او هنوز نمی تواند به راحتی چنگال یا قاشق را در دست بگیرد، به همین علت با انگشتان کوچکش غذا را برداشته و به دهان می گذارد.
گاهی این اجازه را به او بدهید زیرا خواهید دید که میزان بیشتری از غذا را به دهان می برد او در این زمان کمتر از گذشته وزن می گیرد، نگران وزن گرفتن او نباشید زیرا او پرجنب و جوش تر از گذشته است.
تغییر ذائقه کوچولو
شاید از اینکه گاهی می بینید او از خوردن غذا یا میوه ای که همیشه با اشتها می خورد، امتناع می کند متعجب شوید و گمان کنید کوچولو دچار مشکل است ، ولی این یک مسئله طبیعی است.
استراحت میان روز
هر روز فرصتی را در میانه روز برای استراحت کوچولو در نظر بگیرید.
اگر چه شاید او دوست نداشته باشد پس از خوردن ناهار استراحت کند ،باید در طول روز زمان و فرصت دیگری را برای این کار
اختصاص دهید.
علایق کوچولو
کوچولو در یک سالگی تمام چیزهایی را که دوست دارد در دست بگیرد، با انگشت اشاره كرده و نشان می دهد و همین باعث می‌شود زمانی که وارد یک اسباب بازي فروشی می شوید اسباب بازی مورد علاقه اش را به شما نشان دهد و شما به علایق او پی خواهيد برد.
او در این زمان مهارت هایی را که در گذشته داشت توسعه
می دهد.
کوچولو مفاهیم و مقاصدی را که در ذهن دارد با اشاره کردن و گاه با رنگ هایی که به آنها گرایش دارد،به شما می فهماند زیرا او اکنون انتخاب می کند.
فعالیت ذهنی
باید به یاد داشته باشید که او اکنون به لحاظ فکری و ذهنی آنقدر فعال و توانمند شده است که می تواند بیشتر از گذشته به فعالیت بپردازد بدون اینکه احساس خستگی کند.
او همچنین رویداد هایی را در دوره های خاص زمانی، می تواند به یاد بسپارد و با خود مرور کند.
کوچولو آنقدر توانمند شده است که در برابر مشکلات و سختی هایی که با آن روبه رو می شود به دنبال راه حل بگردد.
واژگان کوچولو
هر چند کوچولو بعضی از کلمات مانند مامان و بابا را تکرار می کند ولی او هنوز قادر به بیان جمله نیست و کلمات نامفهومی را در قالب جمله بیان می کند به گونه ای که کمتر می توانید از معنا و مفهوم آن سر در بیاورید.
با این حال کوچولو در این ماه بیشتر
حرف هایی را که به او می زنید، متوجه می شود. او مانند ماه‌های گذشته اشیا را در دست می گیرد، قصد دارد تا چیزهای جدیدی را در مورد آنها متوجه شود به همین علت پرتاب کردن وسایل هنوز ادامه دارد.
کوچولو از روشن و خاموش کردن کلید لامپ لذت می برد. برخلاف ماههای قبل که او با جدا کردن وسایل دست به اکتشاف می زد، اکنون او دوست دارد،آنها را درست کند.
اسباب بازی هایی را برای او انتخاب کنید که خطرناک نبوده و مطابق با سن او باشد.
در این زمان خریداری عروسک های نرم توجه او را جلب می کند.
جدایی از والدین
او از اینکه پدر و مادرش از او دور شوند، ناراحت و مضطرب می شود.
به همین علت زمانی که وارد محیطی غریبه و نا آشنا می شوید، باید کاملاً به او نزدیک باشید تا کوچولو دچار ترس و واهمه نشود.
توجه به احساسات
وقتی کوچولو یک ساله می‌شود،
واکنش های او را در برابر احساساتی که برایش نشان
می دهید،خواهید دید.
او از اینکه در برابر کارهایش عکس العمل نشان می دهید، ذوق زده می شود با همه اینها باید بدانید او در این زمان بهانه گیری ها و بدخلقی‌های خاصی را هم نشان می دهد.
قانون
از همین زمان است که باید برای هر کار خطرناکی که انجام می دهد قانون محکمی بگذارید.
سعی کنید تعداد این قوانین و چگونگی آن کم باشد تا او آنها را از یاد نبرد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم تیر 1389ساعت 10:12  توسط ال آی خانوم | 
  

تعداد والدين تك فرزند روز به روز در حال افزايش است؛ اما نبايد از ياد برد كه داشتن يك فرزند، بهتر يا بدتر از داشتن چند فرزند نيست و تك فرزندي نيز چون چند فرزندي مزايا و معايبي دارد.خانواده هاي تك فرزندي بر مسائلي خاص تأكيد دارند كه ممكن است در خانواده هاي چند فرزندي وجود نداشته باشد. تک فرزندها نمي توانند نااميدي ها و فشارهاي روحي را تحمل كنند. چنانچه توهيني به آنها شود، بي آن كه قصد و غرضي در كار باشد اين توهين را رفتاري عمدي و به پشتوانه نيتي خاص تفسير مي كنند. چنانچه از مسئله اي رنجيده خاطر شوند اين حالت را تا مدت هاي مديد در درون خود زنده نگاه مي دارند. آنها فقط به برقراري روابطي علاقه مندند كه دربرگيرنده منافع آنان باشد و احساساتشان را نيز جريحه دار نكند. آنها ممكن است ناراحتي هاي خود را براي ديگران بيان نكنند و فردي درون گرا شوند.

پرورش كودك از ۲ عامل تأثير مي گيرند، عواملي كه حضور دارند و عواملي كه غايب هستند. كودك تك فرزند در خانواده اي رشد مي كند كه افراد بالغ در آن حضور دارند و كودك ديگري نيست كه بتواند با او ارتباط برقرار كند. هر دوي اين عوامل، نقشي مهم در پرورش كودكان تك فرزند دارند. كودك تك فرزند به طور كامل مورد توجه و علاقه والدين است. اين عامل سبب مي شود كودك احساس كند شخصي مهم است. مزاياي بزرگ شدن در خانواده هاي تك فرزند چنان است كه كودك مي گويد من دوست دارم تنها فرزند خانواده باشم، هيچ رقيبي نداشته باشم و كسي حسادت مرا تحريك نكند. نياز نباشد با كسي دعوا كنم تا بتوانم وسيله اي را كه دوست دارم، تصاحب كنم.

" كودكاني كه در خانواده تك فرزند زندگي مي كنند احساس امنيت و اعتماد به نفس زيادي دارند. "

عامل ديگري كه در زندگي كودك مؤثر است، حضور در خانواده اي است كه فقط شامل افراد بالغ است. اين كودكان پيش از زمان معمول سخن گفتن را آغاز مي كنند و روحيه اجتماعي نيرومندتري دارند. آنان از والدين خود تقليد و همچون بزرگسالان رفتار مي كنند، به گونه اي كه تحسين و تعجب ديگران را برمي انگيزند. كودكان خانواده هاي تك فرزند معمولاً بلوغ زودرس دارند. بلوغ اجتماعي اين كودكان نيز ممكن است به حال آنان مفيد باشد. آنها زودتر از ديگر كودكان با مسائلي مواجه مي شوند كه برخورد با آنها در سنين بالاتر ناگزير است. مسائل و ديدگاه هاي خود را به راحتي بيان مي كنند و قادرند به والدين خود كمك كنند. آنها زودتر از ديگر كودكان به فعاليت اقتصادي مشغول مي شوند و از كار كردن خجالت نمي كشند. اين كودكان با آمادگي و تجربه زياد به سن بلوغ پا مي گذارند.

معايب يكــــــي بودن

يكي از معايب تك فرزند بودن، تأثير آن بر مراحل رشد كودك است. اين كودكان كسي را ندارند تا با او رقابت يا بازي و دعوا كنند. آنها دوست و همدمي در منزل ندارند، بنابراين برخي از احساسات را تجربه نمي كنند و فرصتي براي كنترل و مديريت آنها نخواهند داشت.

بلوغ روحي و رواني، پديده اي كاملاً ارثي نيست بلكه اكتسابي است.

اين بلوغ مواردي همچون شناخت خود، ميزان واقع بيني و انتخاب مؤثر را شامل مي شود و به راحتي به دست نمي آيد، بلكه به تجربه هايي سخت و طاقت فرسا نياز دارد. كودكي كه تك فرزند خانواده است كمتر با مشكلات مواجه مي شود و در معرض تجربه كردن شكست، ناكامي، رانده شدن و... قرار نمي گيرد و شرايطي را كه لازمه بلوغ روحي، رواني است، تجربه نمي كند. اگر والدين، مراقبتي افراطي از تك فرزند خود به عمل آورند و او را به فردي ضعيف و كم تحمل تبديل كنند، فرزندشان از ديگران نيز انتظار خواهد داشت با او چنين رفتاري داشته باشند كه اين موضوع ناتواني او را شدت خواهد بخشيد. اگر والدين اجازه ندهند فرزندشان با احساسات سخت و ناراحت كننده رو به رو شوند يا امكان آشكار كردن اين نوع احساسات را براي او فراهم نكنند، تحمل وي را برابر اين نوع احساسات ضعيف خواهند كرد.

تمايل والدين به حمايت از تنها فرزندشان، مانع از آن مي شود كه فرزندشان عواقب اشتباهات خود را بيازمايد و مسئوليت عمل خود را بپذيرد. آنها هيچ گاه در مقام انتقاد از فرزندشان بر نمي آيند، با او مخالفت نمي كنند و همواره تسليم خواسته هاي او مي شوند تا از اين طريق مانع ناراحت شدن او شوند. اين والدين مي گويند: فرزندمان هم مثل ما دوست ندارد ناراحت شود؛ بنابراين با هم معامله مي كنيم تا هيچ يك از ما آزار نبيند.

حمايت بيش از حد اين والدين، فرزند را با روحيه حساس و ضعيف تربيت مي كند.

هرچه حمايت آنها از تنها فرزندشان بيشتر شود، قدرت و تحمل وي در رويارويي با مشكلات كاهش مي يابد و از اين رو بسيار شكننده و آسيب پذير مي شوند. در چنين روابط حساس و پر اضطرابي است كه تك فرزند از آزمودن احساساتي كه در روابط بين خواهر و برادر شكل مي گيرد، محروم مي ماند: مسابقه براي چيرگي يافتن بر ديگران، رقابت با خواهر يا برادر در جلب رضايت والدين، مسخره كردن ديگران براي تحقير آنها، توهين به ديگران براي اثبات برتري خود، درگيري براي كسب حق تقدم و بهره مندي بيشتر از مزايا، درددل كردن با خواهر يا برادر، مشاجره درباره اختلاف و تبعيضي كه بين او و خواهر يا برادرش وجود دارد، درگيري با خواهر يا برادر براي تسكين فشارهاي روحي، دفاع از منافع شخصي در ارتباط با ديگران. در خانواده هاي تك فرزند، والدين و فرزندان هر دو احساس مي كنند نياز شديدي به يكديگر دارند. پس ناگزير به مراعات يكديگر هستند، ولي خانواده هاي چند فرزندي چنين نيستند، دعواهاي مكرر، جريحه دار شدن احساسات و عصبانيت در خانواده هاي چند فرزندي رايج است و كودكان معمولاً براي كنترل اين احساسات راهي مناسب مي يابند و بار ديگر با هم بازي مي كنند.

ويژگـــــــــي هاي تك فــــــــــرزندان

تک فرزندها نمي توانند نااميدي ها و فشارهاي روحي را تحمل كنند. چنانچه توهيني به آنها شود، بي آن كه قصد و غرضي در كار باشد اين توهين را رفتاري عمدي و به پشتوانه نيتي خاص تفسير مي كنند. چنانچه از مسئله اي رنجيده خاطر شوند اين حالت را تا مدت هاي مديد در درون خود زنده نگاه مي دارند. آنها فقط به برقراري روابطي علاقه مندند كه دربرگيرنده منافع آنان باشد و احساساتشان را نيز جريحه دار نكند. آنها ممكن است ناراحتي هاي خود را براي ديگران بيان نكنند و فردي درون گرا شوند. ممكن است تبحر لازم را نداشته باشند تا بتوانند دعواهاي خود را با ديگران به گونه اي مديريت كنند كه در نهايت هر دو طرف راضي شوند.

اين نوع احساسات ناپخته معمولاً با تجربه هايي كه فرد در زندگي خود كسب مي كند، درمان مي شود؛ فردي كه تنها فرزند خانواده اش بود مي گويد: سال ها طول كشيد تا دريافتم رفتار والدينم با من مناسب نبوده است. آنها به شدت از من حمايت كردند. تمام خواسته هايم را تأمين مي كردند. به همين دليل نتوانستم ميزان تحملم را در دست نيافتن به خواسته هايم تقويت كنم. اكنون دريافته ام كه ناراحت و نااميد شدن بخشي از مشكلات دوران رشد كودك است و كودك نياز دارد چنين احساساتي را تجربه كند. اگرچه كودكان تك فرزند اجتماعي تر از ديگر كودكان به نظر مي رسند و اعتماد به نفس بيشتري در برقراري ارتباط با بزرگسالان دارند، اما به دليل احساسات ناپخته خود ممكن است از همبازي هاي خود خجالت بكشند و ترجيح دهند با كودكان بزرگتر از خود دوست شوند.

جلوگيــــري از انــــزواي تك فــــرزندان

والدين بايد به فرزند خود كمك كنند تا او بتواند با كودكان هم سن و سالش بازي كند. مدرسه يكي از مكان هايي است كه چنين فرصتي را در اختيار كودكان قرار مي دهد، ولي كافي نيست و بايد فرصت هاي ديگري را نيز مهيا كرد تا كودك بتواند با دوستان همسن و سالش ارتباط برقرار و به بلوغ و عاقلانه شدن احساسات خود كمك كند. مهدكودك و آمادگي، مكاني است كه در آن كودك مي تواند احساسات نابهنجار را در بازي با كودكان هم سن و سال خود تجربه كند. دعوت دوستان به منزل و رفتن به منزل دوستان يا داشتن همبازي هايي در همسايگي، از ديگر فرصت هاي مناسب است. كودكان در سنين مهدكودك دوست دارند بيشتر اوقات را با والدين خود سپري كنند، به همين دليل گاه مهدكودك براي آنان ناراحت كننده است؛ اما آنها نياز دارند در اصطكاك و صميميت با كودكان هم سن و سال خود تجربه كسب و احساسات خود را عاقلانه كنند.

هنگامي كه كودكان مشغول بازي با دوستان هم سن خود هستند، ممكن است به رفتارهايي چون مشاركت و مصالحه نكردن، ناتواني در صحبت يا بحث كردن با ديگران براي دفاع از حقوق خود و... تمايل داشته باشند، پس والدين بايد در اين باره با تك فرزند خود صحبت كنند. يكي از مسئوليت هاي والدين اين است كه دنياي پيرامون را براي فرزند خود شرح دهند. «داشتن روابط مطلوب با ديگران كار مشكلي است. اگر هر يك از شما كمي كوتاه بياييد مي توانيد با هم بازي كنيد. بهتر است علايق و حساسيت هاي خودت را براي ديگران روشن كني. در غير اين صورت آنها متوجه نمي شوند كه تو از چه چيزهايي ناراحت مي شوي.»

والدين در محيط خانواده مي توانند فرزند خود را تشويق كنند تا احساسات خود را به آنها بگويند. والدين بايد خود نمونه اين رفتار باشند. آنها همچنين بايد به فرزند خود بياموزند كه از درگيري نگريزد و با صراحت و اطمينان با مشكلات و اختلافات روبه رو شود. اگر والدين، مراقبتي افراطي از تك فرزند خود به عمل آورند و او را به فردي ضعيف و كم تحمل تبديل كنند، فرزندشان از ديگران نيز انتظار خواهد داشت با او چنين رفتاري داشته باشند كه اين موضوع ناتواني او را شدت خواهد بخشيد. اگر والدين اجازه ندهند فرزندشان با احساسات سخت و ناراحت كننده رو به رو شوند يا امكان آشكار كردن اين نوع احساسات را براي او فراهم نكنند، تحمل وي را برابر اين نوع احساسات ضعيف خواهند كرد. تربيت فرزند يك روند آماده سازي و حمايت كردن نوعي اقدام پيشگيري كننده است.

" حمايت افراطي از كودكان اجازه نمي دهد كه آنان خود را براي رشد و بلوغ احساسات تقويت كنند. "

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:58  توسط ال آی خانوم | 
 

آخرين باري كه با فرزندتان صحبت كرديد چه موقع بود؟ اين جملات به حساب نمي‌آيد: «اتاقت را مرتب كردي؟»، «مشق‌هايت را انجام دادي؟»، «دندان‌هايت را مسواك زدي؟» يا «مدرسه چطور بود؟» سوالاتي كه به طور خودكار به ذهن والدين مي‌آيد زماني كه در حال رانندگي يا درست كردن شام هستند. آخرين باري كه با فرزندتان در مورد مسائلي كه براي او مهم است صحبت كرديد، چه موقع بود؟


تحقيقات نشان داده، صحبت كردن با كودك از سنين پايين حتي قبل از آن‌كه كودك شروع به صحبت كند در آينده باعث بهبود مهارت‌هاي روابط عمومي، خواندن، نوشتن و رياضي آنها مي‌شود. شروع و ادامه يك مكالمه عميق باعث تقويت و گسترش شخصيت كودك مي‌شود. وقتي به فرزندانتان توجه مي‌كنيد، آنها ارزش خود را درك مي‌كنند.

البته، هر قدر شما بيشتر فرزندانتان را عزيز بداريد و براي آنها وقت بگذاريد، ارتباط برقرار كردن با آنها سخت‌تر خواهد بود. با بزرگ‌تر شدن فرزندان اين كار بمراتب سخت‌تر هم مي‌شود. چرا بايد ارتباط بر قرار كردن با فرزندانمان اين قدر سخت شود؟ آيا به اين دليل است كه فرزندانمان در طبقه‌بندي افكار‌شان مهارت ندادند؟ يا اين كه والدين سوالات اشتباهي مي‌پرسند؟

بسياري از والدين وقت زيادي را صرف اداره كردن امور مربوط به كودكان مي‌كنند: عجله كن، آماده‌اي؟ اين كار را نكن، آن كار را بكن. اگر اين فقط شما باشيد كه‌هميشه با كودك صحبت مي‌كنيد، او هميشه ساكت مي‌ماند. والدين بايد گوش دادن را ياد بگيرند.

اولين گام براي آموختن هنر گوش دادن اين است كه به كودك اجازه دهيد احساساتش‌ چه خوب، چه بد را ابراز كند. والدين سعي مي‌كنند اغلب با جملاتي مانند: «چيزي نيست، چرا گريه مي‌كني؟»، «شما اصلا منظوري از گفتن اين حرف نداشتي، فقط خسته هستي!» احساسات بد را از كودك دور كنند و او را سر كيف بياورند. ما مي‌خواهيم فرزندانمان خوشحال باشند، بنابراين، احساسات منفي آنها را ناديده مي‌گيريم.

اين كار اصلا درست نيست و بدتر از همه كودك را ساكت‌تر مي‌كند. او با خود فكر مي‌كند، چرا حرف بزنم وقتي كسي به خود زحمت گوش دادن به صحبت‌هاي مرا نمي‌دهد. يكي از مهم‌ترين كارها در تربيت كودك، كمك به او براي درك بهتر احساساتش است. اگر آنها احساسات خود را بشناسند، براحتي مي‌توانند با آنها كنار بيايند.

صحبت با كودك در مورد مسائل جدي و پرسيدن نظر آنها، درهاي يك ارتباط سالم و دو طرفه را باز مي‌كند. وقتي شما افكار و احساسات فرزندتان را قبول كنيد، آنها احساس مي‌كنند مورد احترام قرار گرفته‌اند و احساساتشان درك مي‌شود پس بيشتر به برقراري ارتباط با والدين رغبت نشان مي‌دهند.

علاوه براين، شما مطالب جالبي را كه آنها مي‌گويند از دست نمي‌دهيد. صحبت كردن با كودكان جذاب‌تر از صحبت كردن با بسياري از افراد بزرگسال است. كودكان سوالات جالبي در مورد زندگي، جهان و به طور كلي هم چيز مي‌پرسند، مانند: «گل‌ها هم مي‌توانند خوشحال شوند؟»، «درد كجا مي‌رود؟»، «آخر دنيا كجاست؟.»

اين سوالات را جدي بگيريد و هرگز به كودك نخنديد بلكه با جديت به او پاسخ دهيد. كودكان دنيا را جايي تازه و هيجان‌انگيز مي‌بينند و شما اگر از دريچه چشم آنها به جهان بنگريد و دقيقا به آنچه آنها مي‌گويند گوش دهيد، بسيار لذت خواهيد برد. علاوه بر اين، اگر كودك احساس كند بزرگ‌تر‌ها نسبت به آنچه او مي‌گويد علاقه نشان نمي‌دهند، صدمه جبران‌ناپذيري بر روح شكننده او وارد مي‌شود.

چگونه با كودكان صحبت كنيم حتي اگر والدين آنها نيستيم؟

براي همه ما اوقاتي وجود داشته كه با كودكي تنها باشيم كه والدينش بنا به دلايل گوناگوني در آن لحظه قادر به نگهداري از او نيستند و متوجه شده‌ايم كه حقيقتا حرفي براي گفتن با كودك نداريم. نترسيد. اغلب افرادي مانند شما بهترين و شورانگيزترين مكالمه‌ها ر ا با كودك دارند. در اينجا نكاتي براي شروع يك مكالمه خوب به شما توصيه مي‌كنيم:

كارهايي را كه كودك دوست دارد پيدا كنيد، فوتبال؟ شعر؟ برنامه‌هاي تلويزيوني؟ با تحريك علاقه كودك توجه او را جلب كنيد.

آنها را تشويق كنيد با داستان‌هايي در مورد آنچه ياد گرفته‌اند يا به دست آورده‌اند، براي شما تعريف كنند. اين يك باور جهاني است كه همه كودكان مي‌خواهند شما فكر كنيد آنها بچه‌هاي خوبي هستند. بگذاريد به شما بگويند كه چقدر در فوتبال، ژيمناستيك يا بازي‌هاي ويديويي تبحر دارند. آنها با اين كار، عاشق شما خواهند شد.

نظر آنها را در مورد يك موضوع خاص مانند برنامه تلويزيوني، يك ستاره سينما يا يك تيم فوتبال بپرسيد. با دقت به حرف‌هايشان گوش دهيد. اين نشان مي‌دهد كه شما تا چه حد آنها را جدي گرفته‌ايد.

براي صحبت با كودكان صداي خود را تغيير ندهيد، عادي صحبت كنيد. كودكان كم سن هستند، اما احمق نيستند.

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:51  توسط ال آی خانوم | 
 

ورزش براي نوزادان بايد به گونه‌اي باشد كه به آنها بياموزد چگونه بتدريج از حواس پنجگانه خود براي شناسايي محيط اطرافشان استفاده كنند. طبيعي است كه هر نوزاد به سمت رنگ‌هاي شاد و براق جذب شود. بايد فعاليت‌هاي ورزشي را كه براي آنها انتخاب مي‌كنيد به گونه‌اي باشند كه نوزاد هرچه بهتر و واضح محيط نزديك خود را بشناسد سپس بتدريج موفق به كشف دنياهاي دورتر شود.
كنجكاوي نوزاد در اين سن بسيار طبيعي است و مادامي كه والدين در حين انجام هر نوع فعاليت در كنار او باشند، خطري متوجه او نخواهد بود. فعاليت‌هاي بسياري وجود دارد كه در كنار بازي يك جلسه آموزشي هم محسوب مي‌شود. در اين مطلب ما بعضي فعاليت‌هاي ساده براي نوزاد را به شما معرفي مي‌كنيم:

ورزش صدا

اين فعاليتي است كه بسياري از والدين آن را انجام مي‌دهند بدون آن كه بدانند اين كار چقدر براي كودك مفيد است. بسياري از والدين هنگام عوض كردن پوشك، حمام يا بازي با كودك خود حرف مي‌زنند اين كار به كودك كمك مي‌كند تا بفهمد اين صدا از دهان فردي پدر يا مادر خارج مي‌شود. علاوه بر اين مي‌توانيد پيوسته اسم او را صدا كنيد در ابتدا او به صداي شما پاسخي نمي‌دهد اما رفته رفته هرگاه او را صدا كنيد عكس‌العملي از او خواهيد ديد. فعاليتي كه شما مي‌توانيد در اين رابطه انجام دهيد اين است كه سعي كنيد هر گاه كسي اسم نوزاد شما را صدا مي‌زند، او را به سمت صدا برگردانيد. اين فعاليت باعث تحريك و پرورش حس شنوايي كودك مي‌شود.

ورزش بينايي

چند اسباب‌بازي با رنگ‌هاي جذاب براي بازي كودك بخريد متوجه خواهيد شد، هرگاه، كودك با اين اسباب‌بازي‌هاي رنگارنگ بازي مي‌كند لبخند مي‌زند يا به نوعي احساس رضايت خود را نشان مي‌دهد. براي تقويت حس بينايي، كتاب‌هاي مخصوص نوزادان، با رنگ‌هاي شاد و فريبنده بخريد. هنگام لباس پوشيدن، چند دست لباس در رنگ‌هاي مختلف جلوي كودك بگذاريد، اجازه دهيد خودش رنگ دلخواهش را انتخاب كند و حتما همان لباس را بپوشد. اين روشي است كه كودك به وسيله آن به رنگ‌ها پاسخ مي‌دهد.

ورزش دهاني

امروزه در بسياري از كودكان، رشد بسيار سريع‌تر از گذشته است و شما مي‌توانيد در تولد يك سالگي 1 يا 2 دندان در دهان كودك مشاهده كنيد طي مرحله رشد دندان و جوانه زدن آن در لثه، لثه‌ها خارش زيادي دارند از اين‌رو كودك هر آنچه در نزديك دست خود مي‌يابد، فورا براي ماليدن به لثه و رفع خارش به دهان مي‌برد. در اين سن سعي كنيد اسباب‌بازي‌هايي را كه براي اين كار در بازار وجود دارد، براي كودك بخريد چون جويدن باعث قوي شدن ماهيچه‌هاي آرواره و لثه‌هاي كودك مي‌شود. علاوه بر اين مي‌توانيد غذا‌هاي مناسب كودك با مزه‌هاي مختلف به كودك بدهيد تا او طعم همه چيز را امتحان كند.

ورزش لمسي

اين فعاليت شامل لمس انواع مختلف اسباب‌بازي‌ها توسط كودك است. كودك با اين روش تفاوت بين سطوح سخت، نرم و پنبه‌اي را درمي‌يابد. در اين مرحله براي تقويت عضلات پا و گردن نوزاد مي‌توانيد به نرمي پاهاي كودك را خم و راست كنيد يا به آرامي اسباب‌بازي محبوبش را جلوي چشمانش تكان دهيد به نحوي كه كودك گردنش را به آرامي با تكان دست شما حركت دهد.

ورزش بويايي

اين سن براي درك تفاوت بوهاي مختلف توسط نوزاد كمي زود است، اما با اين حال شما مي‌توانيد براي تحريك اين حس در نوزاد از پوست پرتقال و وانيل يا غذا و سوپي كه كودك مي‌خورد استفاده كنيد.

اين فعاليت‌ها بايد به طريقي انجام گيرد كه براي كودك لذت‌بخش و نوعي بازي باشد و به محض اين كه دريافتيد كودك ديگر توجهي به اين فعاليت‌ها ندارد بايد آن را متوقف كنيد.

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:46  توسط ال آی خانوم | 
خواب يك نوزاد به طور كل با خواب بزرگسالان تفاوت دارد و ما نمي توانيم توقع داشته باشيم كه بتوانيم نوزاد را به خواب منظمي عادت دهيم ، خواب نوزاد قبل از 3 ماهگي خيلي سبك است و نوزاد مي تواند بر اثر گرسنگي و سر و صدا از خواب بپرد ، در واقع اين به اين دليل است كه خواب نوزاد در اين مرحله به اين صورت است كه او در جريان خواب ، در مرحله خواب سبك و سپس خواب سنگين در تناوب است و تدريجا با رشد سني او اين خواب به مراحل عميقتري تبديل مي گردد ، معمولا از 3 ماهگي خواب كودك ريتم پيدا مي كند و در 6 ماهگي كودك مي تواند تمام شب را يكسره به خواب رود و در صبح و بعد ظهر خواب كوتاهي داشته باشد
در مورد كودكان بين 9 تا 12 ماه مي توان گفت كه اين كودكان در اين سن به اين دليل كه مي خواهند محيط اطراف را شناسائي كنند و ميل به شناخت محيط اطراف آنها را فعال مي كند ، معمولا دير به خواب فرو مي روند
+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:43  توسط ال آی خانوم | 
 

آلرژي کودکان ايراني به 4 ماده غذايي

چندي پيش، يکي از دوستان‌ام صاحب فرزند زيبايي شد که از همان ابتداي نوزادي دل‌درد و نفخ را تجربه کرد....


دوست‌ام نوزادش را نزد پزشک‌اش برد و تشخيص دکتر، کوليک نوزادي بود. در همين اثنا، روي صورت نوزاد، دانه‌هاي کوچک قرمز رنگي ايجاد شد که اوايل، همه فکر مي‌کردند ناشي از بوسه‌هاي اين و آن بر گونه‌هاي کودک است. اما داروها افاقه نکرد و کمي بعد، دوست‌ام در مدفوع‌ نوزادش رگه‌هايي از خون ديد و وحشت‌زده، او را نزد متخصص گوارش اطفال برد. تشخيص، آلرژي بود. دوست‌ام شير و فرآورده‌هاي لبني مصرف مي‌کرد و همين موجب ابتلاي نوزادش به آلرژي شده بود. اين هفته در صفحه «نوزادان» درباره همين موضوع با دکتر فريد ايمان‌زاده، فوق‌تخصص گوارش کودکان و عضو هيات علمي دانشگاه علوم‌پزشکي شهيد بهشتي گفتگو کرده‌ايم.
سلامت: آقاي دکتر! بعضي بچه‌ها نسبت به بعضي موادغذايي آلرژي دارند. چرا؟ اين آلرژي از کجا مي‌آيد؟


به علل ناشناخته‌. ثابت شده است که وقتي يکي از والدين آلرژي دارد کودک‌شان ممکن است حدود 25 تا 30 درصد و اگر هر دو والد مبتلا به آلرژي نسبت به هر ماده‌اي باشند کودک‌شان بين 65 تا 70 درصد به آلرژي مبتلا مي‌شود. پس يک علت اوليه آلرژي، ممکن است وجود زمينه آلرژي در خانواده باشد.


سلامت: اما بعضي از بچه‌ها به گروهي از مواد آلرژن حساسيت پيدا مي‌کنند و بعضي ديگر، نه. چرا؟


شايد به خاطر ذات آن ماده غذايي خاص باشد. بعضي از مواد ذاتا ايجاد آلرژي مي‌کنند و اين ممکن است در کودکي بيشتر خود را نشان دهد. ثابت شده کودکان ايراني بيشتر به 4 نوع ماده‌غذايي آلرژي پيدا مي‌کنند که عبارت‌اند از پروتئين‌هاي شير گاو و لبنيات، تخم‌مرغ، گندم و آجيل. ممکن است بگوييد که بچه 5 ماهه که آجيل نمي‌خورد. جواب اين است که وقتي مادر، اين موادغذايي را مي‌خورد مواد آلرژي‌زا به کودک‌اش مي‌رسد و کودکان ايراني بيشترين آلرژي‌ها را به اين مواد دارند.


سلامت: آلرژي به اين مواد با چه علايمي خودش را نشان مي‌دهد؟


علايم باليني متعددي دارد: نفخ‌هاي شديد، دردهاي شکمي، وجود رگه‌هاي خون در مدفوع، بي‌قراري زياد، اسهال يا يبوست. تشديد دردهاي کوليکي، آنچه ما آن را کوليک شيرخوارگي مي‌ناميم و از 1 تا 4 ماهگي وجود دارد، در اثر آلرژي به موادغذايي تشديد مي‌شود. علامت ديگر، استفراغ‌هاي مکرر است؛ به نحوي که سبب ايجاد سوزش در قسمت انتهايي مري شده و ريفلاکس مي‌دهد (بازگشت محتويات اسيدي معده به داخل مري). در کودکان زير 6 ماه رگه‌هايي از خون را مي‌توان در مدفوع مشاهده کرد که اگر اين مشکل درمان نشود، ممکن است در آينده به زخم روده در بزرگسالي و حتي بدخيمي منجر شود. ممکن است بعضي از پزشکان در نتايج آزمايشگاه اشتباه کرده و فکر کنند گلبول سفيد و قرمز زيادي که در مدفوع وجود دارد به دليل وجود ميکروب است، در اين صورت شروع به درمان با آنتي‌بيوتيک مي‌کنند، در صورتي که اين کودکان با قطع مواد آلرژن، مشکل‌شان حل مي‌شود. يک سري ديگر از علايم در دستگاه تنفس اتفاق مي‌افتد و مي‌تواند خود را به صورت گرفتگي بيني، خس‌خس، سرفه‌هاي مکرر، تنگي نفس در کودکان بزرگ‌تر، نشان ‌دهد. در بعضي از کودکان به دنبال دويدن يا تند راه رفتن، سرفه، تنگي نفس و خس‌خس ايجاد مي‌شود و در بعضي از کودکان، سرماخوردگي طولاني‌تر از حد معمول مي‌شود. همچنين مستعد سينوزيت و التهاب لوزه سوم مي‌شوند و اگر اين مشکل درمان نشود در آينده به سمت آسم مي‌روند. آلرژي علايمي هم در پوست ايجاد مي‌کند. خلاصه آلرژي مانند يک باتلاق است که هر ميکروبي مي‌تواند روي آن بنشيند.


سلامت: و براي درمان چه بايد کرد؟


اولين نکته در درمان، تشخيص دقيق است. اگر به اين نتيجه رسيديم که علايم کودک به دليل وجود آلرژي است، بايد تمام مواد آلرژي‌زا و به خصوص پروتئين‌هاي شير گاو قطع شود، يعني مادر نبايد شير و هيچ‌گونه لبنياتي مصرف کند. معمولا کساني که به شيرگاو حساسيت دارند به کليه محصولات گاوي مثل گوشت، دل و جگر و هر آنچه که از گاو است و پروتئين داخل‌اش دارد حساسيت دارند و هيچ‌کدام از آنها را نبايد مصرف کنند. مي‌گويند به جاي شير گاو مي‌توان از شير گوسفند استفاده کرد اما از آنجا که آلرژي زياد شده و بيشتر مردم به دنبال شير گوسفند هستند، تقلب زياد شده است. اگر کودک در سنين بالاتر باشد، براي درمان از دارو هم استفاده مي‌کنيم. سعي مي‌کنيم در کودکان زير 6 ماه از دارو استفاده نکنيم ولي در کودکان بالاي 6 ماه مي‌توان از داروهاي متعدد ضدآلرژي استفاده کرد.


سلامت: حالا از کجا بايد فهميد که کودک دقيقا به چه چيزي حساسيت دارد؟


ما در سنين پايين‌تر، با آزمايش خون، تا حدودي مي‌توانيم بفهميم کودک به چه چيزي آلرژي دارد و بعد از 8 تا 9 ماهگي از تست‌هاي جلدي استفاده مي‌کنيم و دقيقا مي‌فهميم کودک به چه موادي آلرژي دارد. بعضي از کودکان به مواد افزودني (مانند تمام موادي که در پفک، شکلات، چيپس، سس، سوسيس، کالباس و ... وجود دارد) آلرژي دارند. موادي که حتي به انواع رب‌ها و کنسروها و حتي شربت‌هاي دارويي مي‌زنند و گاهي تشخيص اينکه کودک واقعا در اثر خوردن کدام يک از اينها دچار آلرژي شده بسيار سخت است. بنابراين توصيه اکيد من به والدين کودکاني که نسبت به مواد افزودني آلرژي دارند اين است که به جاي شربت‌هاي دارويي از قرص استفاده کنند.


سلامت: آلرژي در کشور ما شايع است؟


بله؛ و دليلش آلودگي‌ هواست که ريه‌ها و مجاري تنفسي را نسبت به آلرژي حساس مي‌کند. دليل ديگر، موادغذايي غيراستاندارد است. در حال حاضر از مواد نگه‌دارنده زيادي مثل نيترات و نيتريت جهت نگه داشتن موادغذايي استفاده مي‌کنند که خود اين مواد، هم سرطان‌زا هستند؛ هم مي‌توانند ايجاد آلرژي کنند. بعضي‌ها يک قوطي رب را باز مي‌کنند و مي‌گويند رب‌اش خيلي خوب است و اصلا کپک نمي‌زند، در حالي که اين بدترين رب است چون آن‌قدر مواد نگه‌دارنده به اين رب زده‌اند که کپک نمي‌زند و همه اينها مي‌تواند ايجاد آلرژي و مشکل کند.


سلامت: اگر کسي بخواهد کودک‌اش را با شير گاو تغذيه کند، از کي بايد شروع کند؟


توصيه ما اين است که کودک در 6 ماه اول نوزادي از شير مادر استفاده کند. ثابت شده کودکاني که در 6 ماه اول، شير مادر مي‌خورند زمينه آلرژي‌شان خيلي کمتر مي‌شود. بعد از شش ماه اول مي‌توانند از فرني، سوپ ساده و... استفاده کنند و بعد از يک‌سالگي مي‌توانند به کودک حدود 500 سي‌سي در روز شير گاو بدهند، به اين ترتيب که در اوايل کمي آن را رقيق کنند، به طوري که در ابتدا نصف شير، نصف آب جوشيده سرد شده و بعد از يکي دو ماه که گذشت دو‌سوم شير، يک سوم آب و بعد از مدتي مي‌توانند به‌طور کامل از شير استفاده کنند اما به کودکاني که زمينه آلرژي دارند، نبايد شير گاو خوراند.


سلامت: مصرف شيرخشک چه‌طور؟ شيرخشک‌ها هم که مثل شيرگاوند؟


بله، درست است. خيلي از والدين به کودکان‌شان شيرخشک مي‌دهند. شيرخشک‌ها از هر نوعي که باشند، پروتئين شير گاو دارند که همان ممکن است در کودکان ايجاد آلرژي کند. اگر مادري باشد که واقعا شير نداشته باشد، بايد به جاي شير گاو از شيرهاي مخصوص رژيمي که پروتئين‌هايش شکسته شده و تغيير شکل داده و خاصيت آلرژي‌زايي ندارد و هلال‌احمر آنها را عرضه مي‌کند، استفاده کند.


سلامت: اگر کودک بعد از خوردن شير دچار نفخ و دل‌درد شد، والدين بايد چه کار کنند؟


اگر هر بار که کودک شير مي‌خورد دچار نفخ و دل‌درد مي‌شود، ممکن است آنزيم لاکتاز را در بدن نداشته باشد. بايد بدانيد هر قندي در بدن آنزيمي دارد که آنزيم، آن را شکسته و به مصرف مي‌رساند. گاهي اوقات اين آنزيم در بدن افراد وجود ندارد يا مقدارش خيلي کم است، در نتيجه قند شير شکسته نشده و توليد گاز و اسيد مي‌کند. اسيد توليد شده، مقعد بچه را مي‌سوزاند و تحريک مي‌کند، گازش هم ايجاد نفخ و دل‌درد مي‌کند. در نتيجه والدين بايد از شيرهاي بدون لاکتور يا از آنزيم‌هاي لاکتاز که در داروخانه‌ها وجود دارد، استفاده کنند.
مريم منصوري/ دکتر فريد ايمان‌زاده مي‌گويد

 بيشتر بچه‌هاي ايراني به شيرگاو، تخم‌مرغ، گندم و آجيل آلرژي دارند

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:41  توسط ال آی خانوم | 
والدین جدید به طور مکرر نگرانی‌‌هایي در مورد رفتار نوزاد، گریه‌کردن یا ناآرامی او دارند.
اما چگونه زوج‌هایی که تازه بچه‌دار شده‌اند، بفهمند که چه وضعیتی طبیعی است و چه وقت باید به دکتر زنگ زد؟

اگر این نشانه‌ها در کودک‌تان بروز کرد، زمان آن فرا رسیده است که با متخصص اطفال تماس بگیرید:

۰ هنگامی که نوزاد دوماهه یا کم‌سن‌‌تر تب 38 درجه یا بالاتر دارد.
۰ هنگامی نوزاد شما علائم کم‌آبی بدن را نشان می‌دهد،‌ یعنی نوزاد بدون اشک‌ریختن گریه می‌کند، بیش از شش ساعت ادرار نمی‌کنند، فرورفتگی ملاج سر یا فرورفتگی حدقه چشم.
۰ هنگامی که بیدارکردن نوزاد مشکل است، یا نوزاد علائم هشیاری را نشان نمی‌دهد، کاملا بی‌حرکت است، یا خواب‌آلودگی شدید دارد.
۰ هنگامی که نوزاد تنفس سریع و با زحمت انجام می‌دهد.
۰ هنگامی که نوزاد به طور مکرر و به شدت استفراغ می‌کند.

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:34  توسط ال آی خانوم | 
 

خواب منظم ، مدت از زمان بیداری تا خواب را با به وجود آوردن احساس امنیت و راحتی بیشتر برای كودكتان دلپذیرتر می سازد . برای نتیجه بخش بودن زمان خواب منظم ، و استمرار آن تا آینده ، به نحوی كه نه تنها برای كودكتان ، بلكه برای خود شما نیز ثمر بخش باشد ، سلسله اتفاقات قابل پیش بینی را كه هر شب و همواره به یك صورت دنبال می كنید ، كنارهم قراردهید . نظم حقیقی شكل خواهد گرفت و با بزرگتر شدن كودكتان ، تغییر خواهد كرد ، اما اصول به همان صورت باقی می ماند . در این مرحله سنی ، برنامه منظم زمان خواب ، ممكن است شامل مراحل پوشیدن لباس خواب ، مسواك زدن دندان های كودك و خواندن قصه جذابی برای او باشد . همچنین ممكن است برنامه منظم خواب از نظر شما شامل حمام كردن ، داستان گفتن ، نوشیدن یك لیوان آب و گفتن داستان دیگری باشد . این بستگی به خود شما دارد ، كه بخواهید عمل خوابیدن سریعتر و آسانتر انجام شود ، و یا برای تنوع ، 20 تا 30 دقیقه را به كودكتان اختصاص داده و برایش قصه بگویید ، او را در آغوش بگیرید و با هم باشید . اگر قبل از خواب ، ساعتی را به بازی آرامی اختصاص دهید ، برنامه خواب منظم به بهترین نحوه انجام خواهد شد . این عمل باعث پایین آوردن سطح فعالیت كودكتان شده و سیستم عصبی او را آرام می سازد . بازی های پر تحرك ، بدو بدو ، غلغلك دادن و حتی تماشای فیلمی پر تحرك ، باعث تأخیر در عمل خوابیدن و ایجاد بد خوابی می شود . مثال های زیر ، باعث ایجاد نظم در جریان خوابیدن شده و نه تنها برای كودكتان ، بلكه برای شما نیز مفید خواهد بود :


1. تنظیم زمان خواب و پیروی از آن
اگر برنامه منظم خواب از الگویی طبیعی و مستحكم پیروی كند ، ساعت بدن كودك به سرعت خود را با آن برنامه سازگـار می سازد .


2. هشدار قبل از خواب
درست قبل از ساعت خواب ، توجه كودكتان را به این مسأله جلب كنید كه روز در حال تمام شدن است . ممكن است كودك شما هنوز برای قضاوت خیلی كوچك باشد . بنا بر این به طور مثال اگر بگویید5 دقیقه بیشتر به زمان خواب نمانده ، احتمالاً برایش قابل درك نخواهد بود . در عوض با ربط دادن موارد گوناگون به یكدیگر ، می توانید زمان را به كودكتان بیاموزید . برای شروع اولین قسمت از برنامه منظم خواب ، اسباب بازی ها را جمع كنید ، و به این ترتیب برنامه منظمتان را با علامتی كه حاكی از تمام شدن روز باشد شروع می كنید . برخی از والدین ، نزدیك شدن به زمان خواب را با استفاده از زنگ ساعت گاز آشپزخانه نشان می دهند . به این ترتیب كودك یاد می گیرد كه صدای زنگ به معنی زمان خواب است . از آنجا كه كودك می داند شما نمی توانید با گاز و دستگاه هایی از این قبیل بحث كنید ، متعاقباً به شی ء سوم شخص اجازه داده می شود تا زمان را اعلام كرده و میل به اعتراض را كاهش دهد .


3. پیشنهاد تنقلات
تنقلات سبكی كه شامل پروتئین و كربوهیدرات است ، مانند تكه كوچكی پنیر و كمی نان گندم ، باعث خواب شده و كمك می كند تا كودك ، تمام شب را بخوابد . كربوهیدرات ، باعث خواب آلودگی شده و پروتئین ، مقدار قند خون را تا زمان صبحانه ثابت نگه می دارد . حتماً بعد از خوردن نان و پنیر ، دندان های كودك را مسواك بزنید .


4. حمام آب گرم قبل از خواب
با افزایش تدریجی دمای بدن كودكتان ، او را آماده خوابیدن كنید . همچنین بازی با اسباب بازی هایش در حمام به او آرامــــش می دهد .


5. پوشیدن لباس خواب
لباس های راحت و بدون بند انتخاب كنید كه نه زیاد گرم و نه نازك باشد .


6. خواندن داستان مورد علاقه كودكان
خواندن داستان برای كودك نوپایتان ، برنامه فوق العاده آرامش بخشی است . به خصوص اگر داستان مورد علاقه اش را انتخاب كرده باشید ، مانند داستان شنگول و منگول . توجه داشته باشید كه كودك شما ، با بزرگتر شدن ، داستان های بیشتر و متنوع تری از شما می خواهد .


7. اطمینان از تنها نبودن كودك
خرس اسباب بازی یا عروسك مورد علاقه اش ، باعث راحتی و آرامش ، هنگام خوابیدن می شود .


8. حذف یا محدود كردن محتویات شیشه شیر
اگر كودك شما هنگام خوابیدن نیاز به شیشه دارد اطمینان حاصل كنید كه درون شیشه فقط آب است . شیر ، غذای كمكی ، یا آب میوه اطراف دندان های كودك جمع شده و باعث كرم خوردگی دندان حتی در نوزادان می شود.

منبع: تبیان

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:32  توسط ال آی خانوم | 
 

گشت و گذار با ني ني
چگونه با نوزاد خود به گردش و مسافرت برويم؟
يكي از مشكلات والدين در حين سفر چگونگي مراقبت از نوزاد در سفرهاي گوناگون اعم از سفر با هواپيما يا اتومبيل و ساير وسايل نقليه است. مسافرت با نوزاد چه در مدت زمان كوتاه يا طولاني مدت نياز به تمهيدات خاصي دارد. آماده بودن براي همه چيز از جمله مقدمات سفر حتي در يک بعد از ظهر روز تعطيل است. شايد در اولين ماههاي تولد فرزندتان دوست داريد بيشتر در خانه بمانيد. نوزادان آمادگي براي ابتلا به انواع عفونت ها و بيماريهاي واگيردار را دارند اما اين به اين معني نيست كه بايد آنها را قرنطينه كرد. كافي است مراقب مكان هايي كه به آنجا سفر مي كنيد يا افرادي كه با آنها ملاقات مي كنيد باشيد. اگر قرار است مسافرت و تعطيلات طولاني داشته باشيد، آن را با برنامه هاي نوزاد خود تنظيم كنيد. براي مثال در سوئيت هاي هتل يا مكان هاي اجاره اي يا اقامتي با امكانات مناسب توقف كنيد تا از امكانات ضروري و مورد نياز بيشتري استفاده ببريد. هر كجا كه برويد، در قدم اول به تعداد مناسبي كهنه و پوشک بچه نياز داريد. هميشه در هر مسافرتي اين احتمال وجود دارد كه با موقعيت هاي پيش بيني نشده اي مواجه شويد. بنابراين به كيفي نياز داريد كه حتي الامكان وسايل مورد نياز براي چنين موقعيت هايي را به همراه داشته باشيد. با فراهم كردن اين امكانات، مشكلات پيش پا افتاده برايتان تبديل به مشكل بزرگ نخواهند شد.

فهرستي از وسايل ضروري براي مواقع نياز را به همراه داشته باشيد. هر چيز را جداگانه در كيسه هاي پلاستيكي بسته بندي كنيد تا هم وسايل شما مرتب باشد
تعداد زيادي پوشک و كهنه بچه، دستمال، پماد، حوله هاي كاغذي و دستمال نخي، يك تشک براي عوض كردن بچه، يك پتو، پستانك و لباس به تعداد لازم را در كيف بگذاريد. داروهاي مورد نياز را فراموش نكنيد: آسپيرين بچه، دندان گير و ديگر وسايلي كه ممكن است كودک در زمان سينه خيز و چهار دست و پا رفتن به آنها نياز داشته باشد.

خوراكي هايي براي ميان وعده هاي غذايي و كرم ضد آفتاب از وسايل ضروري براي نوزاد است و مي تواند براي مادران نيز مورد استفاده قرار گيرد. فهرستي از وسايل ضروري براي مواقع نياز را به همراه داشته باشيد. هر چيز را جداگانه در كيسه هاي پلاستيكي بسته بندي كنيد تا هم وسايل شما مرتب باشد و هم بتوانيد از آنها براي قرار دادن پوشک هاي كثيف و لباس هاي خيس شده استفاده كنيد.


اگر مسافرت شما هوايي است با پزشک كودك خود مشورت كنيد تا مطمئن شويد پرواز براي او مضر نيست. بيشتر كودكان سالم مشكلي براي مسافرت هاي هوايي ندارند. پروازهاي بين المللي اغلب تخفيف زيادي براي بليط هاي كودكان تخصيص مي دهند، اما پروازهاي داخلي اين امكان را براي كودک و يا نوزاد فراهم كرده اند كه درآغوش شما به رايگان پرواز كنند (يا از تخفيف تا حد يك دهم هزينه استفاده كنيد)

در وسايل نقليه زميني زمان تهيه بليط و رزرو صندلي اين نكات را بخاطر داشته باشيد:

- صندلي هاي جلو را رزرو کنيد براي اين كه جاي بيشتري براي دراز كردن پاي خود داشته باشيد.

- در زمان هايي سفر كنيد كه مسافر كمتر است و در نتيجه شما شانس بيشتري داريد تا از صندلي هاي خالي مجاور براي گذاشتن وسايل و ساک بچه خود بهره بگيريد و تا حد امكان از پروازهاي مستقيم استفاده نكنيد. از آنجا كه محيط ها و وسايل ناآشنا ممكن است الگوي خواب كودک شما را به هم بزند، پتوي مورد علاقه يا اسباب بازي كه به او آرامش مي دهد را به همراه داشته باشيد.

اگر مسافرت شما هوايي است با پزشك كودك خود مشورت كنيد تا مطمئن شويد پرواز براي نوزادتان مضر نيستبراي جلوگيري از گوش دردهاي كودک كه در نتيجه تغييرات فشار هوا ايجاد مي شود، نوزادان بايد در زمان نشست و برخاست هواپيما در حال مكيدن باشند. بنابراين سعي كنيد برنامه تغذيه او را بر اساس زمان بندي خاصي طراحي كنيد يا در هنگام برخاستن و يا فرود آمدن هواپيما به او پستانک يا خوراكي هاي ديگر بدهيد.

اگر نياز است تخت بچه را به همراه بياوريد. نخ ها و طناب هاي خطرناک و وسايل شكستني را دور از دسترس او بگذاريد. وسايل نظافت را در قفسه هاي بالائي كمدها قرار دهيد و مواظب پريزهاي برق باشيد. صندلي نوزاد به خصوص اتومبيل به حمل و نقل راحت نوزاد و كودک در سفر بسيار كمک مي كند.

كرم ضد آفتاب، عينک ضد آفتاب، اسباب بازي و خوراكي كافي همراه داشته باشيد.

چراغ قوه، بطري آب، پتو و پوشاک مورد نياز و اضافي در صندوق عقب داشته باشيد.

هر چند ساعت يكبار توقف و كمي استراحت كنيد. كودك از اين كه در صندلي بنشيند و فقط يك منظره ببيند خسته خواهد شد و نياز به تنوع را در او در نظر بگيريد.

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 13:15  توسط ال آی خانوم | 
چند روز اول بعد از تولد، نوزاد احتمالاً تمام شبانه روز را خواهد خوابید و به ندرت گریه خواهد کرد. البته هنوز زود است که به این خاطر به خودتان تبریک بگویید. گریه ی نوزاد اغلب چند هفته بعد از تولد شروع و در شش هفتگی به اوج می رسد.

کودکی که گریه می کند در تلاش است تا چیزی به شما بگویید ممکن است بخواهد گرسنگی یا پرخوری و شکم دردش را به شما اطلاع دهد و ممکن است بخواهد بگوید پوشکش خیس و از این بابت ناراحت است. یا بر عکس او آن پوشک مرطوب و گرم را دوست می داشت و حالا که آن را تعویض کرده اند سردش شده است و عصبانی است! ممکن است خسته باشد و دوست دارد به تکان تکان دادن او را بخوابانید یا حوصله اش سر رفته است و انتظار دارد با چیزی او را سرگرم کنید شاید هم می خواهد بگوید از اینکه نمی تواند روی فرش بخزد و به همه چیز دست بزند عصبانی است که البته در این صورت او تمام شش هفت ماه آینده را به گریه می گذارند (اما احتمالاً خزیدن را زودتر شروع خواهد کرد) هنگامی که برای اولین بار نوزادتان را در آغوش می گیرید، تصوری از هیچ یک از این موارد ندارید.

در حقیقت هر چه زودتر نسبت به گریه های او واکنش نشان دهید بهتر است؛ زیرا آرام کردن کودک در ابتدای شروع گریه آسان تر از آرام کردن او در مرحله ی هیستریک و عصبانیت و ناراحتی شدید است.

وظیفه شما چیست؟

گریه ی کودک موجب افزایش ضربان قلب، بالا رفتن فشار خون و عرق کردن کف دست های مادر و پدر می شود همچنین شنیدن صدای گریه ی نوزاد ممکن است موجب ترشح شیر شود.

وظیفه شما درک زبان گریه ی نوزادتان است، زیرا گریه نوعی زبان است با درک هر چه زودتر این زبان، فرصت بیشتری برای گوش دادن به قان و غون او دارید و زمان کمتری را به شنیدن جیغ و فریاد او خواهید گذراند. در این مرحله، آنچه نباید انجام دهید. آموزش صبر و حوصله به کودکتان است.

لطفاً ترجمه کنید

اگر چه هیچ کس تاکنون فرهنگ لغتی برای ترجمه ی گریه ی کودک تهیه کرده است، اماریتم و زیر و بم گریه نوزادتان می تواند کلیه جستجو برای یافتن مشکل باشد.

خسته: گریه ی زوزه مانند و به نوعی آهنگین، که ممکن است غیر عادی و گاهی همراه با مالش چشم ها و گونه ها باشد.

درد شدید ناگهانی: جیغ و به دنبال آن یک سکوت طولانی و سپس یک جیغ دیگر (این حالت را بدون شک بعد از واکسیناسیون فرزندتان خواهید شنید). این نوع گریه و جیغ ممکن است به علت نفخ شکم، گیر کردن پای کودک در فاصله ی نرده های تخت یا فرو رفتن سنجاق پوشک در بدنش باشد.

گرسنگی: گریه های کوتاه و موزون و ریتم دار که ناامیدانه به نظر می رسند.

اجابت مزاج: بیشتر با یک گریه یا خرناس شروع می شود و اغلب حین غذا خوردن صورت می گیرد.

احساس گرمای زیاد، بیماری یا تب داشتن. گریه ی ناله مانند.

عصبانیت یا استیصال: کودک ممکن است هنگام خارج کردن پستانک از دهانش، باز کردن پوشکش یا بدون هیچ دلیل موجهی فریاد های گوش خراشی سر دهد.

ملالت و بی حوصلگی: از غرولند شروع و به ضجه و زاری ختم می شود از جا برداشتن کودک بی حوصله موجب قطع فوری گریه اش می شود.

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:36  توسط ال آی خانوم | 
 

تک فرزندها اجتماعی تر هستند


نگاهی به پيامدهای روحی ـ رواني تك فرزند بودن

 

تعداد والدين تك فرزند روز به روز در حال افزايش است؛ اما نبايد از ياد برد كه داشتن يك فرزند، بهتر يا بدتر از داشتن چند فرزند نيست و تك فرزندي نيز چون چند فرزندي مزايا و معايبي دارد.خانواده هاي تك فرزندي بر مسائلي خاص تأكيد دارند كه ممكن است در خانواده هاي چند فرزندي وجود نداشته باشد. تک فرزندها نمي توانند نااميدي ها و فشارهاي روحي را تحمل كنند. چنانچه توهيني به آنها شود، بي آن كه قصد و غرضي در كار باشد اين توهين را رفتاري عمدي و به پشتوانه نيتي خاص تفسير مي كنند. چنانچه از مسئله اي رنجيده خاطر شوند اين حالت را تا مدت هاي مديد در درون خود زنده نگاه مي دارند. آنها فقط به برقراري روابطي علاقه مندند كه دربرگيرنده منافع آنان باشد و احساساتشان را نيز جريحه دار نكند. آنها ممكن است ناراحتي هاي خود را براي ديگران بيان نكنند و فردي درون گرا شوند.

پرورش كودك از ۲ عامل تأثير مي گيرند، عواملي كه حضور دارند و عواملي كه غايب هستند. كودك تك فرزند در خانواده اي رشد مي كند كه افراد بالغ در آن حضور دارند و كودك ديگري نيست كه بتواند با او ارتباط برقرار كند. هر دوي اين عوامل، نقشي مهم در پرورش كودكان تك فرزند دارند. كودك تك فرزند به طور كامل مورد توجه و علاقه والدين است. اين عامل سبب مي شود كودك احساس كند شخصي مهم است. مزاياي بزرگ شدن در خانواده هاي تك فرزند چنان است كه كودك مي گويد من دوست دارم تنها فرزند خانواده باشم، هيچ رقيبي نداشته باشم و كسي حسادت مرا تحريك نكند. نياز نباشد با كسي دعوا كنم تا بتوانم وسيله اي را كه دوست دارم، تصاحب كنم.

" كودكاني كه در خانواده تك فرزند زندگي مي كنند احساس امنيت و اعتماد به نفس زيادي دارند. "

عامل ديگري كه در زندگي كودك مؤثر است، حضور در خانواده اي است كه فقط شامل افراد بالغ است. اين كودكان پيش از زمان معمول سخن گفتن را آغاز مي كنند و روحيه اجتماعي نيرومندتري دارند. آنان از والدين خود تقليد و همچون بزرگسالان رفتار مي كنند، به گونه اي كه تحسين و تعجب ديگران را برمي انگيزند. كودكان خانواده هاي تك فرزند معمولاً بلوغ زودرس دارند. بلوغ اجتماعي اين كودكان نيز ممكن است به حال آنان مفيد باشد. آنها زودتر از ديگر كودكان با مسائلي مواجه مي شوند كه برخورد با آنها در سنين بالاتر ناگزير است. مسائل و ديدگاه هاي خود را به راحتي بيان مي كنند و قادرند به والدين خود كمك كنند. آنها زودتر از ديگر كودكان به فعاليت اقتصادي مشغول مي شوند و از كار كردن خجالت نمي كشند. اين كودكان با آمادگي و تجربه زياد به سن بلوغ پا مي گذارند.

معايب يكــــــي بودن

يكي از معايب تك فرزند بودن، تأثير آن بر مراحل رشد كودك است. اين كودكان كسي را ندارند تا با او رقابت يا بازي و دعوا كنند. آنها دوست و همدمي در منزل ندارند، بنابراين برخي از احساسات را تجربه نمي كنند و فرصتي براي كنترل و مديريت آنها نخواهند داشت.

بلوغ روحي و رواني، پديده اي كاملاً ارثي نيست بلكه اكتسابي است.

اين بلوغ مواردي همچون شناخت خود، ميزان واقع بيني و انتخاب مؤثر را شامل مي شود و به راحتي به دست نمي آيد، بلكه به تجربه هايي سخت و طاقت فرسا نياز دارد. كودكي كه تك فرزند خانواده است كمتر با مشكلات مواجه مي شود و در معرض تجربه كردن شكست، ناكامي، رانده شدن و... قرار نمي گيرد و شرايطي را كه لازمه بلوغ روحي، رواني است، تجربه نمي كند. اگر والدين، مراقبتي افراطي از تك فرزند خود به عمل آورند و او را به فردي ضعيف و كم تحمل تبديل كنند، فرزندشان از ديگران نيز انتظار خواهد داشت با او چنين رفتاري داشته باشند كه اين موضوع ناتواني او را شدت خواهد بخشيد. اگر والدين اجازه ندهند فرزندشان با احساسات سخت و ناراحت كننده رو به رو شوند يا امكان آشكار كردن اين نوع احساسات را براي او فراهم نكنند، تحمل وي را برابر اين نوع احساسات ضعيف خواهند كرد.

تمايل والدين به حمايت از تنها فرزندشان، مانع از آن مي شود كه فرزندشان عواقب اشتباهات خود را بيازمايد و مسئوليت عمل خود را بپذيرد. آنها هيچ گاه در مقام انتقاد از فرزندشان بر نمي آيند، با او مخالفت نمي كنند و همواره تسليم خواسته هاي او مي شوند تا از اين طريق مانع ناراحت شدن او شوند. اين والدين مي گويند: فرزندمان هم مثل ما دوست ندارد ناراحت شود؛ بنابراين با هم معامله مي كنيم تا هيچ يك از ما آزار نبيند.

حمايت بيش از حد اين والدين، فرزند را با روحيه حساس و ضعيف تربيت مي كند.

هرچه حمايت آنها از تنها فرزندشان بيشتر شود، قدرت و تحمل وي در رويارويي با مشكلات كاهش مي يابد و از اين رو بسيار شكننده و آسيب پذير مي شوند. در چنين روابط حساس و پر اضطرابي است كه تك فرزند از آزمودن احساساتي كه در روابط بين خواهر و برادر شكل مي گيرد، محروم مي ماند: مسابقه براي چيرگي يافتن بر ديگران، رقابت با خواهر يا برادر در جلب رضايت والدين، مسخره كردن ديگران براي تحقير آنها، توهين به ديگران براي اثبات برتري خود، درگيري براي كسب حق تقدم و بهره مندي بيشتر از مزايا، درددل كردن با خواهر يا برادر، مشاجره درباره اختلاف و تبعيضي كه بين او و خواهر يا برادرش وجود دارد، درگيري با خواهر يا برادر براي تسكين فشارهاي روحي، دفاع از منافع شخصي در ارتباط با ديگران. در خانواده هاي تك فرزند، والدين و فرزندان هر دو احساس مي كنند نياز شديدي به يكديگر دارند. پس ناگزير به مراعات يكديگر هستند، ولي خانواده هاي چند فرزندي چنين نيستند، دعواهاي مكرر، جريحه دار شدن احساسات و عصبانيت در خانواده هاي چند فرزندي رايج است و كودكان معمولاً براي كنترل اين احساسات راهي مناسب مي يابند و بار ديگر با هم بازي مي كنند.

ويژگـــــــــي هاي تك فــــــــــرزندان

تک فرزندها نمي توانند نااميدي ها و فشارهاي روحي را تحمل كنند. چنانچه توهيني به آنها شود، بي آن كه قصد و غرضي در كار باشد اين توهين را رفتاري عمدي و به پشتوانه نيتي خاص تفسير مي كنند. چنانچه از مسئله اي رنجيده خاطر شوند اين حالت را تا مدت هاي مديد در درون خود زنده نگاه مي دارند. آنها فقط به برقراري روابطي علاقه مندند كه دربرگيرنده منافع آنان باشد و احساساتشان را نيز جريحه دار نكند. آنها ممكن است ناراحتي هاي خود را براي ديگران بيان نكنند و فردي درون گرا شوند. ممكن است تبحر لازم را نداشته باشند تا بتوانند دعواهاي خود را با ديگران به گونه اي مديريت كنند كه در نهايت هر دو طرف راضي شوند.

اين نوع احساسات ناپخته معمولاً با تجربه هايي كه فرد در زندگي خود كسب مي كند، درمان مي شود؛ فردي كه تنها فرزند خانواده اش بود مي گويد: سال ها طول كشيد تا دريافتم رفتار والدينم با من مناسب نبوده است. آنها به شدت از من حمايت كردند. تمام خواسته هايم را تأمين مي كردند. به همين دليل نتوانستم ميزان تحملم را در دست نيافتن به خواسته هايم تقويت كنم. اكنون دريافته ام كه ناراحت و نااميد شدن بخشي از مشكلات دوران رشد كودك است و كودك نياز دارد چنين احساساتي را تجربه كند. اگرچه كودكان تك فرزند اجتماعي تر از ديگر كودكان به نظر مي رسند و اعتماد به نفس بيشتري در برقراري ارتباط با بزرگسالان دارند، اما به دليل احساسات ناپخته خود ممكن است از همبازي هاي خود خجالت بكشند و ترجيح دهند با كودكان بزرگتر از خود دوست شوند.

جلوگيــــري از انــــزواي تك فــــرزندان

والدين بايد به فرزند خود كمك كنند تا او بتواند با كودكان هم سن و سالش بازي كند. مدرسه يكي از مكان هايي است كه چنين فرصتي را در اختيار كودكان قرار مي دهد، ولي كافي نيست و بايد فرصت هاي ديگري را نيز مهيا كرد تا كودك بتواند با دوستان همسن و سالش ارتباط برقرار و به بلوغ و عاقلانه شدن احساسات خود كمك كند. مهدكودك و آمادگي، مكاني است كه در آن كودك مي تواند احساسات نابهنجار را در بازي با كودكان هم سن و سال خود تجربه كند. دعوت دوستان به منزل و رفتن به منزل دوستان يا داشتن همبازي هايي در همسايگي، از ديگر فرصت هاي مناسب است. كودكان در سنين مهدكودك دوست دارند بيشتر اوقات را با والدين خود سپري كنند، به همين دليل گاه مهدكودك براي آنان ناراحت كننده است؛ اما آنها نياز دارند در اصطكاك و صميميت با كودكان هم سن و سال خود تجربه كسب و احساسات خود را عاقلانه كنند.

هنگامي كه كودكان مشغول بازي با دوستان هم سن خود هستند، ممكن است به رفتارهايي چون مشاركت و مصالحه نكردن، ناتواني در صحبت يا بحث كردن با ديگران براي دفاع از حقوق خود و... تمايل داشته باشند، پس والدين بايد در اين باره با تك فرزند خود صحبت كنند. يكي از مسئوليت هاي والدين اين است كه دنياي پيرامون را براي فرزند خود شرح دهند. «داشتن روابط مطلوب با ديگران كار مشكلي است. اگر هر يك از شما كمي كوتاه بياييد مي توانيد با هم بازي كنيد. بهتر است علايق و حساسيت هاي خودت را براي ديگران روشن كني. در غير اين صورت آنها متوجه نمي شوند كه تو از چه چيزهايي ناراحت مي شوي.»

والدين در محيط خانواده مي توانند فرزند خود را تشويق كنند تا احساسات خود را به آنها بگويند. والدين بايد خود نمونه اين رفتار باشند. آنها همچنين بايد به فرزند خود بياموزند كه از درگيري نگريزد و با صراحت و اطمينان با مشكلات و اختلافات روبه رو شود. اگر والدين، مراقبتي افراطي از تك فرزند خود به عمل آورند و او را به فردي ضعيف و كم تحمل تبديل كنند، فرزندشان از ديگران نيز انتظار خواهد داشت با او چنين رفتاري داشته باشند كه اين موضوع ناتواني او را شدت خواهد بخشيد. اگر والدين اجازه ندهند فرزندشان با احساسات سخت و ناراحت كننده رو به رو شوند يا امكان آشكار كردن اين نوع احساسات را براي او فراهم نكنند، تحمل وي را برابر اين نوع احساسات ضعيف خواهند كرد. تربيت فرزند يك روند آماده سازي و حمايت كردن نوعي اقدام پيشگيري كننده است.

" حمايت افراطي از كودكان اجازه نمي دهد كه آنان خود را براي رشد و بلوغ احساسات تقويت كنند. "

تبیان

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:34  توسط ال آی خانوم | 
مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
 

بعضی از والدین آخرین راه چاره را در تربیت فرزندان ، تنبیه بدنی می دانند؛ اما همواره به جای تنبیه و اعمال خشونت راه بهتری هم می توان پیدا كرد.
 

بعضی از والدین آخرین راه چاره را در تربیت فرزندان ، تنبیه بدنی می دانند؛ اما همواره به جای تنبیه و اعمال خشونت راه بهتری هم می توان پیدا كرد. چون تنبیه بدنی عوارض متعددی در رفتار و روحیه فرزند شما به جای خواهد گذاشت. حتی اگر بسیار به ندرت كودك خود را تنبیه می كنید، حتماً این مطلب را مطالعه كنید...

بسیاری از والدین عمداً دست به تنبیه بدنی نمی زنند. معمولاً هنگامی این رفتار از بزرگترها سر می زند كه كنترل خود را از دست بدهند یا احساس ناامیدی كنند.

ممكن است بابا به خاطر این كه سه بار از كودك خواسته تلویزیون را خاموش كند و او توجهی نكرده عصبانی شود و كتكش بزند. یا وقتی پسر كوچولوی چهار ساله به وسط خیابان می دود شاید مامان او را بزند تا حواسش بیشتر جمع باشد.

همه پدر و مادرها می دانند كه گوش نكردن كودك به حرف آنها چقدر ناراحت كننده است؛ نگرانی و دلهره از به خطر افتادن سلامت بچه هم به همین صورت. مادری كه گفتیم، از این كه پسرش دوباره به وسط خیابان بدود و مثل این دفعه شانس نیاورد! خیلی نگران است.

اكثر والدین حداقل یك بار فرزندشان را تنبیه بدنی كرده اند یا احساس كرده اند او یك كتك مفصل لازم دارد. اما به راستی چرا این تعداد از پدر و مادرها از تنبیه بدنی استفاده می كنند؟ شاید بگویید: چون مؤثر است. ولی واقعیت این است كه اگر تنبیه بدنی مؤثر باشد فقط و فقط در كوتاه مدت تأثیرگذار است.

مادر سمیرا كوچولو گهگاه او را تنبیه بدنی می كند، ولی آن سوی ماجرا اینست که ، مربی او در مهدكودك مرتب باید مراقبش باشد تا بچه های دیگر را آزار ندهد!

در سال 2002 یك تحقیق وسیع در مورد آثار و عوارض تنبیه به عمل آمد. خانم «الیزابت تامسون» از مركز ملی كودكان فقیر در دانشگاه كلمبیا، اطلاعات گردآوری شده طی 62 سال را مورد بررسی قرار داد و دریافت كه: هر قدر كودك بیشتر تنبیه شود احتمال بروز رفتار پرخاشگرانه در او بیشتر می شود. ضمناً چنین كودكی بیشتر رفتارهای نادرستی مثل دروغگویی ، حقه بازی و آزار و اذیت دیگران را از خود نشان خواهد داد. كودكانی كه با تنبیه بزرگ شده اند كمتر درست و نادرست را از هم تشخیص می دهند، و در غیاب والدین خود بیشتر از سایر بچه ها رفتارهای نادرست و بی ادبانه انجام می دهند.

یكی از مادران كه معمولاً فرزندش را تنبیه بدنی می كند می گوید: «بچه من موقعی رفتارش درست است كه او را تنبیه می كنم. اما راستش، نمی دانم رفتار درست او به خاطر ترس است یا این كه واقعاً خوب و بد را از هم تشخیص داده است.»  

پس چه باید كرد؟ آیا جایگزین مناسبی به جای تنبیه بدنی وجود دارد؟ رفتارهایی كه در ذیل آورده شده با این اعتقاد فهرست شده كه یك كودك سزاوار احترام است، حتی وقتی رفتارش آنگونه كه باید نیست.

سعی كنید در رفتارتان ملایم و مهربان باشید. وقتی تن صدایتان عادی و طبیعی باشد كودك بهتر حرفتان را می شنود.

كمی تأمل كنید. یك مكث كوتاه در عكس العمل و اندكی صبر هنگام هیجان، می تواند گره گشا باشد. چه اشكالی دارد كه بگوییم: «الآن برای مواجهه و حل این مسئله خیلی ناراحت هستم و موقعیت مناسب نیست. بعداً در موردش صحبت می كنیم.»

به او بیاموزید. به جای مجازات او به خاطر كار نادرستش، كار درست را به او یاد بدهید. مثلاً بگویید: «وقتی اسباب بازی هایت را در اتاق پذیرایی رها می كنی من این كارت را نمی پسندم. دوست دارم دفعه بعد آنها را در كمد بگذاری.»

مثبت باشید. به جای آنكه بگویید :«چند مرتبه باید به تو بگویم كه دندانهایت را مسواك بزنی؟!» می توانید بگویید : «دندان های قشنگت را مسواك بزن كه همین طور قشنگ بماند. بعد منو خبر كن كه بعد از تو مسواك بزنم.»

«توضیح» به جای «تهدید». می توانید با یك توضیح مختصر، علت زشتی رفتار او را روشن كنید تا در ذهنش دلیلی برای تغییر رفتار داشته باشد.

از عصبانیت دوری كنید. به جای تمركز روی اشتباه یا رفتار نادرست كودك، كه شما را برای هیجان و عكس العمل احساسی آماده می كند، از هر یك از موارد خطای فرزندتان به عنوان موقعیت خوبی جهت راهنمایی او و فراگیری استفاده كنید.

انگیزه بدهید. به او با جملات خاصی انگیزه بدهید و صحبت های تشویق كننده داشته باشید.

انعطاف پذیر باشید. وقتی كودك می پرسد: «می تونم این برنامه تلویزیون رو تا آخر ببینم، بعد بریم بیرون؟» منطقی باشید. اگر فرصت دارید، به درخواستش جواب مثبت بدهید. بدین ترتیب كودك رفته رفته با هنر گفتگو و مذاكره آشنا می شود.

از لجبازی و زورآزمایی بپرهیزید. هیچ كاری مخربتر و بی فایده تر از زور آزمایی با فرزند نیست. او را به همكاری كردن تشویق كنید. مثلاً می توان گفت : «من مشكلی دارم. من دوست دارم تو پیراهن تمیزی بپوشی ولی می بینم كه تو بازهم همون قبلی رو می پوشی. به نظرت چطور می شه این مسئله رو رفع كرد؟». وقتی مشكل را با كودك در میان بگذارید احتمالاً بیشتر علاقه مند می شود كه در حل آن كمك كند و با شما همكاری كند.

زیرك باشید. اگر عملكرد فعلی شما اثر ندارد با زیركی راه دیگری پیدا كنید. تغییر خط مشی شما آسان تر است تا این كه همیشه بخواهید اول او تغییر كند. از خودتان بپرسید: «چه كار دیگری می توانم بكنم تا او را به عكس العمل بهتری ترغیب كند؟»

نكته: در رابطه با مجازات كودك این سه قاعده را به یاد داشته باشید:

- هنگام عصبانیت از مجازات بپرهیزید.

- برای تلافی كردن یا انتقام گرفتن، مجازات نكنید.

- همیشه مجازات شدیدتر، مجازات بهتر نیست.
+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:31  توسط ال آی خانوم | 

نتايج يك پژوهش جديد نشان داده است كه تعليم موسيقي مي‌تواند، مغز در حال رشد كودك را شكل دهد.

يك دانشمند علوم اعصاب در دانشگاه نورت وسترن در نشست سالانه انجمن پيشرفت‌هاي علمي آمريكا اعلام كرد كه آموزش موسيقي، اثرات فوق‌العاده‌اي دارد كه سيستم حسي را شكل مي‌دهد و بايد در سيستم آموزشي و تحصيلي گنجانده شود.

نينا كرائوس پروفسور نوروبيولوژي، فيزيولوژي و علوم ارتباطات در اين رابطه اظهار داشت: نواختن يك ساز به كودكان كمك مي‌كند، پردازش كلامي بهتري در كلاس‌هاي پر سر و صدا داشته باشند و دقيق‌تر زبان گفتاري را تعبير كنند.

پروفسور كرائوس خاطرنشان كرد كه آموزش موسيقي مي‌تواند راه كاري موثر در كمك به كودكان سالم در حال رشد و نيز كمك به بهبود توانمندي‌هاي گفتاري در كودكان مبتلا به اوتيسم يا مشكلات رشدي باشد.

اين محققان براي اولين بار به شواهد علمي دقيق و موجهي دست يافته‌اند كه نشان مي‌دهد؛ نواختن ساز موسيقي به ميزان قابل توجهي، حساسيت مغز را نسبت به اصوات كلامي تقويت مي‌كند.

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:26  توسط ال آی خانوم | 

 

 تاثیر قصه ها بر ذهن کودکانقصه ها برای کودکان خردسال فقط یک محرک روانی و شنیداری نیستند، بلکه کارکردهای فراوانی برای این گروه از کودکان دارند .اکثر ما در کودکی ها ی خود روزهایی را به یاد می آوریم که بزرگترها برای سرگرم کردن و یا کوتاه نمودن شب های بلند زمستان با قصه، مثل و چیستان اعضای

خانواده را گرد هم می آوردند و لحظات استثنایی و دلپذیری را در پس این داستانهای راز گونه و پر معنا فراهم می کردند لحظاتی که تا کنون در یاد و خاطره باقی مانده است.
نویسندگان حوزه کودک و نوجوان هم چنین روانشناسان رشد بر این عقیده هم رای هستند که قصه-ها برای کودکان خردسال فقط یک محرک روانی و شنیداری نیستند، بلکه کارکردهای فراوانی برای این گروه از کودکان دارند .
کودکان از طریق قصه ها با محیط پیرامون خود آشنا میشوند. هر قصه ای میتواند فضایی را به وجود بیاورد که کودکان هنگام رویارویی با نمونه های واقعی، رفتار و واکنش مناسبی را از خود نشان دهند.

قصه ها به کودکان یاری می رسانند تا ارتباط ها را درک کنند رابطه ای که بین شخصیت های یک قصه وجود دارد، می تواند به کودک یاری برساند که خود چگونه این موارد را در زندگی رعایت کند.

موضوع مهم دیگر که تاثیر زیادی بر فرایند اجتماعی شدن کودک دارد این است که قصه ها پیامها و ارزش هایی را به مخاطب خود منتقل می کنند کودک در اثر شنیدن، تکرار شنیدن و حتی فکر کردن به قصه میتواند این پیامها را جذب کند و ارزشهای خانوادگی، اجتماعی و انسانی را بگیرد.غیرمستقیم بودن این پیامها موجب میشود که برای کودک دلنشین تر، جذاب تر و دوستداشتنی تر شود
هم چنین قصه ها قدرت تمرکز و دقت کودکان را افزایش میدهند .کودکان در اثر شنیدن این توانایی را به دست می آورند تا بتوانند شنیدن فعال را تجربه کنند. آنها حتی برای اینکه بتوانند ماجرا را دنبال کنند، ضروری است که دقت و تمرکز لازم را برای خوب شنیدن تمرین کنند.

برای منظم شدن و فعال شدن کودکان در امور هم قصه گویی یک آموزش جذاب است قصه ها می توانند به کودکان یاد بدهند که چگونه روی کار تمرکز کنند و با دقت آن کار را پیش ببرند.

در عین حال قصه ها موجب میشوند تا کودکان بتوانند با گسترهای از کلمه ها آشنا شوند. کلمه هایی که ممکن است در گفتگوی روزانه هیچ وقت مورد استفاده قرار نگیرند همچنین قصه ها موجب می شوند تا کودکان با تجربه ها، احساسها، عواطف و شیو ههای نگرش بزرگترها آشنا شوند.

کودکان از آن جا که هنوز تجربه گستردهای در شناخت دنیا ندارند، سعی می کنند که با ارتباط دادن بین آموخته های قبلی و موضوعهای جدید به تعادل ذهن خود کمک کنند. این روند معمولا با تخیل کودک عجین میشود و او را یاری میکند که با منطق خود به کشف و شناخت دنیا اقدام کند و بر اساس چنین روندی است که از قصه های تخیلی لذت می برند و از آنها بهره برداری میکنند.
کارکردها و ارزش های قصه ها به مراتب بیشتر از آن است که بخواهد به همین چند مورد خلاصه شود. اما همین موارد با ارزش میتواند دلایل مهمی باشد که بتوان از طریق قصه ها به رشد عاطفی، اجتماعی، کلامی و ذهنی کودک یاری نمود.

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:21  توسط ال آی خانوم | 

نتایج مطالعات نشان داده است، میوه‌های دانه‌دار همچون كیوی و توت فرنگی و نیز سفیده تخم مرغ به دلیل ایجاد حساسیت و آلرژی و خوردن عسل به دلیل ایجاد مسمومیت برای كودكان زیر یك سال ممنوع است.
میترا زراتی كارشناس ارشد تغذیه و استاد دانشگاه ضمن بیان این مطلب در گفت‌وگو با خبرنگار «بهداشت و درمان» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) واحد علوم پزشكی ایران، گفت: علت بروز حساسیت یا آلرژی توسط مواد غذایی همچون سفیده تخم مرغ و میوه‌هایی مانند گیلاس، كیوی و .... تولید ایمونوگلوبین E و چگونگی بروز علائم حساسیت در كودكان نیز به صورت كهیر و قرمزی پوست است.
وی حساسیت به پروتئین شیرگاو را نیز از جمله حساسیت‌های غذایی كودكان بر شمرد و تصریح كرد: حساسیت به شیر گاو، ناشی از حساسیت به كازئین شیر است و از آنجایی كه این نوع پروتئین در اثر حرارت بالا و جوشاندن تغییر می‌كند، اغلب افراد به ویژه كودكان با مصرف شیر جوشانده و استریلیزه یا شیر خشك دیگر دچار آلرژی نمی‌شوند.
زراتی در خصوص ممنوعیت مصرف عسل در نوزادان زیر یكسال توضیح داد و گفت: به دلیل نارس بودن دستگاه گوارش نوزادان زیر یك سال باكتری كلستریدیوم بوتولینوم غیر فعال موجود در عسل نمی‌تواند توسط ترشحات معده به طور كامل غیر فعال شود، بنابراین سم بوتولیسم در دستگاه گوارش نوزاد تولید و نوزاد دچار مسمومیت شدید غذایی می‌شود.
وی ادامه داد: این سم با فلج كردن عضله تنفسی نوزاد می‌تواند منجر به مرگ وی شود.
زراتی درپایان خاطرنشان كرد: بنابراین این باور عمومی كه تركیب غذای كمكی نوزاد زیر یك سال با عسل باعث مقوی شدن آن می‌شود، كاملا نادرست است.

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:18  توسط ال آی خانوم | 

 مادران خوب و مهربان لطفا  برای درست کردن و گرم کردن غدای کودکانتان از مایکرو ویو استفاده نکنید چون:

ارتعاشات شدید مایکرو ویو موجب پاره شدن دیواره سلولهای غذاها و در هم ریختن ساختمان ظریف برخی مواد غدایی  و ویتامین ها  شده و انها را از بین میبرد

برخی ظروف خصوصا ظروف پلاستیکی غیر استاندارد هنگام تماس با مواد داغ پلیمرهای شیمیایی را منتشر میکنند که در بدن تولید سم میکند و مصرف غذاهای گرم در این ظروف خطرناک است.

قرار گرفتن در برابر امواج مایکروویو در دراز مدت موجب نابودی برخی سلولهای بدن و ایجاد مرگ و سرطانهای مختلف میشود.

اگر از مایکروویو استفاده میکنید هر روز برای تهیه غدا استفاده نکنید حتما از ظروف استاندارد استفاده کنید ظروف کم عمق و در دار بهترند اگر گوشت را داخل مایکروویو میپزید انرا  به قطعات ریز خرد کنید گوشتها را از استخوان جدا کنید و در طول پخت غدا را هم بزنید تا گرما به یکسان به تمام ظرف غذای شما برسد.

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:16  توسط ال آی خانوم | 
۰ خواب راحت برای ۲ تا ۴ ساعت بعد از شیر خوردن
۰ افزایش وزن مطلوب شیر خوار بر اساس منحنی رشد
۰ دفع ادار ۶ تا ۸ بار به صورت کهنه کاملا” خیس در ۲۴ساعت
   ( درصورتیکه شیر خوار به جز شیر مادر مایعات دیگری مصرف نکند)
۰ دفع مدفوع ۲ تا ۵ بار در روز (با افزایش سن تعداددفعات آن کم میشود
۰ شادابی پوست، هوشیاری و سلامت ظاهری شیرخوار

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:7  توسط ال آی خانوم | 
 بنا بر توصیه کمیته کشوری تغذیه :

 از روز ۱۵ بعد از تولد شروع میشود.
 روزانه ۴۰۰ واحد ویتامین د موردنیاز است که با دادن ۲۰ قطره آ + د یا ۲۵ قطره مولتی ویتامین تامین میشود
 مصرف آ + د یا مولتی ویتامین تا ۲۴ ماهگی ادامه یابد .

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 14:5  توسط ال آی خانوم | 
 
برخی از قطره‌های ویتامین D که در بازار دارویی موجود است با قطره‌چکان‌هایی فروخته می‌شود که ممکن است باعث شود مقدار زیانباری از این ویتامین به نوزادان داده شود

به گفته کارشناسان سازمان غذا و داروی آمریکا برخی از قطره‌چکان‌ها مقداری از مایع دارویی را بالا می‌کشند که ممکن است  حاوی مقداری از این ویتامین بیش از مقدار  مجاز 400 واحد بین‌المللی در روز باشد.

در بیانیه این سازمان امده است: "والدین و مراقبان نوزادان تنها باید از قطره‌چکان‌های استانداردی که درون بسته دارویی قرار دارد استفاده کنند.

 مقدار بیش از حد ویتامین D می‌تواند باعث تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی، تشنگی شدید، ادارار مکرر، یبوست، درد شکمی، ضعف عضلات، درد عضلات و مفاصل و خستگی و حتی وارد آمدن آسیب جدید به کلیه‌ها شود.

دادن ویتامین D در دروزهای مناسب برای رشد و نمو نوزاد، تشدید جذب کلسیم در روده‌ها و ایجاد استخوان‌های محکم ضروری است. مکمل‌های ویتامین D به خصوص برای نوزادانی که از شیرمادر- که به طور نسبی مقدار این ویتامین در آن کم است- تجویز می‌شوند.

کمبود ویتامین D می‌تواند به مشکلات استخوانی ا زجمله نازک و نرم شدن و بدشکلی استخوان‌ها منجر شود؛ علائمی که در بیماری نرمی استخوان یا ریکتز دیده می‌شود.

سازمان غذا و داروی آمریکا می‌گوید سازندگان قطره‌های ویتامین D باید قطره‌چکان‌هایی را همراه این دارو کنند به طور واضح و دقیق حد 400 واحد بین‌المللی روی آن مشخص شده باشد. و در مورد فراورده‌‌های مخصوص نوزادان این قطرهچکان نباید بیش از 400 واحد ویتامین ظرفیت داشته باشد.

این اعلامیه پس از آن انتشار می‌یابد که در چند ماه گذشته شمار انواع مکمل‌های مایع ویتامین D در این کشور افزایش یافته است. سازمان غذا و داروی آمریکا از تولیدکنندگان خواسته است که مراقبت‌های لازم  را به عمل آورند تا مانع دادن دوزهای خطرناک ویتامین D به نوزادان شوند.

تاریخ درج: 3 تیر 1389 ساعت 21:18 تاریخ تایید: 4 تیر 1389 ساعت 12:02 تاریخ به روز رسانی: 4 تیر 1389 ساعت 12:02
+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 13:57  توسط ال آی خانوم | 

عشق واقعي شما كيست: همسرتان يا كودك تازه وارد؟شايد خيلي از شما كه الان اين مطلب را مي‌خوانيد منظور اين سوال را كاملا متوجه شويد. وقتي كه شما از تغيير در روابط و احساسات پس از تولد كودك شكايت مي‌كنيد. وقتي فكر مي‌كنيد كه تولد فرزند، شما را از همسرتان دور كرده است. وقتي خود را فراموش شده و بي‌اهميت مي‌پنداريد....


همه اينها سوالاتي است كه ذهن شما به دنبال چرايي‌اش مي‌گردد. نخستين نكته‌اي كه بايد مورد توجه شما قرار گيرد اين است كه روابط عادي و قبلي زن و شوهر پس از تولد كودك تغيير مي‌كند و شكل ديگري به خود مي‌گيرد. شايد بعد از اضافه شدن يك عضو جديد خيلي از خوشي‌هاي گذشته تبديل به خاطره‌اي دور شوند كه حالا ديگر دست‌نيافتني يا كمتر دست يافتني هستند، مثل يك پياده‌روي 2 نفره يا يك شام بي‌دغدغه و تنها. دقيقا درست است؛ كوچولوها همراه شادي، زحماتي را نيز با خود به همراه مي‌آورند.

فراموش نكنيد اين مطلب به آن معني نيست كه شما همسر خود را مثل گذشته دوست نداريد (البته گاهي شايد اين‌گونه هم باشد كه بهتر است در اين مورد صحبت نكنيم). اما در اكثر موارد فقط شايد اولويت شما تغيير كرده و رسيدگي به كودك و كارهاي او در رتبه نخست قرار مي‌گيرد.

شايد بهتر باشد اين‌طور بگوييم كه كم شدن فرصت و زمان كافي براي انجام كارها باعث اين فكرها يا اين مسائل مي‌شود. در اين شرايط شايد پدر و مادر ترجيح بدهند كه وقت اضافي خود را به كارهاي نيمه‌تمام و يا استراحت بگذرانند، البته اگر وقتي برايشان باقي بماند.

همه ما وقتي كه خود را آماده مي‌كنيم تا كودكي به جمع خانواده‌مان اضافه شود، مي‌دانيم و آماده‌ايم كه او را هر طور كه هست، زيبا، زشت، باهوش، بي‌استعداد و... بپذيريم و حتما كه دوستش نيز خواهيم داشت. پس اين كاملا طبيعي خواهد بود كه با ورود كودك به زندگي، روابط ديگر خانواده، قدري دستخوش تغيير شوند. فراموش نكنيم كه اين رفتاري طبيعي خواهد بود اگر كودك و كارهاي او را در درجه اول اهميت قرار دهيم، چرا كه او به دليل ضعف‌هاي جسمي‌اش بيشتر به ما نياز دارد. اين عضو كوچك ولي پرتوقع را بايد رسيدگي كرد.

اما نكته بسيار بااهميت اين است كه فراموش نكنيم و دقت كنيم كه زندگي مشترك ما نيز همواره نيازمند پرستاري و مراقبت است. به قول قديمي‌ها، بچه‌ها روزي بزرگ شده و پي زندگي خودشان مي‌روند و فقط شما 2 نفر هستيد كه براي هم باقي خواهيد ماند. پس اين رابطه را هيچگاه فراموش نكنيد.

نبايد زندگي مشترك و مهم‌تر از همه همسر خود را ميان هزاران درگيري مراقبت از نوزاد فراموش كنيم. همين حالا هم دير نيست كه اولويت اول را به همسر خود برگردانيد. اجازه ندهيد كه نيازهاي كودك و خستگي، شما را از همسرتان غافل كند. همين امروز تصميمي جدي براي تغيير شيوه خود بگيريد. شايد هم باخود فكر كنيد كه اين‌ها فقط در حرف ساده است.

زماني كه مادري خسته از نگهداري كودك است، چگونه مي‌تواند تواني براي ابراز عشق و علاقه به همسر خود داشته باشد؟ اما اگر به اهميت و ارزش اين كار دقت كنيد، متوجه خواهيد شد كه با هر مقدار خستگي بايد وقتي هر قدر اندك را به اين مهم اختصاص دهيد. البته لازم نيست كار خاصي انجام شود. شايد اگر فقط زماني كه همسر خود را مي‌بينيد، به او توجه كرده، با او صحبت كنيد و به او نشان دهيد كه هنوز هم در زندگي مشترك مهم است و ارزش دارد كافي باشد.

در زندگي مشترك و پس از تولد كودكان شايد بايد به مردان بيشتر توجه كرد. پس بهتر است كه زنان وقتي درگير كارهاي نوزاد مي‌شوند، فراموش نكنند كه حالا هم مادر هستند و هم همسر. پس در نقش زن خانواده شايد كاري ساده و راحت و در عين حال مفيد و موثر اين باشد كه هنگام صبحانه كنار همسر خود حاضر شويد. آماده كردن چاي و صبحانه و حضور يافتن در كنار او مي‌تواند كمك زيادي به شما
بكند.

همان طور كه به كودك خود غذا مي‌دهيد، شايد لازم باشد غذاي همسر خود را نيز آماده كنيد. همين طور سپري كردن زماني با همسر و گذاشتن وقتي براي او مي‌تواند كمكي به رابطه عاطفي شما باشد. هميشه سعي كنيد زمان قبل از تولد كودك‌تان را هم به ياد داشته باشيد و سعي كنيد همان طور رفتار كنيد. به هر طريقي به او نشان دهيد كه هنوز مرد خانه شماست. البته آقايان نيز بايد شرايط همسرشان را درك كرده و توقعات خود را تعديل كنند؛ همچنين بيش از پيش در كارهاي خانه و كارهاي مربوط به بچه همكاري داشته باشند.

اين كوچولو فرزند هر دوي شماست.

نيلوفر اسعدي بيگي
جام جم

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 13:52  توسط ال آی خانوم | 

 

افرادي كه از اندام مناسبي برخوردارند، براي سوزاندن بيشتر كالري ها از راهكارهاي خاصي بهره مي‌گيرند.
اين راهكارها اگرچه جزيي به نظر مي رسند اما نتايج قابل توجهي به جاي مي‌گذارند. در واقع آنها به تحرک ماهيچه‌ها، بالا بردن ضربان قلب و مصرف غذاهاي سير كننده و كم‌كالري توجه دارند.
دريافت ويتامين دي: تحقيقات نشان داده است زناني كه كمبود ويتامين دي دارند، با سرعت كمتري وزن خود را از دست مي‌دهند. از اين رو دريافت روزانه 2000 ميلي‌گرم از اين ويتامين ضروري است.
نوشيدن قهوه: كافئين ضربان قلب را بالا برده و از اين رو باعث سوختن كالري مي‌شود(در دوران شیر دهی توصیه نمیشود).
خواب: خواب كمتر از چهار ساعت در يك دوره زماني نسبتاً طولاني، سوخت و ساز بدن را كاهش مي‌دهد. بدین ترتیب ميزان خواب بين هفت تا 9 ساعت در شبانه‌روز مناسب‌ترين حالت به شمار مي رود.
استفاده از دست: شستن ظروف با دست، استفاده از جاروبرقي، آشپزي و... با به كارگيري انرژي بيشتر، كالري بيشتري را مي‌سوزانند.
استفاده از گام شمار: استفاده از گام شمار روش مناسبي براي بررسي تعداد گامها و
برنامه ريزي براي افزايش دادن آنها به صورت هفتگي است.
خوردن غذای سبك: در اكثر افراد هضم غذا با حجم كمتر و در وعده‌هاي متعدد نسبت به صرف غذا با كالري يكسان در دو يا سه وعده با صرف انرژي بيشتري همراه است.
پياده روي تند: پياده روي تند باعث سوختن كالري می شود.
خنده: 10 تا 15 دقيقه خنديدن در روز باعث سوختن بيش از 50 كالري خواهد شد.
خوردن صبحانه: با مصرف صبحانه پيغام سيري به مغز ارسال شده و از اين رو مغز سوزاندن چربي را آغاز مي‌كند.
برنامه‌ريزي: با تنظيم ساعت بهتر است پنج دقيقه آخر هر ساعت را به حركت پرداخت.
مصرف فيبر: غذاهاي حاوي كربوهيدرات پائین و فيبر بالا به زمان بيشتري براي هضم نياز دارند. علاوه براین آنها با احساس سيري بيشتري نيز همراه هستند از جمله اين مواد غذايي اسفناج، كلم بروكلي، مارچوبه و گل كلم است.
راه رفتن: بالا رفتن از پله‌ها و راه رفتن زياد در طول روز باعث سوخت كالري مي‌شود.
تكان دادن دست و پا: افرادي كه هنگام كار دست و پاي خود را تكان مي‌دهند، 350 كالري بيش از سايرين مي‌سوزانند.
كفش بدون پاشنه: استفاده از اين كفش‌ها هنگام پياده‌روي و بازگشت از كار سرعت راه رفتن را بيشتر مي‌كند.
خوردن شام در ساعات اوليه شب: ديرشام خوردن باعث ايجاد اختلال در خواب شده و با بالا بردن احتمال نخوردن صبحانه براي متابلويسم بدن مضر است.
صاف نگه داشتن بدن: حفظ حالت مناسب بدن نه تنها فرد را بلندقدتر و لاغرتر نشان
مي دهد، بلكه ماهيچه‌هاي شكم را نيز تقويت مي‌كند.
نوشيدن مايعات: سرعت سوخت و ساز بدن در مبتلايان به كم آبي پائين‌تر است. از اين رو نوشيدن آب كافي در طول روز، سرعت سوخت وساز را تا 30 درصد افزايش مي‌دهد.
قند: قند، بدن را براي آزاد كردن انسولين تحريك مي‌كند.
اين انسولين پس از آزاد شدن يا به صورت چربي در بدن ذخيره شده و يا براي توليد انرژي به كار گرفته مي‌شود.
چمباتمه زدن: هنگام برداشتن اشيا از روي زمين بايد كمر را صاف نگه داشته و زانوها را خم كرد.
جويدن آدامس: جويدن آدامس به مدت يك ساعت در روز باعث سوختن 100 كالري مي‌شود.
خواب با كيفيت: خواب با كيفيت پائين تمايل به مصرف غذاهاي بدون موادمغذي را به همراه دارد.
گفت‌وگو هنگام پياده‌روي: هنگام گفت‌وگو با تلفن بهتر است، راه رفت تا از اين فرصت نيز براي سوزاندن كالري استفاده شود.
حمل كيف يا بار: هنگام حمل كيف يا بار بايد از هر دو دست يا شانه استفاده كرده و هرپنج دقيقه جاي كيف را عوض كرد.
موسيقي: گوش دادن به موسيقي با ريتم تند هنگام راه رفتن، تند شدن گام‌ها و سوختن كالري را به همراه دارد.
آشپزي: پخت غذاي خانگي سالمتر بوده و انجام امور مربوط به طبخ غذا فعاليت بدني را بيشتر مي‌كند.
ناهار: خوردن غذا نبايد سر ميز كار باشد زيرا غذا با سرعت بيشتري خورده مي‌شود. پس از ناهار نيز بايد پياده‌روي كوتاهي انجام بگيرد.
ميان وعده: همراه داشتن انواع مغز و يا ميوه و خوردن آنها به عنوان ميان وعده سرعت
سوخت و ساز بدن را بيشتر مي‌كند.
آرامش: استرس باعث آزاد شدن كورتيزول در بدن مي‌شود.
اين هورمون باعث ذخيره كالري بيشتر به شكل چربي در ناحيه شكم خواهد شد.
تماشاي تلويزيون: كم كردن زمان تماشاي تلويزيون تا نصف ميزان سوزاندن كالري را روزانه 119 كالري بيشتر مي‌كند.
كشش: چند بار در روز بايد روي پنجه پا بلند شده و دوباره پائين آمد.
چاي سبز: چاي سبز حاوي نوعي پلي فنل بوده و نوشيدن روزانه چند فنجان چاي سبز غليظ سوخت و ساز بدن را سرعت مي‌بخشد.
غذاهاي تند: خوردن غذاهاي تند به طور موقت سوخت و ساز بدن را بيشتر مي‌كند.
ماهی سالمون: افرادي كه از ماهي سالمون استفاده مي‌كنند سريعتر از سايرين وزن خود را كاهش مي‌دهند.
پوست میوه ها: خوردن غذاهاي غني از فيبر مانند پوست ميوه و سبزيجات باعث مي‌شود تا بدن انرژي بيشتري را براي شكستن آنها صرف كند.
روغن نارگيل: افرادي كه روغن نارگيل را جايگزين مصرف روغن‌هاي حيواني و يا روغن آفتابگردان مي‌كنند، سريعتر چربي بدن خود را از دست مي‌دهند.
چرخاندن دست‌ها: دست قسمتي از بدن است كه بيش از ساير اندام‌ها حركت داشته و كالري بيشتري مي‌سوزاند.
چوب شور: خوردن غذاهاي پرفيبر و
كم نشاسته مانند برخي از انواع چوب‌شور، لايه نازكي درون روده تشكيل مي‌دهد كه مانع از جذب كالري خواهد شد.
لبنيات: استفاده از محصولات لبني كم چرب مانع از ذخيره شدن چربي در بدن خواهد شد.

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 8:28  توسط ال آی خانوم | 

اهميت نقش پدر در تربيت و پرورش كودكان در دهه گذشته مورد توجه بسيار قرار گرفته است. مطالعات نشان داده است كه پدران در هدايت كودكان براي كسب اطلاعات در دنياي خارج، جست‌وجو در جهان، ملاقات افراد جديد و ريسك‌پذيري تأثير گذارند. در حالي كه مادران بيشتر به تقويت روابط احساسي و عاطفي با كودكان مشغول بوده و نقش انعطاف‌پذير در بازي برعهده گرفته و اداره بازي را به كودك مي‌سپارند، پدران به هدايت بازي تمايل بيشتري داشته و كودكان را به ريسك‌پذيري تشويق مي‌كنند. مادران به كودك كمك مي‌كنند تا احساس مرتبط بودن، انتظار و درخواست را درك كند در حالي كه پدران روش تعامل با ديگران و كنترل احساسات هنگام شكست را آموزش مي‌دهند. پژوهشگران در آزمايشي تعامل بين پدر و مادرها را با كودك 12 تا 18 ماهه خود در مواجهه با شرايط ريسك مورد بررسي قرار داده‌اند. براي مثال در يك بخش از آزمايش حضور يك فرد غريبه و در بخش ديگر قرار دادن اسباب‌بازي‌ها بالاي پله مورد توجه قرار گرفت. نتايج بررسي‌ها حاكي از آن بود كه پدران نسبت به مادران، كودك را تا مراحل بيشتري دنبال كرده و او را به جست‌وجوي بيشتر تشويق مي‌كنند. آنها در ضمن تشويق خود كمتر به ايفاي نقش حامي پرداخته و او را به غلبه بر محدوديت‌ها و ريسك‌پذيري، در شرايطي كه اطمينان از مصون ماندن در برابر خطر بالقوه وجود دارد، ترغيب مي‌كنند. به گفته پژوهشگران تأثير اين ترغيب تا بزرگسالي نيز ادامه پيدا كرده و برخلاف تصور عموم كه باعث افزايش خشونت در پسران مي‌شود، همدلي آنها را بيشتر خواهد كرد. علاوه بر اينكه تأثير گفتار پدر را در برابر خطر مصرف سيگار و... افزايش مي‌دهد. به گفته برخي از پدران بازي با كودك اعتمادبه‌نفس را در كودكان بيشتر كرده و توانايي كنترل بدن را در آنها افزايش مي‌دهد. علاوه بر اينكه روش تعامل با ديگران و فروخوردن خشم را نيز به آنها آموزش مي‌دهد.

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم تیر 1389ساعت 8:19  توسط ال آی خانوم | 

 

 

از خود گذشتگی و صبر کلید رسیدن به اندامی متناسب بعد از زایمان است، درست مثل قبل از بارداری. اگر فکر می کنید حتی تصور داشتن اندام زیبا و متناسب بعد از زایمان، احمقانه است، سخت در اشتباهید. فقط کافی است که امیدوار باشید. در ادامه به نکاتی اساسی در مورد رسیدن به این هدف پرداخته می شود. 

بعضی از خانم ها تصور می کنند که اگر بلافاصله بعد از زایمان از روی بستر برخواسته وبه طرف دستگاه ترید میل بروند، به موفقیت دست می یابند. همیشه به خاطر داشته باشید که شرایط زندگی بعد از زایمان به گونه ای نیست که بتوانید به سرعت وزن کم کنید. این حقیقت باعث می شود که زنان نسبت ظاهر خود کمی صبور تر باشند و بعلاوه احساس بهتری داشته باشند. ممکن است با دیدن بعضی از خانم ها که حتی بعد از زایمان اندام متناسبی دارند، دچار تردید شوید. در صورتی که باید بدانید که این گونه افراد ممکن است در طول بارداری دچار اضافه وزنی که اغلب زنان می شوند، نبوده اند و یا اینکه بعد از زایمان از یک رژیم فوق العاده سخت و البته احمقانه پیروی کرده اند که متخصصان کاملا با آن مخالف هستند. متخصصان هشدار می دهند که برای رسیدن به اندام متناسب بعد از زایمان به هیچ عنوان از رژیم های سخت خوراکی و برنامه های ورزشی شدید استفاده نکنید ، به خصوص اگر دوران بارداری سختی را سپری کرده اید یا به صورت سزارین زایمان کرده اید و از همه مهم تر اینکه بچه شیر می دهید. بدترین چیز از نظر متخصصان این است که زنان بخواهند برنامه ای کاملا سخت را به صورت سریع در پیش بگیرند و زود به هدف برسند.
بهترین زمان برای شروع برنامه : اگر چه اغلب زنان تصور می کنند که رژیم غذایی روشی سریع برای رسیدن به اندام متناسب است، متخصصان معتقدند که کاهش چشمگیر کالری دریافتی روشی صحیح نمی باشد ، به خصوص اگر بچه شیر می دهید. شما باید در این دوران (شیردهی) ۱۸۰۰ تا ۲۰۰۰ کالری دریافت کنید. اگر این مقدار کالری را کم کنید نه تنها باعث کاهش وزن شما نمی شود، بلکه نوزاد و کودک شما را دچار کم وزنی می کند. زیرا در این صورت نمی توانید شیر با کیفیتی به کودک خود بدهید. به نظر متخصصان بهتر است که تا ۶ هفته بعد از زایمان حتی به فکر رژیم گرفتن نباشید. البته کاهش جزئی وزن در این زمان نرمال است ، اما اگر بخواهید غذای مصرفی خود را به صورت چشمگیر کاهش دهید ، کار صحیحی نیست ، زیرا شما نیازمند انرژی کافی برای شیردهی هستید.
یک خبر خوب: شیردهی باعث مصرف کالری می شود. این کار باعث می شود که اضافه وزن دوران بارداری کاهش چشمگیری پیدا کند.
اگر کودک خود را شیر نمی دهید، پیروی از رژیم غذایی بدون اشکال است، فقط به خاطر داشته باشید که هرگز بیشتر از نیم کیلوگرم وزن در هفته وزن کم نکنید.
اگر چه پیروی از رژیم غذایی بعد از زایمان ممنوع است ، ولی انجام تمرینات بدنی سبک بدون اشکال خواهد بود. به نظر متخصصان تمرینات بدنی نه تنها باعث برگشت وزن متناسب بدن می شود ، بلکه انرژی لازم را نیز فراهم می کند و مانع از بروز افسردگی های رایج بعد از زایمان است.
اما زمان مناسیب برای شروع تمرینات چه وقت است؟ در این رابطه بهتر است با پزشک خود مشورت کنید، به خصوص اگر دوران بارداری سختی را سپری کرده اید یا زایمان سختی داشته اید . اغلب متخصصان معتقدند که زمان شروع تمرینات وابسته به توان شخصی فرد است و البته رعایت حد تعادل در این زمینه مهم  است. تمرینات ورزشی باید احساس بهتری را برای شما به همراه داشته باشد ، نه اینک اوضاع را بدتر کند.
بهترین نوع تمرین بعد از زایمان پیاده روی است. به طور کلی برای شروع تمرین می توانید از فعالیت هایی که سه ماهه سوم بارداری می توانستید انجام دهید ، شروع کنید. سپس مقدار آن را درست مثل مقدار فعالیت در سه ماهه دوم ، اول و قبل از بارداری افزایش دهید. این روند باید در طول ۴ الی ۶ ماه ادامه یابد.بهترین تمرینات ، تمرینات قدرتی برای تقویت میانگاه یا نیمه وسط بدن است. زیرا اگر چه ممکن است در دوران بارداری این بخش از بدن قوی بوده باشد اما مطمئنا در دوران بارداری به دلیل ضعف و کشیدگی ، نیروی اولیه خود را ندارد وبه علاوه به مدت ۹ ماه چیزی اضافه بر وزن را حمل می کرده است. تمریناتی مثل نشست و برخاست ملایم(در صورتی که سزارین نشده باشید)، منقبض کردن و سپس رها کردن بخش لگن و … می تواند برای تقویت این بخش موثر باشد.
حرف آخر: آنچه از نظر متخصصان هشدار دهنده و قابل توجه است، این است که هر فعالیت بدنی که در پیش می گیرید، استرس فوق العاده بر مفاصل وارد نکند. تمریناتی مثل راه رفتن سریع، پریدن و دویدن از جمله تمرینات پر تنش بر مفاصل است. حداقل به مدت ۶ تا ۸ هفته بعد از زایمان از انجا این گونه تمرینات اجتناب کنید.
دلیل: در دوران بارداری هورمونی به نام رلکسن Relaxen در بدن تولید می شود که باعث ضعف و سستی مفاصل می شود و طبیعتا آسیب پذیری مفاصل را افزایش می دهد. این هورمون حداقل برای چند هفته بعد از زایمان در بدن باقی می ماند . بنابر این ایجاد فشار بر مفاصل در این زمان ، باعث بروز آسیب جدی به مفاصل می شود. به هر حال، هر نوع تمرینی که انجام می دهید، باید متوجه بروز بعضی از علائم خطر نیز باشید. علائمی نظیر:
۱-    خونریزی شدید
۲-    درد شکم و لگن
۳-    نفس نفس زدن فوق العاده
۴-    بروز خستگی حتی بعد از ورزش های ملایم
۵-    درد ماهیچه ای که بیش از  ۲ روز ادامه یابد.

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم تیر 1389ساعت 23:38  توسط ال آی خانوم |